Ο κοσμικός τρόμος του Greater Will στο Elden Ring

To Dark mode του xplaygr.com είναι μια συλλογή άρθρων που αφορούν σκοτεινές θεωρίες για τα αγαπημένα μας παιχνίδια. Εδώ βλέπουμε τις ιστορίες, κάπως διαφορετικά. Καλώς ήρθατε, στην σκοτεινή πλευρά του gaming!

Το Elden Ring είναι το πιο φιλόδοξο δημιούργημα της FromSoftware, ένας κόσμος γεμάτος μυστικά, βία και θεότητες που κινούν τα νήματα στο σκοτάδι.

Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται το Greater Will, μια αόρατη εξωθεϊκή δύναμη που παρουσιάζεται ως θεός σωτήρας, υπεύθυνος για το Erdtree και την τάξη που καθόρισε τον κόσμο.

Για πολλούς παίκτες, όμως, το Greater Will είναι παράσιτο. Ένας θεός που τρέφεται από την πίστη, τις θυσίες και τον ατελείωτο κύκλο που επιβάλλει στους ανθρώπους και στους Tarnished.

Το Erdtree και ο ψεύτικος κύκλος

Το Erdtree στέκεται στο κέντρο του κόσμου σαν αιώνιο σύμβολο ζωής και ισορροπίας. Όμως, όπως αποκαλύπτει η πορεία του παίκτη, το δέντρο δεν είναι αθάνατο αφού καίγεται, σαπίζει, και η «αιώνια» τάξη του είναι μια ψευδαίσθηση.

Η θεωρία βλέπει σε αυτό μια παγίδα: το Greater Will δεν έδωσε στην ανθρωπότητα ελευθερία, αλλά μια αλυσίδα.

Ο κύκλος της Order είναι μηχανισμός ελέγχου που κρατάει τους λαούς εγκλωβισμένους σε μια αέναη ανακύκλωση ελπίδας και παρακμής.

Οι Two Fingers και το ψέμα της επικοινωνίας

Η φωνή του Greater Will δεν ακούγεται ποτέ άμεσα. Εκφράζεται μέσα από τις Two Fingers, παράξενους μεσάζοντες που μεταφράζουν το θεϊκό θέλημα. Γιατί, όμως, μια πανίσχυρη θεότητα να μην εμφανίζεται ποτέ; Η θεωρία απαντά: γιατί το Greater Will δεν είναι φως και σωτηρία, αλλά κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Ένας εξωθεός που κρύβεται πίσω από όργανα και σύμβολα για να μη φανερώσει την αληθινή του φύση.

Οι εντολές του μεταφέρονται σαν χρησμοί, αινίγματα και αποστολές. Δεν είναι οδηγίες λύτρωσης, αλλά τρόποι να κρατούν τους Tarnished δεμένους με τον σκοπό που το Greater Will έχει θέσει. Και κάθε φορά που μια Τάξη γκρεμίζεται, μια νέα γεννιέται, πάντα κάτω από τη σκιά του ίδιου θεού-παρασίτου.

Οι Tarnished ως αναλώσιμοι ήρωες

Η αποστολή του παίκτη είναι να γίνει Elden Lord. Όμως, σύμφωνα με τη θεωρία, ο Tarnished δεν είναι εκλεκτός αλλά εργαλείο. Ο δρόμος του είναι προσχεδιασμένος: είτε ακολουθήσει την Order, είτε την απορρίψει, είτε επιλέξει κάποιο από τα εναλλακτικά endings, το Greater Will δεν χάνει. Ο θεός βγαίνει πάντα κερδισμένος, γιατί το ίδιο το παιχνίδι είναι χτισμένο γύρω από τον δικό του κύκλο.

Ο παίκτης μπορεί να πιστεύει ότι σπάει τα δεσμά, αλλά κάθε του βήμα είναι υπολογισμένο. Οι προηγούμενοι ήρωες, οι θυσίες, οι παλιοί Elden Lords ήταν κι αυτοί κομμάτια του ίδιου σχεδίου. Η αλυσίδα δεν έσπασε ποτέ, απλώς συνεχίζει με διαφορετικούς κρίκους.

Σε αντίθεση με άλλες εξωθεϊκές παρουσίες του παιχνιδιού, το Greater Will είναι παρασιτικό. Δεν αφήνει τον κόσμο στην τύχη του, αλλά τον ελέγχει, τον καταπίνει και τον ανακυκλώνει.

Δεν προσφέρει λύτρωση, αλλά αιχμαλωσία. Η σχέση του με την ανθρωπότητα δεν είναι σχέση θεού με πιστούς· είναι σχέση ξενιστή με θύματα. Η φρίκη δεν βρίσκεται στις μορφές των Outer Gods που παραμονεύουν στο σκοτάδι, αλλά στο γεγονός ότι ο κεντρικός «θεός» του κόσμου είναι κι εκείνος τέρας που τρέφεται από τον κύκλο.

Ένα όνειρο χωρίς έξοδο

Το Elden Ring είναι γεμάτο υποσχέσεις για ελευθερία, για νέες τάξεις, για το σπάσιμο του κύκλου. Όμως, όπως δείχνει η θεωρία, όλα αυτά μπορεί να είναι ψευδαισθήσεις. Ο Tarnished δεν γίνεται ποτέ πραγματικά ελεύθερος, αλλά απλώς το νέο πρόσωπο μιας αρχαίας δύναμης. Ο Greater Will δεν ηττάται ποτέ, απλώς αλλάζει μορφή. Και όσο οι παίκτες συνεχίζουν να περιπλανιούνται, τόσο το παράσιτο θα τρέφεται ξανά και ξανά από την πίστη τους, από τις πράξεις τους, από την ψευδαίσθηση ότι ο κύκλος μπορεί να σπάσει.

Κι εκεί βρίσκεται η πραγματική φρίκη του Elden Ring. Είναι το Greater Will, μια δύναμη που κρύβεται πίσω από κάθε επιλογή, που κρατά τους ανθρώπους δεμένους σε μια ατέρμονη αλυσίδα, που τρέφεται από τον ίδιο τον αγώνα τους. Ένας θεός που δεν προσφέρει φως αλλά αιώνιο σκοτάδι, ντυμένο με χρυσό.