Η στοιχειωμένη κασέτα του Majora’s Mask που έπαιζε μόνη της

To Dark mode του xplaygr.com είναι μια συλλογή άρθρων που αφορούν σκοτεινές θεωρίες για τα αγαπημένα μας παιχνίδια. Εδώ βλέπουμε τις ιστορίες, κάπως διαφορετικά. Καλώς ήρθατε, στην σκοτεινή πλευρά του gaming!

Ο ήχος του Majora’s Mask είναι ήδη ανατριχιαστικός. Η μάσκα με το σαδιστικό χαμόγελο, το ρολόι που μετράει αντίστροφα, η αίσθηση ότι ο χρόνος τελειώνει.

Όμως όλα αυτά ωχριούν μπροστά στον μύθο της στοιχειωμένης κασέτας. Το όνομά της ήταν Ben. Ή τουλάχιστον έτσι την αποκαλούσαν.

Το παιδί και η κασέτα

Το 2010, ένας χρήστης του 4chan με το όνομα Jadusable δημοσίευσε την ιστορία του. Όπως ισχυρίστηκε, αγόρασε μια χρησιμοποιημένη κασέτα του The Legend of Zelda: Majora’s Mask από ένα υπαίθριο παζάρι. Ο πωλητής, ένας ηλικιωμένος άντρας, δεν είπε τίποτα – μόνο του ευχήθηκε να προσέχει.

Όταν ο παίκτης έβαλε την κασέτα στο Nintendo 64, υπήρχε ήδη αποθηκευμένο ένα αρχείο με το όνομα BEN. Αποφάσισε να το αγνοήσει και να δημιουργήσει νέο αρχείο, αλλά το παιχνίδι… δεν τον άφησε.

Εμφάνιζε σφάλματα. Το παιχνίδι κράσαρε.

Οι χαρακτήρες φέρονταν παράξενα.

Και τότε, το νέο του αρχείο μετονομάστηκε αυτόματα σε BEN.

Ένα παιχνίδι που ήξερε το όνομά σου

Ο Jadusable αποφάσισε να συνεχίσει να παίζει.

Τα επόμενα βήματα δεν έμοιαζαν με τίποτα που είχε δει στο παιχνίδι. Ο Link τηλεμεταφερόταν σε λάθος περιοχές. Οι NPCs τον κοιτούσαν σιωπηλά. Μια παραμορφωμένη εκδοχή του τραγουδιού Song of Healing ακουγόταν ανάποδα. Και τότε ήρθε το χειρότερο: ένας χαρακτήρας είπε την ατάκα “You shouldn’t have done that.”

Το παιχνίδι φαινόταν να γνωρίζει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Και ακόμα χειρότερα… ήξερε το όνομά του. Ο Jadusable μίλησε για περιστατικά όπου το παιχνίδι έγραφε το πραγματικό του όνομα, όχι του χαρακτήρα.

Το Nintendo 64 είχε γίνει πλέον μια πύλη για κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

Η εξάπλωση του εφιάλτη

Οι ιστορίες του Jadusable συνεχίστηκαν με νέα videos. Αυτή τη φορά, ανέβασε καταγεγραμμένα gameplay αποσπάσματα όπου φαινόταν να παίζει το “χαλασμένο” Majora’s Mask. Στους θεατές, όλα έμοιαζαν αληθινά. Δεν ήταν πια απλά ένα creepypasta. Ήταν ένα ολοκληρωμένο ARG (Alternate Reality Game) με ολόκληρη πλοκή, κρυφά sites, links, μηνύματα, ακόμη και αλληλεπιδράσεις με το κοινό.

Το “Ben Drowned” saga χωρίστηκε σε τρεις μεγάλες ενότητες:

• The Haunted Cartridge (2010): η βασική ιστορία
• The Moon Children Cult (2010–2011): εμβάθυνση σε ένα μυστηριώδες cult
• Awakening (2020): η επιστροφή του Ben δέκα χρόνια μετά

Η ιστορία έμπλεκε ψυχολογικό τρόμο, θεωρίες συνωμοσίας και μυθολογία γύρω από μια ψηφιακή οντότητα που ξεκίνησε από ένα παιχνίδι και ξέφυγε στον πραγματικό κόσμο.

Η ερώτηση που δεν έχει απάντηση

Τι ήταν τελικά το BEN; Ήταν η ψυχή ενός νεκρού παιδιού που κατοικούσε σε μια ROM κασέτας; Ήταν ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης που δραπέτευσε από τον κώδικα; Ή απλώς ένα διαβολικά καλοστημένο παιχνίδι αφήγησης;

Το ίδιο το ARG άφηνε εσκεμμένα αναπάντητα ερωτήματα. Κάθε φορά που φαινόταν να κορυφώνεται, αποκάλυπτε κάτι νέο, πιο σκοτεινό, πιο στρεβλό, πιο… ανθρώπινο.

Ένα από τα πιο εμβληματικά gaming creepypasta όλων των εποχών

Το Ben Drowned δεν ήταν απλώς μια ιστορία τρόμου. Ήταν ένα πολιτισμικό φαινόμενο. Έγινε πρότυπο για το πώς η αφήγηση στο internet μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της φαντασίας και να μπει στην πραγματική ζωή. Πολλοί προσπαθούν να το αντιγράψουν μέχρι και σήμερα — κανείς δεν κατάφερε να αγγίξει την αίσθηση αβεβαιότητας και φρίκης που προκαλούσε τότε.

Κάθε φορά που παίζεις Majora’s Mask, εκείνη η σιωπή των NPC, το απόκοσμο βλέμμα του Link με τη μάσκα… μοιάζουν κάπως πιο σκοτεινά από όσο θυμόσουν. Κι αν σε ρωτήσει κάποιος: “Έχεις ακούσει για τον Ben;”, καλύτερα να μην απαντήσεις.