To Red Dead Redemption 2 τελειώνει με το επιθανάτιο όνειρο του Arthur

To Dark mode του xplaygr.com είναι μια συλλογή άρθρων που αφορούν σκοτεινές θεωρίες για τα αγαπημένα μας παιχνίδια. Εδώ βλέπουμε τις ιστορίες, κάπως διαφορετικά. Καλώς ήρθατε, στην σκοτεινή πλευρά του gaming!

Το Red Dead Redemption 2 είναι ένα έπος για την παρακμή της ελευθερίας, για τη διάλυση μιας εποχής και την κατάρρευση ενός ανθρώπου.

Ο Arthur Morgan είναι ένας από τους πιο ανθρώπινους χαρακτήρες που έγραψε ποτέ η Rockstar, ένας άντρας που κουβαλάει βία, ενοχές και αμφιβολίες. Η στιγμή που μαθαίνει ότι πάσχει από φυματίωση είναι το σημείο καμπής που οδηγεί την ιστορία προς το αναπόφευκτο τέλος της.

Όμως, για πολλούς παίκτες, εκεί ξεκινά και μια σκοτεινή θεωρία: ότι όλα όσα ακολουθούν μετά τη διάγνωση είναι ένα επιθανάτιο όνειρο, ένας πυρετός που τον καταπίνει λίγο λίγο μέχρι να τον οδηγήσει στην αιώνια σιωπή.

Η αρρώστια που αλλάζει τα πάντα

Η φυματίωση του Arthur είναι η στιγμή που ο κόσμος του αλλάζει ριζικά. Ο ίδιος ο χαρακτήρας αρχίζει να βήχει, να λυγίζει, να χάνει τις δυνάμεις του. Η εικόνα ενός ατρόμητου gunslinger σπάει, και στη θέση της βλέπουμε έναν άνθρωπο που ξέρει ότι πεθαίνει. Η Rockstar δεν το κρύβει, αφού κάθε λεπτό που περνά, ο Arthur βυθίζεται όλο και περισσότερο στον πυρετό, και η πραγματικότητα γύρω του μοιάζει να λυγίζει μαζί του.

Η θεωρία υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που ο Arthur μαθαίνει την αλήθεια, το παιχνίδι μπαίνει σε μια άλλη διάσταση. Οι σκηνές αποκτούν ονειρική χροιά, η μουσική γίνεται μελαγχολική, και το ίδιο το περιβάλλον μοιάζει πιο βαρύ. Ο κόσμος δεν είναι πια τοποθεσία προς εξερεύνηση, αλλά σκηνικό για την τελευταία πράξη ενός ανθρώπου που παλεύει με τον θάνατο.

Ονειρικές εικόνες και συμβολισμοί

Καθώς ο Arthur προχωρά προς το τέλος του, οι παίκτες συναντούν σκηνές που δύσκολα εξηγούνται μόνο με ρεαλισμό. Τα οράματα με το άλογο, οι στιγμές ησυχίας στη φύση, ακόμη και ο τρόπος που οι διάλογοι αποκτούν βαρύτητα, όλα μοιάζουν σαν να ανήκουν σε έναν εσωτερικό κόσμο. Σαν να βλέπουμε τις τελευταίες αναμνήσεις ενός ανθρώπου που παραδίνεται στον πυρετό. Η συνάντηση με τον λύκο ή το ελάφι, ανάλογα με τις επιλογές του παίκτη, δεν είναι απλά συμβολισμός, είναι η συνείδηση του Arthur που παίρνει μορφή, σαν οδηγός προς την άλλη πλευρά.

Αυτές οι λεπτομέρειες τροφοδοτούν την ιδέα ότι ο Arthur δεν ζει πραγματικά αυτά τα γεγονότα. Τα φαντάζεται, τα αναπλάθει, τα ξαναγράφει στο μυαλό του. Το Red Dead Redemption 2 γίνεται τότε μια ιστορία για το τέλος ενός ανθρώπου που φτιάχνει μόνος του την τελευταία του αφήγηση.

Η τελική αναμέτρηση

Η πορεία του Arthur φτάνει στην κορύφωση όταν συγκρούεται με τον Micah και την προδοσία μέσα στη συμμορία. Όμως ακόμη και εκεί, η θεωρία του επιθανάτιου ονείρου στέκεται πειστική. Η μάχη δεν έχει την ίδια ένταση με προηγούμενες αναμετρήσεις: μοιάζει περισσότερο με θεατρικό φινάλε, σαν ένα σκηνικό που έχει στηθεί για να κλείσει η αυλαία. Ο Arthur δεν μοιάζει να πολεμά πια για τη ζωή του. Πολεμά για να βρει ειρήνη, να κλείσει τα ανοιχτά του τραύματα πριν βυθιστεί οριστικά στο σκοτάδι.

Η τελική του σκηνή, είτε αντικρίζει την ανατολή του ήλιου είτε παραδίδεται στο σκοτάδι, είναι το απόλυτο αποκορύφωμα του πυρετού. Είναι η στιγμή που το όνειρο σβήνει και ο θάνατος παίρνει τη θέση του. Για πολλούς παίκτες, είναι το τέλος ενός ονείρου που κράτησε όσο κράτησε η τελευταία αναπνοή του Arthur.

Ο Arthur ως τραγικός ήρωας

Αν δεχτούμε τη θεωρία, τότε ο Arthur πέθανε παλεύοντας μέσα στο ίδιο του το μυαλό. Η ιστορία του γίνεται ακόμη πιο τραγική: όλα όσα έκανε, όλα όσα έζησε μετά τη διάγνωση, ήταν ένα εσωτερικό ταξίδι προς την αποδοχή του τέλους. Ο θάνατός του είναι το τέλος ενός ονείρου που χτίστηκε για να δώσει νόημα στα τελευταία λεπτά μιας καταδικασμένης ζωής.

Αυτό που κάνει το Red Dead Redemption 2 τόσο δυνατό είναι ότι η θεωρία αυτή δεν ακυρώνει την εμπειρία αλλά την ενισχύει. Είτε πιστεύεις ότι όλα ήταν αληθινά, είτε ότι ήταν ένας πυρετός που σβήνει, η ιστορία του Arthur Morgan είναι μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες που αφηγήθηκε ποτέ το gaming.

Και ίσως, τελικά, εκεί να βρίσκεται η μαγεία: ότι το παιχνίδι δεν μας έδωσε μια απάντηση, αλλά ένα ερώτημα που θα στοιχειώνει για πάντα. Τι είναι πραγματικό και τι είναι όνειρο, όταν η γραμμή ανάμεσα στα δύο χάνεται μέσα στον πυρετό;