Το Amerzone – The Explorer’s Legacy κυκλοφορεί στις 24 Απριλίου 2025 για PlayStation 5, Xbox Series X/S και PC, αποτελώντας ένα remake του κλασικού adventure game του 1999 από τον Benoît Sokal, δημιουργό της σειράς Syberia.
Παίξαμε την έκδοση για PS5, και το παιχνίδι μας ταξίδεψε σε μια περιπέτεια γεμάτη μυστήριο, εξερεύνηση και παζλ, στον φανταστικό κόσμο της Amerzone. Εκεί αναλαμβάνουμε την αποστολή να επιστρέψουμε το τελευταίο αυγό των μυθικών «Great White Birds» στη χώρα τους, εκπληρώνοντας την τελευταία επιθυμία ενός ετοιμοθάνατου εξερευνητή.
Εξερεύνηση και παζλ
Το Amerzone – The Explorer’s Legacy είναι ένα first-person adventure game που μας καλεί να εξερευνήσουμε την Amerzone, μια απομονωμένη χώρα της Λατινικής Αμερικής, ρημαγμένη από δεκαετίες δικτατορίας. Η αποστολή μας ξεκινά από τον φάρο του εξερευνητή Alexandre Valembois, όπου μαθαίνουμε για την κλοπή του αυγού και τις συνέπειές της. Με το «Hydrafloat», ένα πολυμορφικό όχημα που κινείται σε νερό, ξηρά και αέρα, ταξιδεύουμε σε περιοχές όπως ερειπωμένα χωριά, πυκνές ζούγκλες και έλη, λύνοντας παζλ και αποκαλύπτοντας την ιστορία.
Η εμπειρία είναι αργή και μεθοδική, με έμφαση στην εξερεύνηση και την επίλυση παζλ. Αυτά είναι λογικά και βασίζονται στην παρατηρητικότητα: από το να βρεις καύσιμα για το Hydrafloat μέχρι το να αποκωδικοποιήσεις σημάδια σε έναν αρχαίο ναό. Υπάρχουν δύο επίπεδα δυσκολίας – Traveler και Adventurer – με το πρώτο να προσφέρει περισσότερες υποδείξεις για πιο χαλαρό παιχνίδι.
Ωστόσο, η πλοήγηση έχει τα μειονεκτήματά της. Η κίνηση είναι αργή, με το animation του χαρακτήρα να σε κάνει να νιώθεις ότι περιμένει περισσότερο από όσο θα ήθελες, κάτι που μερικές φορές σπάει τον ρυθμό. Επιπλέον, η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον είναι περιορισμένη – δεν υπάρχουν διάλογοι με άλλους χαρακτήρες πέρα από την εισαγωγή, και η εμπειρία μπορεί να γίνει μοναχική, καθώς δεν συναντάς σχεδόν κανέναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σου.
Το remake προσθέτει νέες δευτερεύουσες ιστορίες, όπως την αποκάλυψη ότι ο Valembois ήταν ένας δάσκαλος που άφησε θετικό αντίκτυπο στους μαθητές του, παρά την αρχική εντύπωση ότι ήταν εγωιστής εξερευνητής. Αυτές οι λεπτομέρειες εμπλουτίζουν την αφήγηση και δίνουν κίνητρο για εξερεύνηση, αν και δεν υπάρχει κάποια επιβράβευση πέρα από την ικανοποίηση της ανακάλυψης.
Μια ατμοσφαιρική εμπειρία
Το Amerzone έχει ικανοποιητικά γραφικά που ζωντανεύουν τον κόσμο του. Η ζούγκλα είναι πλούσια, με παράξενα φυτά όπως οι ορχιδέες Orcochi να κλέβουν την παράσταση, ενώ τα ερείπια ενός χωριού, καλυμμένα από βλάστηση, αποτυπώνουν την αίσθηση της παρακμής. Η χλωρίδα και η πανίδα, όπως τα «rhinopotamus» και οι «web-footed giraffes», προσθέτουν μια σουρεαλιστική πινελιά που ταιριάζει στη φαντασία του Sokal. Ωστόσο, τα γραφικά δεν φτάνουν το επίπεδο που θα περίμενε κάποιος από έναν τίτλο PS5 – οι κινήσεις των ζώων φαίνονται ξύλινες, και υπήρξαν πτώσεις frame rate σε πιο φορτωμένες σκηνές, όπως όταν πετάς πάνω από τα έλη με το Hydrafloat.
Ο ήχος είναι μινιμαλιστικός, αλλά αποτελεσματικός. Οι ήχοι της φύσης – κελαηδίσματα πουλιών, θρόισμα φύλλων, το μακρινό βουητό του νερού – δημιουργούν μια αίσθηση απομόνωσης. Η μουσική, από τους Inon και Ori Zur, είναι διακριτική, με απαλές μελωδίες που ενισχύουν την ονειρική ατμόσφαιρα. Το voice acting, που περιορίζεται κυρίως στην εισαγωγή, έχει μια απόμακρη, σχεδόν νοσταλγική ποιότητα, αν και η γραμματοσειρά των κειμένων ήταν μερικές φορές δύσκολο να διαβαστεί, κάτι που δυσκόλεψε την ανάγνωση σημειώσεων του Valembois.
Η ιστορία παραμένει πιστή στο πρωτότυπο: ο Valembois, γερασμένος και γεμάτος τύψεις, μας αναθέτει να επιστρέψουμε το αυγό που έκλεψε το 1930, το οποίο συνδέεται με την επιβίωση των Great White Birds και τη μοίρα της Amerzone. Η χώρα έχει καταρρεύσει υπό τη διακυβέρνηση του δικτάτορα Alvarez, πρώην συντρόφου του Valembois, και η αποστολή μας είναι να διορθώσουμε το λάθος του παρελθόντος. Η αφήγηση είναι αργή και στοχαστική, με έμφαση στην ατμόσφαιρα και την εξερεύνηση, θυμίζοντας κλασικές ιστορίες περιπέτειας, όπως αυτές του Ιουλίου Βερν.
Η διάρκεια είναι περίπου 4-5 ώρες, ανάλογα με το πόσο εξερευνάτε. Δεν υπάρχουν πολλαπλές καταλήξεις ή ισχυρά κίνητρα για επανάληψη, πέρα από το να απολαύσετε ξανά την ατμόσφαιρα και να ανακαλύψετε τυχόν χαμένες λεπτομέρειες. Η ιστορία, αν και παραμυθένια, δεν φτάνει σε κάποια δραματική κορύφωση, αφήνοντας μια αίσθηση ότι το φινάλε θα μπορούσε να είναι πιο δυναμικό.
