Ο David Harbour εξηγεί γιατί προτιμά τις πρώτες σεζόν του Stranger Things και τον πιο «ελεύθερο» Hopper

Λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα των πρώτων επεισοδίων της πέμπτης και τελευταίας σεζόν του Stranger Things, ο David Harbour μιλά για την πορεία της σειράς και εξηγεί γιατί προτιμά τον Hopper των πρώτων χρόνων.

Από το 2016 μέχρι σήμερα, το Netflix φαινόμενο έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο επιδραστικές coming of age ιστορίες της σύγχρονης τηλεόρασης. Ωστόσο, όπως παραδέχεται ο ηθοποιός, η εκρηκτική δημοτικότητα της σειράς είχε και συνέπειες στη δημιουργική κατεύθυνση των χαρακτήρων.

Γιατί ο Harbour νοσταλγεί την «ελευθερία» της πρώτης σεζόν

Σε συνέντευξή του στο Variety, ο Harbour εξήγησε πως η απήχηση της σειράς επηρέασε άμεσα την απεικόνιση του Hopper. «Δεν καπνίζει πια στη σειρά, και αυτό είναι άμεσο αποτέλεσμα της δημοτικότητας», είπε, τονίζοντας πως όσο μεγαλώνει το κοινό, τόσο περισσότερο η αφήγηση αποκτά «μαλακές άκρες» για να γίνει πιο προσιτή. Κατά τον ίδιο, αυτή η ανάγκη προσαρμογής στις προσδοκίες μιας τεράστιας βάσης θεατών περιορίζει την ωμή ένταση και τις πιο σκοτεινές πτυχές που υπήρχαν στην πρώτη σεζόν.

Ο ηθοποιός παραδέχτηκε επίσης ότι η αρχική δημιουργική ελευθερία ήταν αναζωογονητική. «Στην πρώτη σεζόν, δεν περίμενε κανείς τίποτα και χαράζαμε το μονοπάτι», ανέφερε, συγκρίνοντας την τότε διαδικασία με την αυξανόμενη πίεση της πέμπτης σεζόν. Παρά τη νοσταλγία του, ο Harbour τόνισε ότι αγαπά την προσοχή του κοινού και τη δύναμη που έχει η σειρά να αγγίζει μεγάλο αριθμό θεατών.

Η εξέλιξη του Hopper από έναν τραχύ, πληγωμένο σερίφη σε κεντρική πατρική φιγούρα της σειράς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αλλαγής ύφους, από τη «βρώμικη» μικρής πόλης μυθοπλασία της πρώτης σεζόν σε μια μεγαλύτερη, πιο συναισθηματική αφήγηση με παγκόσμιες διαστάσεις.

Η εξέλιξη του Stranger Things και οι κινηματογραφικές αναφορές του Harbour

Ο Harbour μίλησε και για το πώς το Stranger Things έχει μεταμορφωθεί από μια ιστορία «αουτσάιντερς ενάντια σε μια σκοτεινή δύναμη» σε μια αφήγηση που εξερευνά πιο σύνθετες έννοιες, ακόμη και ενσυναίσθηση προς τον ίδιο τον «τέρας». Ο Vecna, όπως σημείωσε, είναι πια ένας πιο ανθρώπινος και κατανοητός κακός σε σχέση με τις απειλές της πρώτης σεζόν. Αυτή η μετατόπιση αντικατοπτρίζει τη γενική ωρίμανση της σειράς και την ανάγκη της να επεκτείνει τα θεματικά της όρια.

Σε μια ενδιαφέρουσα σύγκριση, ο Harbour έβαλε το Stranger Things δίπλα σε τεράστια franchises όπως Star Wars, Indiana Jones και The Lord of the Rings. Αντί να ανακυκλώσει τις ίδιες ιδέες, όπως υποστήριξε, η σειρά παίρνει τα αρχέτυπα και τα ξαναγράφει με φρέσκο τρόπο. «Ο Hopper είναι Han Solo, είναι Indiana Jones, είναι Gandalf the Gray», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η σειρά αξιοποιεί κλασικούς ηρωικούς κώδικες για να χτίσει νέες ιστορίες γύρω από τους Eleven, Hopper και Max.