Η Marvel επιχειρεί μια φιλόδοξη, αλλά όχι υπερβολική επανεκκίνηση της θρυλικής τετράδας των Fantastic Four με το Fantastic Four: First Steps, ένα φιλμ που συνδυάζει τη ρετρό αισθητική με έναν διακριτικό κοσμικό τρόμο. Το αποτέλεσμα δεν είναι η απόλυτη επανάσταση του Marvel Cinematic Universe, αλλά σίγουρα αποτελεί ένα σταθερό, ανθρώπινο ξεκίνημα για τη νέα εποχή της αγαπημένης ομάδας.
Ο σκηνοθέτης Matt Shakman, γνωστός από την επιτυχία του στο WandaVision, προσγειώνει το σενάριο σε ένα πιο ρεαλιστικό και συναισθηματικά προσβάσιμο επίπεδο. Οι τέσσερις ήρωες παρουσιάζονται ως πραγματικοί άνθρωποι που παλεύουν με τις υπερφυσικές τους δυνάμεις, τις εσωτερικές τους συγκρούσεις και τις καθημερινές τους προκλήσεις.
Αντί για multiverse και ατελείωτα cameos, το σενάριο επικεντρώνεται σε μια ξεκάθαρη και καλοδουλεμένη αφήγηση που αφήνει τους χαρακτήρες να «αναπνεύσουν», δίνοντας στον θεατή τον απαραίτητο χρόνο να τους γνωρίσει καλύτερα.
Ένας κόσμος μεταξύ νοσταλγίας και φουτουρισμού
Το σκηνικό της ιστορίας είναι η Γη-828, ένα εναλλακτικό σύμπαν που επιτρέπει στον Shakman να παίξει δημιουργικά, συνδυάζοντας τη vintage αισθητική των ’60s και την τεχνολογική αισιοδοξία μιας ρετρό-φουτουριστικής ουτοπίας.
Χωρίς να χάνει χρόνο σε εκτενή origin stories, η ταινία ξεκινά με μια δυναμική σκηνή δράσης που συστήνει τους ήρωες τέσσερα χρόνια μετά τον σχηματισμό της ομάδας, προβάλλοντας άμεσα τις δυνάμεις και τη χημεία τους.
Η αφήγηση δεν περιστρέφεται γύρω από τη σωτηρία του σύμπαντος, αλλά γύρω από μια βαθιά ανθρώπινη στιγμή: τη γέννηση του παιδιού των Reed Richards (Pedro Pascal) και Sue Storm (Vanessa Kirby). Αυτό το γεγονός λειτουργεί ως η συναισθηματική καρδιά της ταινίας και κρατά το ενδιαφέρον ακόμη κι όταν η απειλή του Galactus αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα. Η Silver Surfer Shalla-Bal (Julia Garner) προσθέτει έναν τόνο επείγουσας απειλής, αλλά είναι οι προσωπικές προκλήσεις των ηρώων που κρατούν το θεατή κοντά τους.
Εξαιρετικό cast με ουσία και χημεία
Η επιλογή των πρωταγωνιστών είναι το δυνατό χαρτί της ταινίας. Ο Pedro Pascal δίνει έναν διαφορετικό, πιο ευάλωτο και στοχαστικό Reed Richards, που αντιμετωπίζει το άγχος της πατρότητας και την ευθύνη της ομάδας. Η Vanessa Kirby εντυπωσιάζει ως Sue Storm, φέρνοντας έναν δυναμισμό και μια φυσική ηγετική παρουσία που υπόσχεται πολλά για το μέλλον του MCU. Ο Joseph Quinn ως Johnny Storm είναι ευχάριστος, αν και δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τον αξέχαστο Chris Evans, ενώ ο Ebon Moss-Bachrach αποδίδει τέλεια τον Ben Grimm, συνδυάζοντας τραγικότητα, ανθρωπιά και διακριτικό χιούμορ.
Η απειλή του Galactus (Ralph Ineson), παρά το επιβλητικό της μέγεθος, μένει κάπως ανολοκλήρωτη. Η παρουσία του είναι περισσότερο συμβολική και λιγότερο ουσιαστική στην εξέλιξη της ιστορίας, ενώ η Shalla-Bal δεν αναπτύσσεται όσο θα έπρεπε, αφήνοντας την αίσθηση ότι είναι απλώς ένα μέσο για να προχωρήσει η πλοκή.
Διακριτική αλλά αποτελεσματική σκηνοθεσία
Ο Shakman αποφεύγει τα έντονα εφέ και τις φαντασμαγορικές σκηνές, δημιουργώντας μια διακριτική αλλά αποτελεσματική αισθητική. Τα εφέ υπηρετούν την ιστορία χωρίς να κυριαρχούν σε αυτήν, ενώ η μουσική του Michael Giacchino συνοδεύει όμορφα τη δράση. Το σκηνικό της Νέας Υόρκης, σχεδιασμένο από τον Kasra Farahani, παραπέμπει στις σελίδες των κόμικ του Jack Kirby, ο οποίος τιμάται ιδιαίτερα στους τίτλους τέλους.
