Ένα παιχνίδι από το παρελθόν, με συγκινητικό περιεχόμενο και πολλά puzzles. Αυτό είναι το The Bridge!
Από την πρώτη στιγμή που θα αντικρίσετε το παιχνίδι θα δείτε έναν τίτλο πολύ low profile, όμως o Ty Taylor κατάφερε να φτιάξει ένα πολύ απαιτητικό αλλά λίγο μουντό puzzle game.
Ο χαρακτήρας μας θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν ένας καθηγητής πανεπιστημίου, πράγμα που πηγάζει και από το ντύσιμό του αλλά και τον τρόπο που περιγράφει την μοναξιά και την λύπη που νιώθει.
Κλιμακωμένη θλίψη
Εκεί που ο πρωταγωνιστής κάθεται κάτω από μία μηλιά, τον παίρνει ο ύπνος και από ότι φαίνεται τα ίδια του τα όνειρα είναι μπερδεμένα και βουτηγμένα στη κατάθλιψη. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από τα puzzles τα οποία καλείται ο παίκτης να αντιμετωπίσει, αλλά και τα λόγια που λέει πριν και μετά από κάθε πίστα.
Γενικότερα πρέπει να έχει περάσει πολλά άσχημα γεγονότα χωρίς όμως να μπορεί βρει λύση στα προβλήματά του. Οι λύσεις που ψάχνει μάλλον έρχονται από τον ίδιο τον χρήστη ο οποίος πρέπει να του τις προσφέρει λύνοντας τα puzzles και κατανοώντας τον πόνο του.
Αν δώσετε μεγάλη προσοχή στα λεγόμενα του πρωταγωνιστή αλλά και στα διάφορα στοιχεία στις πίστες, θα μπορέσετε να λύσετε το μεγαλύτερο puzzle του The Bridge.
Κύριος του ονείρου
Δεδομένου ότι το παιχνίδι είναι 2D και του ότι ο χρήστης μπορεί να γυρίσει και να περιστρέψει τον κόσμο όπως θέλει, αλλά και να μετακινήσει τον πρωταγωνιστή, καταλήγουμε στο ότι ο ίδιος ο χαρακτήρας ξέρει ότι ονειρεύεται και ξέρει που θέλει να φτάσει. Το θέμα είναι όμως το πως θα χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις που έχει στο όνειρό για να φτάσει στην άλλη άκρη.
Οι νόμοι της βαρύτητας πάντως δεν παύουν να ισχύουν. Αυτό σημαίνει πως και ο πρωταγωνιστής αλλά και διάφορα αντικείμενα ακολουθούν αυτούς τους νόμους.
Βέβαια υπάρχουν και άλλα εμπόδια πέρα από τα φυσικά τα οποία είναι το περιβάλλον. Αυτά μπορεί να είναι διάφοροι τοίχοι ή στρογγυλά πρόσωπα με εφιαλτικές γκριμάτσες.
Μινιμαλιστικά χρώματα
Το γραφικά του παιχνιδιού είναι πολύ απλοϊκά, ενώ τα χρώματα είναι οτιδήποτε υπάρχει ανάμεσα στο μαύρο και το άσπρο. Τίποτα παραπάνω.
Βέβαια το είδος του The Bridge δεν έχει και πολλές απαιτήσεις, ενώ ο σχεδιασμός των puzzle δεν είναι τόσο απλός όσο τα γραφικά, πράγμα που δίνει έμφαση στο νόημα και όχι στην εμφάνιση.
Επιπλέον όλο το σκηνικό μεταδίδει τα έντονα συναισθήματα που νιώθει ο πρωταγωνιστής, και βοηθάει τον χρήστη να εγκλιματιστεί πολύ γρήγορα και να καταλάβει το νόημα.
Αξίζει να το αγοράσω;
Οι απόψεις διίστανται. Αν σας αρέσουν τα παιχνίδια με puzzles αλλά και βαθιά νοήματα τότε το The Bridge είναι αυτό που ψάχνετε.
Αν πάλι θέλετε κάτι το πιο ζωντανό και πιο χαρούμενο τότε καλύτερα να αποφύγετε.
Εν κατακλείδι το The Bridge είναι ένα παιχνίδι που δεν θα προσεγγίσει αυτούς που θέλουν να δοκιμάσουν να παίξουν για πρώτη φορά indie games, αλλά θα αρέσει -και μάλιστα πολύ- στους μυημένους.
