Το Anno 117: Pax Romana ξεκινά με μια περίοδο σύγχυσης για τον νέο παίκτη, καθώς η οικονομία καταρρέει εύκολα και τα συστήματα δείχνουν πιο περίπλοκα απ’ όσο φαίνονται.
Όσο όμως αποκαλύπτεται η κεντρική του λογική, το παιχνίδι αποκτά ξεκάθαρη ταυτότητα. Η πρόοδος δεν απαιτεί προσεκτική ισορροπία αλλά συνεχή επέκταση και σταθερή διεύρυνση των πόλεων. Μόλις γίνει αντιληπτό ότι η ανάπτυξη είναι η κινητήρια δύναμη, η εμπειρία αποκτά ρυθμό που παρασύρει.
Η επιλογή της ρωμαϊκής αρχαιότητας υπηρετεί άψογα αυτή τη φιλοσοφία. Η εποχή της Pax Romana παρουσιάζεται ως περίοδος σταθερότητας που επιτρέπει στον παίκτη να επεκτείνεται σε νέα εδάφη και να χτίζει ένα ευρύ οικονομικό δίκτυο.
Κάθε νησί γίνεται αφετηρία για την επόμενη φάση ανάπτυξης και το παιχνίδι δείχνει τη δύναμή του όταν ο παίκτης αγκαλιάζει αυτή τη διαρκή κίνηση προς τα εμπρός.
Πόλεμος, διπλωματία και εμπόριο
Το στρατιωτικό σκέλος έχει ενισχυθεί και δίνει στο παιχνίδι πιο στιβαρή δομή. Η μάχη στη ξηρά επιστρέφει με καθαρές αντιπαλότητες μονάδων, προσφέροντας συγκρούσεις που απαιτούν βασική στρατηγική σκέψη χωρίς να βαραίνουν τον ρυθμό.
Η διπλωματία όμως παραμένει εξίσου αποτελεσματική και συχνά πιο παραγωγική. Μια ευέλικτη οικονομία παράγει σταθερά εμπορεύματα, τα οποία μπορούν να εξαργυρωθούν σε συμφωνίες που εξασφαλίζουν ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη.
Η εφοδιαστική αλυσίδα είναι το πραγματικό κέντρο βάρους του παιχνιδιού.
Κάθε ανάγκη του πληθυσμού συνδέεται με μια ακολουθία παραγωγής που πρέπει να λειτουργεί ομαλά. Όταν το δίκτυο αυτό σταθεροποιηθεί, η οικονομία αποκτά δική της ορμή και μετατρέπει τον παίκτη σε αρχιτέκτονα μιας συνεχώς εκτεινόμενης μηχανής.
Η διαδικασία είναι απολαυστική και δίνει στο παιχνίδι βάθος που αποκαλύπτεται σταδιακά.
Ένας πανέμορφος κόσμος με ένα πολύπλοκο UI
Το κυριότερο αδύναμο σημείο του Anno 117: Pax Romana είναι το UI, που συχνά επιβαρύνει την οργάνωση. Πληροφορίες που θα έπρεπε να βρίσκονται άμεσα διαθέσιμες κρύβονται πίσω από μενού, με αποτέλεσμα απλές διαδικασίες όπως η εύρεση της πλήρους εφοδιαστικής αλυσίδας ενός αγαθού να γίνονται πιο περίπλοκες απ’ όσο χρειάζεται.
Η τοποθέτηση κτιρίων με υπο-αρθρώματα δεν βοηθά, αφού το παιχνίδι δεν προσθέτει αυτόματα τα απαραίτητα τμήματα και σε αφήνει να ανακαλύψεις τι λείπει μέσα από δοκιμές.
Παρά τα προβλήματα αυτά, ο κόσμος του Anno 117 διαθέτει εντυπωσιακή λεπτομέρεια. Οι περιοχές Latium και Albion έχουν έντονη ταυτότητα και δίνουν στις πόλεις χαρακτήρα που εξελίσσεται φυσικά.
Η παρουσία των θεοτήτων και η ανάπτυξη της πίστης προσθέτουν ένα επιπλέον επίπεδο προόδου, ενώ το τεχνολογικό δέντρο ενισχύει την αίσθηση ότι κάθε πόλη μπορεί να αναπτυχθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
Ένα sandbox που είναι η πραγματική καρδιά του παιχνιδιού
Το campaign περιορίζεται στον ρόλο της εκτεταμένης εισαγωγής και δεν επιχειρεί κάτι περισσότερο, αφήνοντας το βάρος στο sandbox.
Εκεί το παιχνίδι δείχνει τις πραγματικές του προθέσεις, επιτρέποντας στον παίκτη να διαμορφώσει τον δικό του ρυθμό και να απαντά στις ανάγκες του πληθυσμού όπως επιθυμεί. Οι μικρές αποστολές που εμφανίζονται συμπληρώνουν ευχάριστα τον ρυθμό χωρίς να σας αποσπούν από τα σχέδια σας. Η δύναμή του βρίσκεται στο πώς αφήνει την οικονομία και την πόλη να αναπτυχθούν με φυσικό, ασταμάτητο ρυθμό.
Παρότι ορισμένες λειτουργίες λείπουν και η πολυπλοκότητα μερικές φορές δείχνει περιττή, το σύνολο παραμένει εξαιρετικά ελκυστικό. Η χαρά της δημιουργίας πόλεων και η διαχείριση τεράστιων παραγωγικών δικτύων δίνουν μια αίσθηση προόδου που δύσκολα βρίσκεις σε άλλα city builders και δικαιολογούν την επένδυση χρόνου.
