Το Call of Duty ανανεώνει τις ιστορίες του σε ετήσια βάση. Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η παραφιλολογία γύρω από το Call of Duty Modern Warfare III είναι μεγάλη και παρά τις διαψεύσεις της Activision είναι προφανές ότι επρόκειτο να κυκλοφορήσει σαν expansion του MWII πριν αλλάξει απόψη η εταιρεία και το κυκλοφορήσει σαν πλήρες παιχνίδι.
Οι εκπτώσεις στο campaign
Αυτό γίνεται εμφανές ιδιαίτερα στο campaign, καθώς φαίνεται σαν να βιάζεται να τελειώσει ενώ υπάρχει ελάχιστη προσοχή στις λεπτομέρειες. Οι αποστολές των COD ακολουθούν συνήθως μια προβλέψιμη αλλά κυρίως αποτελεσματική φόρμουλα που συνδυάζει διάφορους μηχανισμούς παιχνιδιού που κυμαίνονται σε διάφορα επίπεδα έντασης.
Το Modern Warfare III κόβει το απαραίτητο χτίσιμο και το μεγαλύτερο μέρος της ποικιλίας, οδηγώντας σε βασικά επίπεδα γεμάτα προβλήματα ρυθμού. Πολλά από αυτά φτάνουν στο μέγιστο τα 15 λεπτά, πράγμα που σημαίνει ότι η συνολική διάρκεια και το δέσιμο με τους χαρακτήρες έχουν μειωθεί.
Το θεάμα είναι επίσης λιγότερο θορυβώδες και η συντομευμένη διαδρομή προς αυτά μειώνει ακόμη περισσότερο την ελκυστικότητά τους.
Αυτή η βιασύνη εμποδίζει επίσης την αφήγηση της ιστορίας. Το πώς ένας από τους κακούς του Call of Duty: Modern Warfare II είναι ζωντανός και γιατί είναι τώρα σύμμαχος, αναφέρθηκε τυχαία σε ένα cutscene από μια προηγούμενη season του multiplayer.
Ενώ ένα μεγάλο μέρος του campaign μιμείται ελάχιστα αυτό που έχει ήδη κάνει το COD, οι αποστολές Open Combat προσπαθούν να μεταφέρουν αυτό το σχέδιο σε νέα εδάφη. Ωστόσο, η υπόσχεση για περισσότερη δράση ακυρώνεται από το πόσο ρηχά είναι αυτά τα επίπεδα. Η εξερεύνηση αυτών των μεγαλύτερων χαρτών δεν αξίζει τον κόπο, καθώς το ξεκλείδωμα νέων όπλων είναι συχνά περιττό. Οι αναβαθμίσεις και τα όπλα δεν μεταφέρονται επίσης μεταξύ των αποστολών.
Τα objectives μπορούν να γίνουν με διάφορους τρόπους, αλλά οι επιλογές αυτές δεν υπερβαίνουν το να κάνετε θόρυβο ή να περάσετε κρυφά χρησιμοποιώντας υποτυπώδεις μηχανισμούς stealth. Ο στατικός σχεδιασμός των αποστολών και των χαρτών, η περιορισμένη διαδραστικότητα και η έλλειψη ουσιαστικών ανταμοιβών δίνουν την αίσθηση ότι χρειάζεται να παίξετε μόνο μια φορά κάθε αποστολή. Η μη γραμμικότητα είναι πρωτόγνωρη εδώ, αλλά η καινοτομία από μόνη της δεν είναι αρκετή.
Το multiplayer
Τα multiplayer modes του MWIII αναδεικνύουν με μεγαλύτερη σαφήνεια το χαρακτηριστικό ομαλό gunplay και τον εντυπωσιακό ηχητικό σχεδιασμό του COD, αλλά δεν γλιτώνουν από αυτή την μη προσοχή στην λεπτομέρεια. Τα χαμηλότερα όρια scoring και η πιο ευέλικτη κίνηση κάνουν τους ανταγωνιστικούς αγώνες multiplayer να έχουν πιο γρήγορο ρυθμό, ο οποίος εξακολουθεί να ελέγχεται από το υψηλότερο time-to-kill. Αυτός ο ρυθμός επιτρέπει συναρπαστικές μάχες, αλλά ο χρόνος εκτός μάχης είναι δύσκολος. Το να κερδίζετε τον ίδιο εξοπλισμό κάθε χρόνο είναι ήδη μια κουραστική διαδικασία που γίνεται ακόμα πιο επίπονη από το αγχωτικό σύστημα ξεκλειδώματος και τα πολυάσχολα μενού του MWIII.
Το competitive multiplayer, αν και γνώριμο, αναδεικνύει τουλάχιστον πολλά από τα δυνατά σημεία της σειράς, αλλά η λειτουργία Zombies δεν μπορεί να ξεπεράσει ούτε αυτόν τον χαμηλό πήχη. Η μετατροπή των Zombies σε shooter εξόρμησης υποβαθμίζει τη φόρμουλα, αφού η επιτυχία απαιτεί πλέον πολλαπλούς αγώνες. Η υψηλή δυσκολία σημαίνει ότι οι παίκτες πρέπει να πέφτουν επανειλημμένα και να αποκτούν καλύτερο εξοπλισμό πριν προχωρήσουν. Η διαδικασία είναι αργή και επαναλαμβανόμενη, γεμάτη από αδιάφορα loot runs και, φυσικά πισωγυρίσματα αν έχετε μια αποτυχία.
Το Zombies μοιάζει περισσότερο με ένα περιορισμένης διάρκειας Warzone event που συναρμολογήθηκε από υπάρχουσες ιδέες και στοιχεία και αυτό το συναίσθημα διαχέεται σε όλο το MWIII.
Αξίζει να το αγοράσω;
Το βασικό θέμα με το Modern Warfare III δεν είναι ότι πρόκειται για ένα κακό παιχνίδι. Γιατί είναι ένα καλό παιχνίδι. Το βασικό του θέμα είναι πως είναι το Modern Warfare II από πέρυσι με περιορισμένες αλλαγές, με νέο όνομα, χωρίς πολύ νέο περιεχόμενο, το οποίο όμως πωλείται σαν ένα full priced νέο παιχνίδι.
