At the Mountains of Madness : Το παιδικό όνειρο του Guillermo del Toro που ακόμα δεν έχει υλοποιηθεί
Υπάρχουν projects που ανακοινώθηκαν, συζητήθηκαν, δημιούργησαν προσδοκίες και τελικά δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Το Vault 404 είναι η σειρά άρθρων που επιστρέφει σε αυτά τα χαμένα παιχνίδια, τις ακυρωμένες ταινίες και τις τεχνολογίες-φαντάσματα που έμειναν πίσω σαν απραγματοποίητες υποσχέσεις.
Στο πάνθεον των χαμένων κινηματογραφικών έργων, ελάχιστοι τίτλοι προκαλούν τόση θλίψη και δέος όσο η προσαρμογή του κλασικού έργου του H.P. Lovecraft, At the Mountains of Madness, από τον οραματιστή σκηνοθέτη Guillermo del Toro.
Για τον Μεξικανό δημιουργό, ήταν το έργο ζωής του, μια εμμονή που τον συντρόφευε από την παιδική του ηλικία. Το βιβλίο, που αφηγείται την τραγική αποστολή μιας ομάδας επιστημόνων στην Ανταρκτική και την ανακάλυψη μιας πανάρχαιας, εξωγήινης πόλης, θεωρείται από πολλούς ως το αποκορύφωμα της λογοτεχνίας του φανταστικού.
Ωστόσο, η μεταφορά του στην οθόνη αποτελούσε πάντα έναν γρίφο, καθώς ο «κοσμικός τρόμος» του Lovecraft βασίζεται στο άρρητο και το αδιανόητο, στοιχεία που δύσκολα αποτυπώνονται με εικόνες. Ο del Toro, όμως, είχε το κλειδί: είχε σχεδιάσει κάθε λεπτομέρεια, από την αρχιτεκτονική των Αρχαίων μέχρι τη βιολογία των τρομακτικών Shoggoths, φιλοδοξώντας να δημιουργήσει μια ταινία που θα άλλαζε για πάντα το είδος του τρόμου.
Η προετοιμασία του έργου ξεκίνησε σοβαρά γύρω στο 2006, όταν ο σκηνοθέτης έγραψε το σενάριο μαζί με τον Matthew Robbins. Το όραμά του ήταν μεγαλοπρεπές, ήθελε ένα έπος εποχής, τοποθετημένο στη δεκαετία του 1930, που θα συνδύαζε την ιστορική ακρίβεια των αποστολών εξερεύνησης με τον απόλυτο μεταφυσικό φόβο.
Η Universal Pictures, το στούντιο που φιλοξενούσε τα θρυλικά τέρατα του παρελθόντος, έδειξε αρχικά ενδιαφέρον. Τα σχέδια παραγωγής που εκπονήθηκαν από καλλιτέχνες όπως ο Guy Davis ήταν ανατριχιαστικά λεπτομερή, απεικονίζοντας έναν κόσμο παγωμένο και εχθρικό, όπου η γεωμετρία δεν υπάκουε στους γήινους νόμους. Όλα έδειχναν πως η ανθρωπότητα θα αντίκριζε επιτέλους το πρόσωπο της τρέλας στη μεγάλη οθόνη.
Η συμμαχία των γιγάντων και η υπόσχεση του 3D
Το 2010, το πρότζεκτ απέκτησε μια δυναμική που φάνταζε ασταμάτητη. Ο James Cameron, ο άνθρωπος που είχε μόλις σπάσει κάθε ρεκόρ με το Avatar, ανέλαβε ρόλο παραγωγού. Η παρουσία του Cameron εγγυόταν την τεχνολογική αρτιότητα και την πρόσβαση σε κεφάλαια. Μαζί, σχεδίαζαν να γυρίσουν την ταινία σε εγγενές 3D, πιστεύοντας πως η τρισδιάστατη εικόνα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εντείνει την αίσθηση της κλειστοφοβίας και του ιλίγγου στις αχανείς εκτάσεις της Ανταρκτικής.
Το καστ άρχισε να παίρνει μορφή, με τον Tom Cruise να υπογράφει για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, έτοιμος να οδηγήσει την αποστολή στην καταστροφή. Η παραγωγή βρισκόταν κυριολεκτικά προ των πυλών, με τα σκηνικά να έχουν αρχίσει να κατασκευάζονται και τα συνεργεία να ετοιμάζονται για τα γυρίσματα.
Η συνεργασία del Toro και Cameron υποσχόταν μια εμπειρία που θα ξεπερνούσε τα όρια της κινηματογραφικής αίθουσας. Ο Cameron είχε δηλώσει πως ήθελε να δει μια ταινία τρόμου κλίμακας αντίστοιχης με το Aliens, αλλά με τη σφραγίδα της γοτθικής αισθητικής του del Toro. Οι δοκιμές των ειδικών εφέ από την Industrial Light & Magic ήταν εντυπωσιακές, δείχνοντας τα πλάσματα να μεταμορφώνονται και να προσαρμόζονται με τρόπους που δεν είχαμε ξαναδεί.
Ο προϋπολογισμός είχε εκτιναχθεί στα 150 εκατομμύρια δολάρια, ένα ποσό αστρονομικό για ταινία τρόμου, αλλά θεωρητικά δικαιολογημένο από τα ονόματα που εμπλέκονταν. Ο κόσμος του Lovecraft φαινόταν έτοιμος να κατακτήσει το mainstream κοινό.
Το οικονομικό αδιέξοδο
Ωστόσο, το μεγαλειώδες αυτό σχέδιο προσέκρουσε σε έναν ανυπέρβλητο τοίχο: την ηλικιακή ταξινόμηση (rating). Ο Guillermo del Toro ήταν ανένδοτος πως η ταινία έπρεπε να είναι “R-rated” (ακατάλληλη για ανηλίκους), ώστε να αποδώσει πιστά τη φρίκη, τη βία και την απελπισία του βιβλίου.
Η Universal, από την άλλη πλευρά, δίσταζε να επενδύσει 150 εκατομμύρια δολάρια σε μια ταινία που θα απέκλειε το νεανικό κοινό, φοβούμενη πως δεν θα έκανε απόσβεση. Ζήτησαν περικοπές και μετατροπή σε PG-13, κάτι που ο σκηνοθέτης αρνήθηκε κατηγορηματικά, θεωρώντας πως θα ευτέλιζε το υλικό. Παρά την πίεση του James Cameron και τη δύναμη του Tom Cruise, το στούντιο δεν υποχώρησε. Η οικονομική λογική του Χόλιγουντ εκείνη την εποχή, που μόλις είχε αρχίσει να στρέφεται αποκλειστικά σε ασφαλή franchises, δεν άφηνε περιθώρια για τόσο ακριβά ρίσκα.
Επιπλέον, ένας άλλος παράγοντας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ακύρωση. O Ridley Scott ετοίμαζε εκείνη την περίοδο το Prometheus.
Ο del Toro παραδέχτηκε αργότερα πως όταν έμαθε την πλοκή της ταινίας του Scott, κατάλαβε ότι το παιχνίδι είχε χαθεί. Οι θεματικές ομοιότητες ήταν πολλές: μια επιστημονική αποστολή, αρχαίοι εξωγήινοι δημιουργοί, γιγάντια ερείπια.
Η Universal φοβήθηκε ότι το κοινό θα θεωρούσε το At the Mountains of Madness ως αντιγραφή, παρά το γεγονός ότι βασιζόταν σε υλικό που προηγήθηκε δεκαετίες. Τον Μάρτιο του 2011, η παραγωγή τερματίστηκε οριστικά, αφήνοντας τον σκηνοθέτη συντετριμμένο.
Το σενάριο διέρρευσε στο διαδίκτυο, επιτρέποντας στους θαυμαστές να διαβάσουν τις σκηνές που δεν γυρίστηκαν ποτέ: την πρώτη συνάντηση με τα τυφλά, γιγάντια πιγκουινάκια, την ανατομή των Αρχαίων, και την τελική, φρενήρη απόδραση από την πόλη των νεκρών. Τα concept art του Guy Davis κυκλοφόρησαν επίσης, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο τρομακτικής ομορφιάς που θα μπορούσε να είχε θέσει νέα πρότυπα στον κινηματογράφο φαντασίας.
Ο del Toro διοχέτευσε τελικά την ενέργειά του στο Pacific Rim, το οποίο περιέχει κάποιες αναφορές στην αγάπη του για τα γιγάντια τέρατα, αλλά χωρίς τον σκοτεινό τόνο του Lovecraft.
Τα τελευταία χρόνια, έχουν υπάρξει φήμες για αναβίωση του πρότζεκτ, ίσως ως ταινία κινουμένων σχεδίων ή μέσω κάποιας πλατφόρμας streaming που είναι πιο πρόθυμη να ρισκάρει με ενήλικο περιεχόμενο. Ο ίδιος ο del Toro έχει δηλώσει πως εξακολουθεί να φοράει το “δαχτυλίδι” αυτού του έργου, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα επιστρέψει στα παγωμένα βουνά.
Έλα στην παρέα μας στο Discord
Νέα, κυκλοφορίες και συζήτηση για gaming, ταινίες, σειρές και τεχνολογία!
