Το Alien 5 του Blomkamp που ήθελε να επιστρέψει την σειρά στις ρίζες της

Στις αρχές του 2015, όλοι βρέθηκαν προ εκπλήξεως όταν ο σκηνοθέτης Neill Blomkamp, γνωστός για το District 9, δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό μια σειρά από εντυπωσιακά σχέδια.
Οι εικόνες αυτές απεικόνιζαν ένα ζοφερό, βιομηχανικό μέλλον στο σύμπαν του Alien, με τη φιγούρα της Ellen Ripley να δεσπόζει δίπλα στον δεκανέα Hicks, το πρόσωπο του οποίου ήταν παραμορφωμένο από οξέα. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο δημιουργός, ήταν μια προσωπική άσκηση ύφους, μια εξερεύνηση του «τι θα γινόταν αν», την οποία δούλευε στον ελεύθερο χρόνο του.
Η ανταπόκριση του κοινού ήταν ακαριαία και εκκωφαντική. Οι θαυμαστές της σειράς, κουρασμένοι από τις μέτριες συνέχειες και τα crossovers, είδαν σε αυτές τις εικόνες την υπόσχεση μιας πραγματικής επιστροφής στις ρίζες.
Η πίεση από την κοινότητα και η ποιότητα του οράματος του Blomkamp ανάγκασαν την 20th Century Fox να πάρει θέση. Το πρότζεκτ, το οποίο μέχρι τότε υπήρχε μόνο στη φαντασία του σκηνοθέτη, πήρε επίσημα το πράσινο φως.
Η Sigourney Weaver, η οποία συνεργαζόταν εκείνη την περίοδο με τον Blomkamp στην ταινία Chappie, δήλωσε ενθουσιασμένη με την ιδέα να δώσει ένα οριστικό και λυτρωτικό τέλος στην ιστορία της Ripley, κάτι που ένιωθε ότι της χρωστούσε ο κινηματογραφικός χρόνος.
Για λίγους μήνες, φαινόταν πως το όνειρο θα γινόταν πραγματικότητα: μια ταινία Alien σκηνοθετημένη από έναν δημιουργό που κατανοούσε απόλυτα τη «βρώμικη» επιστημονική φαντασία, με την πρωταγωνίστρια που όρισε το είδος να επιστρέφει στο σπίτι της.
Διαγράφοντας τα λάθη του παρελθόντος
Η κεντρική ιδέα του Alien 5 (αν και ο επίσημος τίτλος φημολογείται πως θα ήταν Alien: Awakening ή Alien: Xeno) ήταν πως θα αγνοούσε πλήρως τα γεγονότα των Alien 3 και Alien: Resurrection. Ο Blomkamp ήθελε να δημιουργήσει μια άμεση συνέχεια του αριστουργήματος του James Cameron, Aliens. Στο δικό του σενάριο, η Newt και ο Hicks δεν πέθαναν ποτέ κατά την πρόσκρουση στον πλανήτη-φυλακή Fiorina 161.
Αντιθέτως, η ιστορία θα τους έβρισκε χρόνια μετά, ενήλικες και μπαρουτοκαπνισμένους, να αντιμετωπίζουν την απειλή της εταιρείας Weyland-Yutani σε μια εγκατάσταση που θύμιζε τεχνολογικό εφιάλτη.
Τα σχέδια αποκάλυπταν ένα σύμπαν όπου η βιοτεχνολογία των Engineers είχε ενσωματωθεί στα ανθρώπινα όπλα και τις στολές. Είδαμε την Ripley να φοράει μια στολή που έμοιαζε με το δέρμα του Ξενόμορφου, υπονοώντας μια βαθύτερη, ίσως και γενετική σύνδεση με το τέρας. Υπήρχαν σκηνές μέσα σε τεράστια θερμοκήπια και πλημμυρισμένους διαδρόμους, καθώς και μια νέα εκδοχή της Βασίλισσας των εξωγήινων.
Ο Blomkamp σκόπευε να επαναφέρει τον τρόμο μέσα από την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, αλλά με τη σύγχρονη οπτική των ψηφιακών εφέ, διατηρώντας ωστόσο την αναλογική, βαριά αίσθηση της τεχνολογίας των 80s που χαρακτήριζε τις πρώτες ταινίες.
Η σκιά του δημιουργού και η σύγκρουση συμφερόντων
Ενώ η προετοιμασία προχωρούσε και το σενάριο έπαιρνε μορφή, ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο εμφανίστηκε στον ορίζοντα: ο Ridley Scott.
Ο πατέρας του franchise, μετά την κυκλοφορία του Prometheus, είχε ανανεώσει το ενδιαφέρον του για το σύμπαν που ο ίδιος δημιούργησε. Εκείνη την περίοδο ετοίμαζε το Alien: Covenant, μια ταινία που θα εξερευνούσε την προέλευση των τεράτων. Η Fox βρέθηκε σε μια δύσκολη θέση, έχοντας να διαχειριστεί δύο ανταγωνιστικά πρότζεκτ για το ίδιο brand. Σύμφωνα με αναφορές, ο Scott δεν είδε με καλό μάτι την ιδέα μιας ταινίας που θα έστρεφε την προσοχή μακριά από τη δική του prequel φιλοσοφία και θα επανέφερε τους χαρακτήρες του Cameron, με τον οποίο είχαν πάντα διαφορετικές προσεγγίσεις.
Η επίσημη γραμμή ήταν πως το έργο του Blomkamp θα έπρεπε να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος του Scott. Ωστόσο, η αναμονή μετατράπηκε σε στασιμότητα. Το στούντιο φοβήθηκε τον κορεσμό της αγοράς και την πιθανή σύγχυση του κοινού από την ύπαρξη δύο διαφορετικών χρονολογικών σειρών.
Όταν τελικά το Alien: Covenant κυκλοφόρησε το 2017 με ανάμεικτες κριτικές και μέτρια εμπορική πορεία, η όρεξη της Fox για περισσότερες ταινίες Alien πάγωσε. Το έργο του Blomkamp μπήκε στον πάγο, και ο ίδιος ο σκηνοθέτης δήλωσε απογοητευμένος πως «το πλοίο έχει σαλπάρει».
Το τέλος μιας ελπίδας
Η οριστική ταφόπλακα μπήκε με την εξαγορά της 20th Century Fox από την Disney. Η νέα διοίκηση ήθελε να επαναπροσδιορίσει το franchise από την αρχή, χωρίς τα βαρίδια ακυρωμένων σεναρίων και πολύπλοκων δικαιωμάτων. Αν και η σειρά τελικά επέστρεψε με το Alien: Romulus του Fede Álvarez, το οποίο τίμησε την αισθητική των δύο πρώτων ταινιών, το όραμα του Blomkamp δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τη μεγάλη οθόνη.
Η Sigourney Weaver, σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις της, εξέφρασε τη λύπη της για την ευκαιρία που χάθηκε, τονίζοντας πως εκείνο το σενάριο θα προσέφερε στην Ripley την ανάπαυση που της άξιζε.
Για τους φίλους της σειράς, η εικόνα της ηλικιωμένης Ripley και του σημαδεμένου Hicks να στέκονται έτοιμοι για μάχη, θα αποτελεί πάντα τον ιδανικό επίλογο που δεν είδαμε ποτέ.
Προμηθέας (2012)
Επιστημονικής φαντασίας, Τρόμου, Τρόμου επιστημονικής φαντασίας
Ηθοποιοί & στοιχεία






