Reggie Fils-Aimé – Ο άνθρωπος που έκανε τη Nintendo cool

Μια φράση, μια E3, μια καριέρα. Ο Reggie Fils-Aimé ήταν το πρόσωπό της Nintendo σε μια εποχή που η εταιρεία έπρεπε να αποδείξει ότι μπορούσε να ξαναγίνει σχετική. Από τα γραφεία της Pizza Hut μέχρι τη stage της E3, από το GameCube που έχανε μέχρι το Wii που έγραψε ιστορία. Για κάποιους ήταν ο πιο χαρισματικός gaming executive ever. Για άλλους, ένας marketer που κατάλαβε πως να μιλάει στους gamers χωρίς να τους υποτιμά. Σε κάθε περίπτωση, ο “Reggie” έγινε κάτι σπάνιο: ένα meme με σεβασμό.

Στο Face to Face, το xplaygr.com παρουσιάζει τους δημιουργούς, τους ηγέτες και τους οραματιστές της βιομηχανίας για να φωτίσει τις ιστορίες, τα κίνητρα και τις στιγμές που τους καθόρισαν.

Κάθε κείμενο είναι μια συνάντηση. Μια ματιά πίσω από την επιτυχία. Ένα βλέμμα πρόσωπο με πρόσωπο με όσους διαμόρφωσαν τον σύγχρονο πολιτισμό του gaming, της τεχνολογίας, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Από το Bronx στο Cornell

Ο Reginald Fils-Aimé γεννήθηκε από Αϊτινούς μετανάστες που είχαν πάει στις ΗΠΑ λόγω πολιτικών διαφωνιών. Μεγάλωσε στο Bronx της Νέας Υόρκης, μακριά από τα parlors του Nintendo και τις αίθουσες arcade. Το 1983 αποφοίτησε από το Cornell με πτυχίο στην Εφαρμοσμένη Οικονομία, κι από εκεί άρχισε μια καριέρα που δεν έμοιαζε καθόλου με gaming.

Δούλεψε στην Procter & Gamble, στην Pizza Hut ως Senior Director of National Marketing, στην Guinness, στην Derby Cycle, στην Panda Express, στο VH1. Δεν ήταν geek. Δεν ήταν developer. Ήταν ένας marketer που καταλάβαινε το impulse buying, την ταυτότητα brand, την ψυχολογία του καταναλωτή. Και αυτό, όπως θα αποδείχτηκε, θα ήταν το μυστικό του όπλο του.

E3 2004: Η στιγμή που ένα όνομα έγινε θρύλος

Την προηγούμενη χρονιά, η Nintendo press conference είχε θεωρηθεί ήσυχη και στεγνή σε σύγκριση με τη Microsoft και τη Sony. Ο Iwata και οι Ιάπωνες executives ήταν παρόντες, αλλά ο μόνος Αμερικανός στη σκηνή ήταν ο George S. Harrison και είχε παραμείνει στωικός. Η Nintendo έχανε. Το GameCube αγωνιζόταν απέναντι στο PlayStation 2 και το Xbox, και οι παλιοί fans ήταν απογοητευμένοι.

Τον Δεκέμβριο του 2003, ο Reggie προσλαμβάνεται ως Executive Vice President of Sales and Marketing. Λίγους μήνες μετά, το Μάιο του 2004, ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή της E3. Δεν διαβάζει τηλεπρόμπτερ. Δεν χαμογελάει αμήχανα. Κοιτάζει κατευθείαν την κάμερα και λέει:

“My name is Reggie. I’m about kicking ass, I’m about taking names, and we’re about making games.”

Η αίθουσα παγώνει για ένα δευτερόλεπτο και μετά ξεσπά. Αυτή η μια γραμμή αλλάζει τη δυναμική. Δεν είναι εταιρικός λόγος. Δεν είναι Ιαπωνική ευγένεια. Είναι trash talk με αυτοπεποίθηση, και μιλάει απευθείας στους gamers. Ο Reggie ήρθε να παίξει.

Από εκείνη τη στιγμή, το όνομά του γίνεται συνώνυμο με το Nintendo brand στην Αμερική.

Η εποχή της Blue Ocean Strategy: Wii, DS και η επανεφεύρεση της Nintendo

Το 2006 γίνεται President και COO της Nintendo of America, διαδεχόμενος τον Tatsumi Kimishima. Και ακριβώς τότε αρχίζει η πιο άγρια περίοδος καινοτομίας στην ιστορία της εταιρείας.

Το Nintendo DS λανσάρεται με δύο οθόνες, μία από τις οποίες touchscreen—μια ιδέα που φάνταζε τρελή το 2004. Το Wii έρχεται το 2006 με motion controls, αγνοώντας εντελώς τον αγώνα των specs. Ενώ η Sony και η Microsoft πολεμούσαν για gigaflops και HD graphics, η Nintendo στόχευε τη γιαγιά σου, τη μάνα σου, τον αδερφό σου που δεν έπαιζε ποτέ videogames.

Ο Reggie ήταν η φωνή αυτής της στρατηγικής. Σε κάθε keynote, σε κάθε συνέντευξη, επαναλάμβανε το ίδιο μήνυμα: gaming για όλους. Όχι hardcore elitism, αλλά inclusive fun. Και το κοινό άκουγε—γιατί ο τρόπος που το έλεγε δεν ήταν patronizing. Ήταν αληθινός.

Το Wii πουλάει πάνω από 101 εκατομμύρια κονσόλες παγκοσμίως. Το DS ξεπερνά τα 154 εκατομμύρια. Η Nintendo, που το 2003 έμοιαζε να χάνει τη σχετικότητά της, γίνεται το πιο κερδοφόρο gaming brand της εποχής.

Η σκοτεινή δεκαετία: Wii U, 3DS και το ερώτημα της συνέχειας

Φυσικά δεν ήταν όλα νίκες. Το Wii U λανσάρεται το 2012 και γίνεται μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της εταιρείας. Ο Reggie προσπαθεί να το υπερασπιστεί, να το εξηγήσει, να το spin-άρει—αλλά το hardware είναι..μπερδευτικό, το marketing είναι ασαφές, και οι developers δεν το υποστηρίζουν. Για πρώτη φορά, ο Reggie φαίνεται ανήμπορος να πείσει.

Το 3DS αρχικά πάσχει, αλλά σιγά σιγά ανακάμπτει. Η Nintendo παραμένει κερδοφόρα, αλλά υπάρχει μια αίσθηση στασιμότητας. Ο κόσμος ρωτάει: Μπορεί η Nintendo να επαναλάβει το θαύμα;

Το τέλειο φινάλε του Switch

Το 2017 έρχεται το Switch. Hybrid κονσόλα. Handheld και home console ταυτόχρονα. Και αυτή τη φορά όλα δουλεύουν: το hardware, το software, το marketing, το momentum. Ο Reggie, πλέον 56 ετών, είναι ξανά στο προσκήνιο, παρουσιάζοντας ένα από τα πιο επιτυχημένα λανσαρίσματα στην ιστορία του gaming.

Το Switch πουλάει 140+ εκατομμύρια κονσόλες μέχρι σήμερα. Η Nintendo επιστρέφει στο προσκήνιο, όχι ως underdog, αλλά ως δύναμη.

Ο ίδιος ο Reggie αναφέρει αργότερα σε συνέντευξη ότι η επιτυχία του Switch έκανε την απόφασή του να αποχωρήσει “εύκολη”. Είχε αφήσει την εταιρεία σε άνθηση. Είχε κλείσει τον κύκλο του.

Η αποχώρηση και η ζωή μετά

Τον Φεβρουάριο του 2019, η Nintendo ανακοινώνει ότι ο Reggie αποχωρεί στις 15 Απριλίου, μετά από 15 χρόνια στην εταιρεία. Τη θέση του παίρνει ο Doug Bowser—ένα όνομα που ακούγεται σαν Easter egg, αλλά είναι αληθινό.

Από τότε, ο Reggie δεν εξαφανίστηκε. Το 2020 μπαίνει στο board of directors της Brunswick Corporation, και το 2022 εκδίδει το βιβλίο του “Disrupting the Game: From the Bronx to the Top of Nintendo”. Παραμένει ενεργός στα social media, συμμετέχει στα Game Awards, και πέρασε ακόμα ένα χρόνο στο διοικητικό συμβούλιο της GameStop. Η σύνδεσή του με το gaming community παραμένει ζωντανή.

Το 2019 εισάγεται στο International Video Game Hall of Fame. Όχι γιατί έφτιαξε παιχνίδια, αλλά γιατί άλλαξε τον τρόπο που μιλάμε για αυτά.

Ο Reggie Fils-Aimé δεν ήταν Shigeru Miyamoto. Δεν σχεδίασε το Mario. Δεν έγραψε κώδικα. Αλλά κατάλαβε κάτι που λίγοι executives καταλαβαίνουν: ότι τα videogames δεν είναι προϊόντα. Είναι πολιτισμός. Και για να μιλήσεις σε αυτόν τον πολιτισμό, πρέπει να τον σεβαστείς, να τον καταλάβεις, να γίνεις μέρος του.

Για κάποιους ήταν ο τέλειος frontman. Για άλλους ήταν απλά ένας έξυπνος marketer που ήξερε πώς να πουλάει νοσταλγία και χαμόγελα. Η αλήθεια, όπως συχνά, είναι και τα δύο.

Αλλά αυτό που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει είναι πως ο Reggie έκανε τη Nintendo να μοιάζει cool ξανά, σε μια εποχή που όλοι νόμιζαν ότι το cool ανήκε στη Sony και στη Microsoft.