Το War Machine φτάνει σε μια εποχή όπου η απειλή του πολέμου μοιάζει πιο πραγματική από ποτέ.
Η ταινία του Patrick Hughes, σε σενάριο που συνυπογράφει με τον James Beaufort, τοποθετεί μια ομάδα επίλεκτων Αμερικανών στρατιωτών απέναντι σε έναν ασταμάτητο, σχεδόν άφθαρτο μηχανικό εχθρό. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας άνδρας που κουβαλά το βάρος μιας προσωπικής αποτυχίας και μοιάζει έτοιμος να οδηγήσει τον εαυτό του στα όρια της αυτοκαταστροφής.
Η ιστορία ακολουθεί έναν στρατιώτη που αποφασίζει να δοκιμαστεί σε ένα από τα πιο σκληρά προγράμματα επιλογής του αμερικανικού στρατού, με στόχο το περιβόητο US Ranger Scroll.
Όταν η διαδικασία φτάνει στο τελικό της στάδιο, την ειρωνικά ονομαζόμενη Death March, οι ελάχιστοι που έχουν απομείνει έρχονται αντιμέτωποι με κάτι που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει: μια τρομακτική πολεμική μηχανή που εμφανίζεται από το πουθενά και ξεκινά να τους κυνηγά ασταμάτητα.
Ένα ανελέητο παιχνίδι επιβίωσης
Η βασική ιδέα της ταινίας δεν είναι ακριβώς πρωτότυπη, όμως το War Machine καταφέρνει να την παρουσιάσει με έναν τρόπο που διατηρεί την ένταση σχεδόν αδιάκοπη.
Η ταινία αφιερώνει απρόσμενα αρκετό χρόνο για να γνωρίσουμε τους χαρακτήρες πριν ξεκινήσει το χάος. Ο Alan Ritchson υποδύεται έναν πρώην combat engineer, στοιχειωμένο από την απώλεια του αδελφού του σε αποστολή στο Κανταχάρ. Παρότι έχει τιμηθεί με μετάλλιο για τη γενναιότητά του, εκείνος αντιμετωπίζει την εμπειρία ως αποτυχία και μπαίνει στο πρόγραμμα των Rangers αποφασισμένος να εκπληρώσει το όνειρο που είχαν μοιραστεί.
Στο στρατόπεδο εκπαίδευσης οι στρατιώτες χάνουν τα ονόματά τους και αποκτούν απλώς αριθμούς, με τον χαρακτήρα του Ritchson να γίνεται ο 81. Αρνείται μάλιστα έναν χαμηλότερο αριθμό που θα τον έκανε αρχηγό ομάδας, επιλέγοντας συνειδητά τον ρόλο του μοναχικού μαχητή. Η εκπαίδευση είναι σκληρή, γεμάτη δοκιμασίες αντοχής και συνεργασίας, στοιχεία που αργότερα αποδεικνύονται κρίσιμα όταν η πραγματική απειλή εμφανίζεται.
Γύρω του υπάρχει μια ομάδα χαρακτήρων που ισορροπεί ανάμεσα στο ανθρώπινο στοιχείο και τον ρόλο του «θύματος» για το επερχόμενο χάος. Ο Stephan James φέρνει την εμπειρία του πιο ώριμου στρατιώτη, ενώ ο Blake Richardson προσφέρει το απαραίτητο κωμικό στοιχείο. Στην κορυφή της ιεραρχίας βρίσκεται ο αυστηρός εκπαιδευτής του Dennis Quaid, που δεν είναι καθόλου πεπεισμένος ότι ο 81 είναι έτοιμος να αντέξει τις απαιτήσεις του προγράμματος.
Η αφήγηση κινείται με επιθετικό ρυθμό, εστιάζοντας σχεδόν αποκλειστικά στη σύγκρουση ανθρώπου και μηχανής. Οι λίγες παύσεις έρχονται μέσα από σύντομα flashbacks για τον στρατιώτη 81, που αποκαλύπτουν τα τραύματα του παρελθόντος του.
Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι αναμφίβολα η ίδια η μηχανή. Τεράστια, υψηλής τεχνολογίας και σχεδιασμένη για καθαρή εξόντωση, λειτουργεί σαν μια ασταμάτητη δύναμη καταστροφής. Η παρουσία της στην οθόνη είναι εντυπωσιακή, με όπλα να πυροβολούν προς κάθε κατεύθυνση και το μεταλλικό σώμα της να φωτίζεται απειλητικά καθώς καταδιώκει τους στρατιώτες.
Το γεγονός ότι κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς τι είναι ή ποιος την έστειλε κάνει την απειλή ακόμη πιο ανησυχητική.
Η δύναμη της εικόνας και ένας πρωταγωνιστής σε πολεμική ένταση
Ο Alan Ritchson σηκώνει το βάρος της ταινίας με μια ερμηνεία που βασίζεται κυρίως στη σωματική του παρουσία και στην εσωτερική ένταση του χαρακτήρα. Η αποφασιστικότητα και η σιωπηλή οργή του τον κάνουν πειστικό ως έναν άνθρωπο που μοιάζει σχεδόν εξίσου αδυσώπητος με τη μηχανή που τον κυνηγά.
Η δράση δεν φοβάται να γίνει υπερβολική. Η μηχανή εξαπολύει ενεργειακές ακτίνες που διαλύουν σώματα, προκαλώντας σκηνές βίαιης καταστροφής γεμάτες διαμελισμούς και εκρήξεις. Από καταδιώξεις σε δασώδεις πλαγιές μέχρι σκηνές με οχήματα και καταστροφικά κυνηγητά, η ταινία επενδύει σε μεγάλα set pieces που κρατούν την ένταση σε υψηλά επίπεδα.
Το production design του Enzo Iacono και η κινηματογράφηση του Aaron Morton δημιουργούν ένα σκληρό και απειλητικό περιβάλλον, γεμάτο σκόνη, μέταλλο και εκρήξεις. Η εικόνα έχει βάθος και υφή, κάτι που κάνει την ταινία να μοιάζει φτιαγμένη για τη μεγάλη οθόνη και όχι απλώς για streaming.
Παρά τις στιγμές όπου το σενάριο χάνει ελαφρώς τον ρυθμό του, η ένταση επιστρέφει γρήγορα κάθε φορά που η μηχανή επανεμφανίζεται.
Πέρα από την καθαρή δράση, το War Machine αφήνει και μια πιο σκοτεινή σκέψη να αιωρείται πάνω από την ιστορία του. Η ιδέα ενός πολέμου όπου ο εχθρός δεν είναι πλέον ένας στρατός ή μια χώρα αλλά μια αυτόνομη μηχανή μοιάζει όλο και λιγότερο επιστημονική φαντασία. Η ταινία δεν προσπαθεί να δώσει όλες τις απαντήσεις, αλλά καταφέρνει να δημιουργήσει μια αίσθηση ανησυχίας που μένει και μετά το τέλος της.
