Titanfall 3 – Το χρονικό μιας χαμένης ευκαιρίας

Υπάρχουν projects που ανακοινώθηκαν, συζητήθηκαν, δημιούργησαν προσδοκίες και τελικά δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Το Vault 404 είναι η σειρά άρθρων που επιστρέφει σε αυτά τα χαμένα παιχνίδια, τις ακυρωμένες ταινίες και τις τεχνολογίες-φαντάσματα που έμειναν πίσω σαν απραγματοποίητες υποσχέσεις.

Στη σύγχρονη ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών δράσης πρώτου προσώπου, ελάχιστοι τίτλοι κουβαλούν το συναισθηματικό φορτίο και την τραγική ειρωνεία του Titanfall 3.

Πρόκειται για το «ιερό δισκοπότηρο» μιας κοινότητας που αρνείται πεισματικά να προχωρήσει, μια συνέχεια που φαινόταν αναπόφευκτη μετά την καλλιτεχνική θρίαμβο του δεύτερου μέρους, αλλά που τελικά θυσιάστηκε στον βωμό των σύγχρονων εμπορικών τάσεων. Η ιστορία του Titanfall 3 είναι η μελέτη του πώς η βιομηχανία μεταστράφηκε βίαια από τις αφηγηματικές εμπειρίες στα μοντέλα «υπηρεσιών» (games as a service), αφήνοντας πίσω της ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.

Για χρόνια, η ύπαρξη του τρίτου μέρους αποτελούσε αντικείμενο φημών, εικασιών και θεωριών συνωμοσίας. Ωστόσο, η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο πεζή και συνάμα πιο απογοητευτική: το παιχνίδι υπήρξε, αναπτύχθηκε για μήνες και ήταν λειτουργικό, πριν μεταλλαχθεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό που κατέκτησε τον κόσμο, σβήνοντας όμως την ταυτότητα των προκατόχων του.

Δέκα μήνες ελπίδας

Μετά την κυκλοφορία του Titanfall 2 το 2016, ενός τίτλου που υμνήθηκε από παίχτες και κριτικούς για το ευρηματικό σενάριο και την άψογη κίνηση, αλλά ατύχησε εμπορικά λόγω κακού προγραμματισμού κυκλοφορίας, η ομάδα της Respawn Entertainment δεν κατέθεσε τα όπλα.

Σύμφωνα με μεταγενέστερες ομολογίες βασικών στελεχών, η ανάπτυξη του Titanfall 3 ξεκίνησε σχεδόν αμέσως. Για ένα διάστημα περίπου δέκα μηνών, μια αφοσιωμένη ομάδα εργαζόταν πάνω στη συνέχεια, χτίζοντας νέα επίπεδα, σχεδιάζοντας νέους Τιτάνες και βελτιώνοντας το σύστημα κίνησης που είχε γίνει σήμα κατατεθέν της σειράς.

Το πρωτότυπο αυτό δεν ήταν απλώς μια ιδέα σε χαρτί. Υπήρχαν λειτουργικές πίστες και playable τμήματα όπου οι πιλότοι έτρεχαν στους τοίχους και καλούσαν τα μηχανικά τους τέρατα από τον ουρανό. Ο στόχος ήταν να διορθωθούν τα λάθη του παρελθόντος και να παραδοθεί η απόλυτη εμπειρία μηχανοκίνητου πολέμου. Ωστόσο, η ομάδα άρχισε να συναντά τεχνολογικά και σχεδιαστικά αδιέξοδα.

Η μηχανή γραφικών Source, στην οποία βασιζόταν η σειρά, άρχισε να δείχνει τα όριά της απέναντι στις φιλοδοξίες των δημιουργών για μεγαλύτερης κλίμακας μάχες και υψηλότερη πιστότητα γραφικών. Παράλληλα, το multiplayer κομμάτι φαινόταν να μην προσφέρει αρκετά επαναστατικές αλλαγές σε σχέση με το δεύτερο παιχνίδι, δημιουργώντας ανησυχία για τη βιωσιμότητά του.

Η θυσία στον βωμό του Battle Royale

Το σημείο καμπής ήρθε το 2017, όταν το φαινόμενο του PlayerUnknown’s Battlegrounds (PUBG) άλλαξε τον χάρτη της βιομηχανίας εν μία νυκτί. Η ηγεσία της Respawn και της Electronic Arts παρατήρησε τη σεισμική αλλαγή στις προτιμήσεις των παικτών.

Σε μια κίνηση που θα αποδεικνυόταν οικονομικά ευφυής αλλά συναισθηματικά καταστροφική για τους παλιούς οπαδούς, αποφασίστηκε η στροφή του project. Τα στοιχεία που είχαν αναπτυχθεί για το Titanfall 3, τα όπλα, οι μηχανισμοί βολής, η αισθητική και ορισμένα κομμάτια του χάρτη, αποσυναρμολογήθηκαν και επαναχρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία ενός νέου είδους παιχνιδιού.

Το αποτέλεσμα ήταν το Apex Legends.

Για να λειτουργήσει το νέο μοντέλο Battle Royale, έπρεπε να γίνουν θυσίες: το εμβληματικό τρέξιμο στους τοίχους (wall-running) αφαιρέθηκε επειδή κρίθηκε ότι έκανε τη μάχη υπερβολικά χαοτική σε μεγάλους χάρτες, και οι Τιτάνες ,η ψυχή του franchise, εξαφανίστηκαν πλήρως, καθώς ήταν αδύνατον να εξισορροπηθούν σε ένα περιβάλλον επιβίωσης.

Το Titanfall 3 ακυρώθηκε, και η ανακοίνωση του Apex Legends έγινε ξαφνικά, αφήνοντας τους παίκτες να αναρωτιούνται τι απέγινε η συνέχεια της ιστορίας του Jack Cooper και του BT-7274.

Η δεύτερη ακύρωση

Η ιστορία όμως δεν τελείωσε εκεί. Το φάντασμα του Titanfall αρνιόταν να πεθάνει. Χρόνια αργότερα, και ενώ το Apex Legends είχε γίνει παγκόσμια επιτυχία, η Respawn ξεκίνησε μυστικά ένα νέο project με την κωδική ονομασία Titanfall Legends (ή απλά TFL).

Αυτή τη φορά, στόχος δεν ήταν ένα ανταγωνιστικό multiplayer, αλλά μια εμπειρία ενός παίκτη (single-player) που θα γεφύρωνε το χάσμα μεταξύ των δύο κόσμων. Οι αναφορές ήθελαν το παιχνίδι να εστιάζει στον χαρακτήρα Kuben Blisk και να ενσωματώνει στοιχεία από τον κόσμο του Apex, προσφέροντας όμως την κινηματογραφική δράση και την αφήγηση που λαχταρούσαν οι βετεράνοι της σειράς.

Αυτή η προσπάθεια αναβίωσης κράτησε μέχρι τις αρχές του 2023. Σε μια περίοδο σαρωτικών ανακατατάξεων και περικοπών εντός της Electronic Arts, το έργο τερματίστηκε ξαφνικά. Περίπου 50 άτομα που εργάζονταν πάνω σε αυτό απολύθηκαν ή μετακινήθηκαν σε άλλα τμήματα.

Η είδηση της ακύρωσης του «Legends» ήταν ίσως πιο πικρή από την πρώτη, καθώς επιβεβαίωσε ότι η εκδότρια εταιρεία δεν έβλεπε πλέον μέλλον σε αυτόνομες ιστορίες στο σύμπαν του Titanfall, παρά μόνο σε περιεχόμενο που μπορούσε να τροφοδοτήσει το αδηφάγο μοντέλο του Apex.

Ένα κενό που δεν καλύφθηκε ποτέ

Σήμερα, το Titanfall 3 παραμένει μια ανοιχτή πληγή. Κάθε φορά που η Respawn προσθέτει έναν χαρακτήρα στο Apex Legends που έχει σχέση με τους Πιλότους ή τους Τιτάνες (όπως η Valkyrie, κόρη του Viper), η κοινότητα αντιδρά με ένα μείγμα ενθουσιασμού και οργής.

Βλέπουν τα ίχνη του αγαπημένου τους κόσμου να χρησιμοποιούνται ως διακοσμητικά στοιχεία σε ένα παιχνίδι που, κατά την άποψή τους, «σκότωσε» τον προκάτοχό του.

Το Titanfall 3 είναι ίσως το πιο τρανταχτό παράδειγμα αριστουργήματος που δεν υπήρξε ποτέ, θύμα των ανελέητων νόμων της αγοράς.