Οι πρώτες μέρες κυκλοφορίας του Cyberpunk 2077 ήταν ίδιες με τις πρώτες ώρες ενασχόλησης μας με το παιχνίδι και περιγράφονται με μια λέξη: καταστροφή.
Ένας τίτλος που αναμενόταν με ανυπομονησία έχει οδηγήσει την CD Projekt Red στα όρια της, αφού το παιχνίδι που έφτασε στους παίχτες ήταν το λιγότερο unplayable. Αλλά ας δούμε την δικιά μας εμπειρία από το παιχνίδι…
Ένα επιβλητικό περιβάλλον που αφήνει (ανεκπλήρωτες) υποσχέσεις
Η Night City είναι ένα απίστευτο σκηνικό: μια εκτεταμένη μεταποκαλυπτική μητρόπολη που λαχταράς να ανακλύψεις. Το να περπατάς στους δρόμους της, να βλέπεις τα αξιοθέατα και να ακούς τους ήχους της είναι κάτι ξεχωριστό. Κανένα παιχνίδι ανοιχτού κόσμου δεν έχει μεταφέρει ποτέ την τεράστια κλίμακα μιας πόλης όπως αυτή στο παρελθόν, με ουρανοξύστες και άλλες, τεράστιες φουτουριστικές κατασκευές που κρύβουν τον ουρανό.
Αυτή η αίσθηση κλίμακας προσφέρεται επίσης για το πόσο περίπλοκος είναι ο χάρτης. Υπάρχουν αμέτρητα στενά και σοκάκια που μπορείτε να εξερευνήσετε, με διαφορετικές ιστορίες να εξελίσσονται.
Η ίδια η βασική ιστορία του παιχνιδιού είναι γεμάτη με στιγμές δράσης και συναισθημάτων και χαρακτήρες που θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον σας. Ένας από αυτούς είναι και ο Keanu Reeves ώς Johnny Silverhand – ένα ψηφιακό φάντασμα που κατοικεί μέσα στο κεφάλι του χαρακτήρα σας.
Δεδομένου ότι το παιχνίδι παρουσιάζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την οπτική γωνία πρώτου προσώπου, η δυναμική φύση των σκηνών διαλόγου είναι απίστευτα εντυπωσιακή.
Οι χαρακτήρες σηκώνονται, περπατούν, αλλάζουν στάσεις σώματος και εκφράσεις προσώπου, δίνοντας στις συνομιλίες μια πολύ οργανική αίσθηση. Όταν δεν εμφανίζεται κάποιο πρόβλημα, το παιχνίδι απλώς ξεχωρίζει.
Δυστυχώς όμως αυτό συμβαίνει σπάνια.
Προβλήματα, προβλήματα, προβλήματα
Όσο εντυπωσιακή είναι στο μάτι η Night City όταν κοιτάζετε τα αξιοθέατά της, τόσο απογοητευτική είναι όταν περπατάτε στους δρόμους της. Όταν περπατάτε ο αριθμός των NPC που δημιουργεί το παιχνίδι δεν είναι τόσο κακός – ο κόσμος του μοιάζει αρκετά γεμάτος. Αλλά μόλις μπείτε σε ένα όχημα, ο πληθυσμός πέφτει κατακόρυφα! Ακόμα και στον πιο πολυσύχναστο δρόμο της πόλης, όταν είστε εσείς μέσα σε ένα αυτοκίνητο μπορείτε να βρειτε δύο ή τρία άλλα οχήματα γύρω σας.
Αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά της A.I. δεν είναι καν σε ικανοποιητικό επίπεδο. Πυροβολήστε σε μια πολυσύχναστη αγορά και οι γύρω NPC θα καταλήξουν ταυτόχρονα στο πάτωμα, καλύπτοντας τα κεφάλια τους. Και θα μείνουν έτσι για αιώνες, αντί να φύγουν ή να επιχειρήσουν κάθε είδους αυτοάμυνα.
Τα μέλη του διαβόητου αστυνομικού τμήματος της Night City είναι αναμφισβήτητα ακόμη χειρότερα. Το Cyberpunk 2077 διαθέτει ένα σύστημα wanted επιπέδων παρόμοιο με αυτό που θα βρείτε στο Grand Theft Auto. Αν σκοτώσετε αθώους ανθρώπους, θα σας “κυνηγήσουν”. Στην πράξη όμως απλώς θα γίνουν spawn δίπλα σας και θα αρχίσουν να σας επιτίθονται. Αν δραπετεύσετε, δεν θα ψάξουν καν να σας βρουν, απλά θα εξαφανιστούν σαν να μην έγινε τίποτα ποτέ…
Αυτά είναι δομικά προβλήματα, καθώς το Cyberpunk 2077 έχει και πολλά τεχνικά προβλήματα.
Προβλήματα στα γραφικά με το frame rate να πέφτει δραματικά, προβλήματα με ανεξήγητους θανάτους και αποτυχίες σε αποστολές, αλλά κυρίως προβλήματα που οδηγούν το παιχνίδι σε κρασαρίσματα, ακόμα και σε πάγωμα της κονσόλας σας.
Πολλά από αυτά τα προβλήματα οφείλονται εξ ολοκλήρου στην υπερβολική φιλοδοξία της CD Projekt Red. Είναι απολύτως σαφές ότι έπρεπε να γίνουν θυσίες για να τρέξει το Cyberpunk 2077 στο βασικό PS4 και το Xbox One – αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία.
