Το χαμένο multiplayer του Cyberpunk 2077

Υπάρχουν projects που ανακοινώθηκαν, συζητήθηκαν, δημιούργησαν προσδοκίες και τελικά δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Το Vault 404 είναι η σειρά άρθρων που επιστρέφει σε αυτά τα χαμένα παιχνίδια, τις ακυρωμένες ταινίες και τις τεχνολογίες-φαντάσματα που έμειναν πίσω σαν απραγματοποίητες υποσχέσεις.

Η ιστορία του Cyberpunk 2077 έχει καταγραφεί ως μία από τις πιο ταραχώδεις διαδρομές στη σύγχρονη βιομηχανία της ψυχαγωγίας.

Από την αποθέωση της προσμονής μέχρι την απότομη προσγείωση της κυκλοφορίας και την τελική λύτρωση μέσω της επέκτασης Phantom Liberty, το ταξίδι της CD Projekt Red ήταν γεμάτο ανατροπές. Ωστόσο, υπάρχει ένα κεφάλαιο αυτής της ιστορίας που δεν γράφτηκε ποτέ ολοκληρωμένα, ένα φάντασμα που πλανιέται πάνω από τους ουρανοξύστες της Night City.

Πρόκειται για το φιλόδοξο, αυτόνομο παιχνίδι πολλαπλών παικτών που υποσχόταν να μετατρέψει τη δυστοπική μητρόπολη σε έναν ζωντανό, κοινόχρηστο κόσμο, αλλά τελικά θυσιάστηκε για να σωθεί το κύρος της εταιρείας.

Στα σχέδια της πολωνικής εταιρείας, το Cyberpunk Multiplayer (με την πιθανή ονομασία Cyberpunk Online) αποτελούσε το επόμενο μεγάλο, αυτόνομο AAA έργο της. Στόχος ήταν η δημιουργία μιας εμπειρίας που θα κοίταζε στα μάτια το GTA Online, προσφέροντας στους παίκτες την ευκαιρία να ζήσουν, να συνεργαστούν και να εγκληματίσουν μαζί σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ.

Το όραμα ήταν μεγαλειώδες, αλλά η πραγματικότητα αποδείχθηκε αμείλικτη.

Η υπόσχεση για μια κοινή ζωή κάτω από τα ολογράμματα

Πριν από τον Δεκέμβριο του 2020, η CD Projekt Red μιλούσε ανοιχτά για τα σχέδιά της να επεκτείνει το σύμπαν του Cyberpunk στον διαδικτυακό χώρο. Οι επενδυτές και οι παίκτες γνώριζαν ότι στα παρασκήνια, μια ξεχωριστή ομάδα στο Βρότσλαβ εργαζόταν πυρετωδώς πάνω σε δικτυακούς κώδικες και μηχανισμούς συλλογικού παιχνιδιού. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια πλήρης κοινωνική προσομοίωση.

Οι αναφορές της εποχής μιλούσαν για επιστροφή στο σύστημα κλάσεων του επιτραπέζιου παιχνιδιού, επιτρέποντας στους παίκτες να αναλάβουν ρόλους όπως Netrunners, Techies ή Solos, ο καθένας με ξεχωριστή συμβολή σε περίπλοκες αποστολές ληστείας.

Ο σχεδιασμός περιλάμβανε συστήματα οικονομίας, παραμετροποίηση χαρακτήρων που θα ξεπερνούσε τα όρια του single-player και, φυσικά, μικροσυναλλαγές που η εταιρεία υποσχόταν ότι θα «σέβονταν τον παίκτη». Η φιλοδοξία ήταν να δημιουργηθεί ένας κόσμος που θα εξελισσόταν με την πάροδο του χρόνου, κρατώντας τους χρήστες συνδεδεμένους για χρόνια.

Η Night City, με την κάθετη αρχιτεκτονική της και την πυκνότητα του πληθυσμού της, φάνταζε ως το ιδανικό σκηνικό για χαοτικές καταδιώξεις με ιπτάμενα οχήματα και τακτικές μάχες σε σκοτεινά σοκάκια.

Όταν η επιβίωση έγινε η μοναδική προτεραιότητα

Όλα άλλαξαν την ημέρα της κυκλοφορίας του Cyberpunk 2077. Η τεχνική κατάσταση του παιχνιδιού, ιδιαίτερα στις κονσόλες προηγούμενης γενιάς, προκάλεσε ένα παγκόσμιο κύμα αντιδράσεων που κλόνισε τα θεμέλια της εταιρείας.

Η αφαίρεση του τίτλου από το PlayStation Store και η κατακόρυφη πτώση της μετοχής της CD Projekt Red σήμαναν συναγερμό.

Η διοίκηση βρέθηκε μπροστά σε ένα υπαρξιακό δίλημμα: να συνεχίσει να διαθέτει πόρους για την ανάπτυξη του Multiplayer ή να ρίξει όλο το βάρος στη διάσωση του βασικού παιχνιδιού και την ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης;

Η απόφαση ήταν μονόδρομος. Η στρατηγική της εταιρείας αναθεωρήθηκε πλήρως.

Τον Μάρτιο του 2021, ο πρόεδρος της εταιρείας ανακοίνωσε μια αλλαγή πλεύσης, δηλώνοντας ότι η ιδέα ενός τεράστιου, αυτόνομου online παιχνιδιού εγκαταλείπεται. Αντ’ αυτού, η εταιρεία θα εστίαζε στο να φέρει online στοιχεία σε όλα τα franchise της σταδιακά στο μέλλον.

Στην ουσία, το Cyberpunk Multiplayer όπως είχε σχεδιαστεί, ακυρώθηκε για να απελευθερωθούν προγραμματιστές και πόροι που ήταν απαραίτητοι για τα patches 1.5, 2.0 και την επέκταση Phantom Liberty.

Το αδιέξοδο της REDengine και η στροφή στο μέλλον

Ένας ακόμη καθοριστικός παράγοντας για την ακύρωση ήταν η τεχνολογία.

Το Cyberpunk 2077 ήταν χτισμένο πάνω στην REDengine 4, μια ιδιόκτητη μηχανή γραφικών που, παρά την οπτική της υπεροχή, αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσχρηστη και ασταθής, ειδικά σε περιβάλλον multiplayer. Η προσπάθεια να προσαρμοστεί ο κώδικας για να υποστηρίξει δεκάδες παίκτες ταυτόχρονα σε έναν τόσο λεπτομερή κόσμο φάνταζε τιτάνια και τεχνικά ασύμφορη, δεδομένων των προβλημάτων που ήδη υπήρχαν στο single-player.

Η μετέπειτα ανακοίνωση της συνεργασίας με την Epic Games και η μετάβαση στην Unreal Engine 5 για τα επόμενα έργα (συμπεριλαμβανομένου του sequel με την κωδική ονομασία Project Orion) σφράγισε οριστικά τη μοίρα του project.

Δεν υπήρχε κανένα νόημα να επενδύσουν εκατομμύρια εργατοώρες σε μια τεχνολογία που η εταιρεία σκόπευε να εγκαταλείψει. Το Multiplayer του Cyberpunk 2077 ήταν ένα θύμα της τεχνολογικής μετάβασης και της ανάγκης για σταθερότητα.

Ψηφιακά αποτυπώματα μιας χαμένης ευκαιρίας

Παρά την ακύρωση, οι dataminers κατάφεραν να ανασύρουν θραύσματα αυτού του χαμένου κόσμου μέσα από τα αρχεία του παιχνιδιού. Αναφορές σε “Heist modes”, λίστες με classes χαρακτήρων και κώδικας για Deathmatch επιβεβαιώνουν ότι η ανάπτυξη είχε προχωρήσει σε κάποιο βαθμό.

Υπήρχαν ενδείξεις για σενάρια όπου ομάδες παικτών θα έπρεπε να συνεργαστούν για να παραβιάσουν εταιρικά φρούρια της Arasaka ή της Militech, θυμίζοντας έντονα τις καλύτερες στιγμές του GTA Online, αλλά με την αισθητική και τα εργαλεία του Cyberpunk.

Σήμερα, η Night City παραμένει μια μοναχική εμπειρία. Αν και η πόλη σφύζει από ψηφιακή ζωή, ο V είναι ο μόνος αληθινός κάτοικος με συνείδηση. Η ακύρωση του multiplayer ήταν ίσως μια αναγκαία θυσία για να μπορέσει το Cyberpunk 2077 να ολοκληρώσει τον κύκλο του και να αναγνωριστεί τελικά ως ένα σπουδαίο RPG.

Ωστόσο, η σκέψη μιας ομάδας φίλων να τρέχει με μηχανές κάτω από τη βροχή και τα νέον φώτα της Japantown, παραμένει ένα από τα πιο γοητευτικά απωθημένα της gaming κοινότητας, μια υπόσχεση που μετατέθηκε για το μακρινό μέλλον του Project Orion.