Tetsuya Nomura – Όνειρα, σπαθιά και φερμουάρ
Ένας debugger που ζωγράφιζε τέρατα στο περιθώριο, μια αλλαγή φρουράς δίπλα στον Yoshitaka Amano και μια εποχή που άλλαξε για πάντα το πρόσωπο του JRPG. Ο Tetsuya Nomura δεν ήταν ο αρχικός εικονογράφος του Final Fantasy, έγινε όμως εκείνος που το μετέφερε από το κλασικό fantasy σε ένα μοντέρνο anime ύφος. Το Cloud και ο Sephiroth, το Kingdom Hearts, ζώνες και φερμουάρ που μοιάζουν βγαλμένα από street fashion. Από το 1997 μέχρι σήμερα ο Nomura σχεδίασε μερικούς από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες του gaming. Τα πρότζεκτ του καθυστερούν, οι ιστορίες του γίνονται περίπλοκες, το κοινό γκρινιάζει για overdesign. Παρ’ όλα αυτά παραμένει ένας από τους πιο πολύτιμους δημιουργούς της Square Enix.
Στο Face to Face, το xplaygr.com παρουσιάζει τους δημιουργούς, τους ηγέτες και τους οραματιστές της βιομηχανίας για να φωτίσει τις ιστορίες, τα κίνητρα και τις στιγμές που τους καθόρισαν.
Κάθε κείμενο είναι μια συνάντηση. Μια ματιά πίσω από την επιτυχία. Ένα βλέμμα πρόσωπο με πρόσωπο με όσους διαμόρφωσαν τον σύγχρονο πολιτισμό του gaming, της τεχνολογίας, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Από τον debugger στον designer που έδωσε στυλ
Ο Tetsuya Nomura γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1970 στο Kochi της Ιαπωνίας. Σπούδασε σε vocational school και ξεκίνησε να σχεδιάζει για διαφημίσεις περιοδικών. Το 1990, στα είκοσι του, προσλήφθηκε στη Square ως debugger για το Final Fantasy IV. Δεν ήταν η δουλειά των ονείρων του, ήταν όμως η πόρτα που χρειαζόταν να ανοίξει. Στα κενά του χρόνου συνέχιζε να σκιτσάρει τέρατα και χαρακτήρες. Το 1992 μπήκε επίσημα στην ομάδα του Final Fantasy V ως monster designer.
Τα Cactuar, Tonberry, Gilgamesh και Carbuncle φέρουν την υπογραφή του. Ήταν δημιουργίες με πιο cartoon γραμμή και λιγότερη ρομαντική εικονογράφηση σε σχέση με το ύφος του Amano. Έμοιαζαν πιο άμεσα, πιο παιχνιδιάρικα, πιο αξέχαστα.
Το 1994 δούλεψε ως secondary character designer στο Final Fantasy VI, πάντα κάτω από την καλλιτεχνική σκιά του Amano. Η μεγάλη στροφή ήρθε το 1997. Η Square πέρασε σε 3D γραφικά για το Final Fantasy VII και χρειαζόταν χαρακτήρες με καθαρότερα σχήματα. Το λεπτεπίλεπτο watercolor ύφος του Amano δεν ταίριαζε εύκολα στο νέο μέσο. Ο Nomura ανέλαβε κύριος character designer και διαμόρφωσε μια εικόνα που θα γινόταν σχολή.
Ο Cloud Strife με τα μυτερά ξανθά μαλλιά, το Buster Sword και μια εσωστρεφή στάση. Ο Sephiroth με το ασημί μαλλί και το Masamune που φαίνεται ατελείωτο. Το στυλ είχε σαφή anime επιρροή, έφερνε urban στοιχεία, έδινε στους ήρωες ρούχα γεμάτα λεπτομέρειες. Κάποιοι μίλησαν για υπερβολή, οι περισσότεροι όμως δεν ξέχασαν ποτέ τα πρόσωπα που είδαν.
Από εκεί και μετά η σφραγίδα του έγινε σταθερά αναγνωρίσιμη. Στο Final Fantasy VIII οι ήρωες έμοιαζαν βγαλμένοι από ιαπωνικό fashion editorial. Στο Final Fantasy X το νησιωτικό mood συνδυάστηκε με αθλητικό στιλ. Στο Final Fantasy XIII το sci-fi ένδυμα απέκτησε περίτεχνα κοψίματα. Το 2005 ο Nomura πέρασε για πρώτη φορά στη σκηνοθεσία με το Final Fantasy VII: Advent Children, μια CGI ταινία που σαγήνευε οπτικά και μπέρδευε αφηγηματικά.
Ήταν το πρώτο σημάδι ότι ως director έβλεπε την ιστορία σαν μωσαϊκό εντυπώσεων. Ως designer έφτιαχνε αμέσως αναγνωρίσιμες σιλουέτες. Ως αφηγητής αγαπούσε τις διακλαδώσεις και τα μυστικά.
Το Kingdom Hearts και ο δημιουργός που έγινε σκηνοθέτης
Το 2002 ανέλαβε το πιο απίθανο project της καριέρας του. Το Kingdom Hearts ένωσε κόσμους της Disney με χαρακτήρες της Square σε ένα action RPG που κανείς δεν περίμενε ότι θα λειτουργήσει. Ο Nomura επέμεινε ο πρωταγωνιστής να είναι πρωτότυπος και γεννήθηκε ο Sora. Ένα χαρούμενο αγόρι με keyblade που μοιάζει σαν συμπύκνωση όλων των σχεδιαστικών του ενστίκτων. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στο PlayStation 2 και έγινε παγκόσμια επιτυχία.
Από εκείνη τη στιγμή το Kingdom Hearts έγινε franchise. Το Kingdom Hearts II, το Birth by Sleep, το Dream Drop Distance και μια σειρά από σφηνοειδείς τίτλους έφεραν νέους κόσμους και ένα lore που όλο μεγάλωνε. Heartless, Nobodies, Organization XIII, ταξίδια στον χρόνο, παραλλήλες πραγματικότητες. Οι fans είχαν υλικό για να γράψουν εγκυκλοπαίδειες και πάλι δεν έφτανε.
Το Kingdom Hearts III ανακοινώθηκε το 2013 και πέρασε μια δύσκολη παραγωγή. Η μηχανή άλλαξε σε Unreal Engine 4, οι προτεραιότητες μετακινήθηκαν, ο ίδιος ο Nomura είχε ήδη ανέβει και σε άλλο βουνό. Την ίδια περίοδο δούλευε στο Final Fantasy VII Remake. Το KHIII κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019 και έγινε ο ταχύτερα πωλημένος τίτλος της σειράς.
Ο κόσμος εντυπωσιάστηκε, το φινάλε άφησε περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις. Ο Nomura χαμογέλασε και μίλησε για το επόμενο κεφάλαιο.
Το Final Fantasy VII Remake έφτασε τον Απρίλιο του 2020. Αντί για πιστή αναδημιουργία, ήταν μια νέα ανάγνωση με στοιχεία μετα-αφήγησης. Η ιστορία που ξέραμε άρχισε να αλλάζει μπροστά μας. Για άλλους ήταν προδοσία, για άλλους απόδειξη ότι η νοσταλγία μπορεί να είναι δημιουργική.
Στη συνέχεια, για το Rebirth που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2024, ο Nomura έμεινε creative director και πέρασε τη σκηνοθεσία στον Naoki Hamaguchi. Το αποτέλεσμα κέρδισε τους κριτικούς και πολλοί το είδαν ως βήμα μπροστά σε κλίμακα και ρυθμό.
Μεταξύ μύθου και προσμονής
Ο Nomura παραμένει στη Square Enix και δουλεύει πάνω στο Kingdom Hearts IV που ανακοινώθηκε το 2022, ενώ στο παρασκήνιο κινεί και άλλες ιδέες. Το Missing Link φέρνει τον κόσμο του Kingdom Hearts στα κινητά. Το τρίτο μέρος του Final Fantasy VII Remake προχωρά χωρίς εκείνον στη θέση του director. Η εικόνα του όμως υπάρχει παντού. Το Cloud είναι πια σύμβολο, ο Sephiroth ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους antagonists, ο Sora ένα πρόσωπο που σφράγισε μια γενιά παικτών. Ως designer το αποτύπωμά του δεν αμφισβητείται. Ως director διχάζει. Τα έργα του αργούν, οι αφηγήσεις του αγαπούν τη σύγχυση, οι αποφάσεις του προκαλούν αντιδράσεις. Την ίδια στιγμή, σπάνια θα βρεις άλλον δημιουργό που να κρατά τόσο σταθερή ταυτότητα για τρεις δεκαετίες.
Ο Tetsuya Nomura δεν είναι ο Hironobu Sakaguchi που γέννησε το Final Fantasy και δεν είναι ο Yoshitaka Amano που έδωσε την πρώτη του εικονογραφική ψυχή. Είναι όμως ο άνθρωπος που το πήγε στο σήμερα. Πήρε το παλιό high fantasy και το έφερε στις πόλεις, στα neon φώτα, στις πασαρέλες της ποπ κουλτούρας. Ένωσε το Final Fantasy με τη Disney σε μια ιδέα που φαινόταν αδύνατη και την έκανε να λειτουργεί. Το στυλ του κρίνεται συχνά υπερβολικό και φορτωμένο. Είναι όμως και ακαριαία αναγνωρίσιμο. Δεν ξεχνάς έναν χαρακτήρα του Nomura. Ακόμα και όταν διαφωνείς μαζί του, ξέρεις ότι βλέπεις κάτι δικό του.
Σε τριάντα πέντε χρόνια καριέρας έχει σχεδιάσει δεκάδες φιγούρες που πέρασαν στην ποπ κουλτούρα και έχει σκηνοθετήσει παιχνίδια που πούλησαν εκατομμύρια. Δεν είναι τέλειος. Προτιμά να κυνηγά την αίσθηση και την εικόνα, να μπλέκει ξανά και ξανά τα νήματα της ιστορίας. Είναι όμως σταθερός σε αυτό που πιστεύει. Και σε μια βιομηχανία που αλλάζει διαρκώς, αυτή η συνέπεια είναι αρετή.
Έλα στην παρέα μας στο Discord
Νέα, κυκλοφορίες και συζήτηση για gaming, ταινίες, σειρές και τεχνολογία!
