Αν σας άρεσε το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος από παιχνίδια όπως το Firewatch ή το Gone Home, τότε μπορεί κάλλιστα να ενδιαφέρεστε για το Virginia. Είναι ένα single-player παιχνίδι σαν τα προανεφερόμενα και ο παίχτης πρόκειται να ζήσει μια εμπειρία μιας έρευνας ενός εξαφανισμένου ανθρώπου μέσα από τα μάτια ενός πράκτορα του FBI, της Anne Tarver.
Η ιστορία είναι το Gameplay του παιχνιδιού
Το Virginia είναι ένα παιχνίδι που κάποιοι θα πουν πως δεν είναι, και αυτό είναι αλήθεια καθώς τα interactions είναι πολύ λίγα. Το αποτέλεσμα σε αυτό είναι πως το να βρει ο παίχτης αυτό που χρειάζεται για να συνεχίσει είναι εύκολο και προχωράει πολύ γρήγορα στην επόμενη σκηνή του παιχνιδιού. Πολλές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να προχωράει.
Το Virginia καθοδηγεί το παίχτη μέσα από μια ιστορία, η οποία είναι βγαλμένη από την ζωή ενός πράκτορα, ενώ τοποθετείται στο 1992. Ο παίχτης ξεκινάει με το first-person view, στον ρόλο της Anne Traver σε συνδυασμό με την πιο έμπειρη πράκτορα Maria Halperin, [που έχει σταλθεί για να ερευνήσει την εξαφάνιση ενός ατόμου σε μια μικρή πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου.
Καθώς αποκαλύπτει όλο και περισσότερους υπόπτους, η Anne πρέπει να διαλευκάνει αυτή την περίπτωση με την ερευνήτρια Maria. Η Anne φοράει ένα ροδακινί χρώματος βερνίκι νυχιών, αλλά έχει χέρια που φαίνονται τραχιά από τη σκληρή εργασία. Έχει συνοφρυώματα στον καθρέφτη, όταν βάζει κραγιόν, και έχει ένα έντονο, προφητικό όνειρο στο οποίο μπορεί ο παίχτης να περιηγηθεί μαζί της. Η όλη ιστορία παίζεται χωρίς διάλογο ή ομιλίες οποιουδήποτε είδους, έτσι ώστε πολλά από αυτά να είναι χρωματισμένα από την ερμηνεία του παίχτη.
Η γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα, τα όνειρα, και, αργότερα, το ταξίδι, γίνεται σκοπίμως θολή. Ακόμα και όταν ξέρετε ότι η Anne κοιμάται, ποτέ δεν είναι σαφές εάν αυτό που έχει δει είναι ό,τι συνέβη στην πραγματικότητα ή απλά αυτό που πιστεύει ότι συνέβη, καθώς προσπαθεί να ξεμπερδέψει ένα καστ των μικρών χαρακτήρων πόλης: τον πάστορα και τη σύζυγό του, τους εφήβους που βρίσκονται γύρω από το παρατηρητήριο, τον άνθρωπο που μάχεται για τις δημαρχιακές εκλογές, το βαν με τα μεγάφωνα και πολλούς άλλους.
Η έρευνα έχει διάρκεια πάνω από μια εβδομάδα, και τις περισσότερες ημέρες μπορεί να πάει στο ίδιο μαγαζί και να πιει ένα ζεστό, μαύρο, καφέ. Μπορεί να πάρει τα flashbacks της Anne και το παρελθόν της Maria, και πώς αγωνίζονται με αυτό. Η Maria βγάζει την βέρα της για να πάει για χορό, αλλά ζει μόνη της. Η Anne κρατά ένα σπασμένο κλειδί και ονειρεύεται βλέποντας τον εαυτό της.
Εμπνευσμένο από το παρελθόν
Το Virginia είναι εμπνευσμένο από την τηλεόραση των 90s όπου τότε οι σειρές που κυριαρχούσαν ήταν το Twin Peaks και το The X-Files, απ όπου το παιχνίδι έχει πάρει πολλά πράγματα και η ατμόσφαιρά του καταλήγει να είναι σχεδόν ίδια με τις σειρές. Μεταφέρεται ανάμεσα στις σκηνές με περικοπές και διαλύει το μαύρο, το οποίο είναι ενοχλητικό μέχρι να ασφαλίσει ότι παίζει ένα επεισόδιο της τηλεόρασης. Δεν χρειάζεται να οδηγήσει σε κάθε περιοχή, ή να κατέβει με τα πόδια, αφού το παιχνίδι δίνει πολλές πληροφορίες, έτσι ώστε να ξέρει ο παίχτης τι συμβαίνει.
Γραφικά – Ήχος
Το παιχνίδι έχει πολύ χρωματιστά περιβάλλοντα και δίνει μια αίσθηση νοσταλγίας αλλά ταυτόχρονα και ηρεμίας καθώς δεν είναι τόσο φανταχτερά, ενώ μοιάζει περισσότερο με ένα κόμικ. Παράλληλα, ο ήχος είναι εξαιρετικός και σε κάθε σκηνή έχει την κατάλληλη μουσική που την προσαρμόζει με το περιβάλλον.
Συμπέρασμα
Το Virginia είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι αλλά αυτή η μονοτονία μπορεί να φέρει στον παίχτη διάφορα και παράξενα συναισθήματα, οπότε θα ήταν καλό να υπήρχε και λίγο διάλογος μέσα. Παρόλα αυτά, παίζει με το μυαλό του παίχτη και τον βάζει σε πολλές σκέψεις. Είναι ένα παιχνίδι που μπορεί να περάσει κάποιος την ώρα του ήρεμα αλλά μελαγχολικά.
