Το Hunter’s Dream στο Bloodborne είναι αιώνια φυλακή

To Dark mode του xplaygr.com είναι μια συλλογή άρθρων που αφορούν σκοτεινές θεωρίες για τα αγαπημένα μας παιχνίδια. Εδώ βλέπουμε τις ιστορίες, κάπως διαφορετικά. Καλώς ήρθατε, στην σκοτεινή πλευρά του gaming!

Το Bloodborne είναι ένα από τα πιο σκοτεινά και αινιγματικά παιχνίδια που δημιούργησε ποτέ η FromSoftware.

Οι παίκτες βυθίζονται σε μια Γιάρναμ γεμάτη αίμα, παρανοϊκές τελετές και εφιαλτικά πλάσματα, με κάθε βήμα να τους οδηγεί πιο κοντά στην τρέλα. Όμως πίσω από την ατμόσφαιρα γοτθικού τρόμου και κοσμικής φρίκης, υπάρχει μια θεωρία που κάνει το παιχνίδι ακόμη πιο ανατριχιαστικό: ότι ο Hunter είναι παγιδευμένος σε ένα καθαρτήριο, δημιουργημένο από το Moon Presence.

Ένα μέρος όπου η μέρα και η νύχτα εναλλάσσονται ατέρμονα, χωρίς ποτέ πραγματική λύτρωση.

Το όνειρο του Hunter

Η εμπειρία ξεκινά όταν ο παίκτης μεταφέρεται στο λεγόμενο Hunter’s Dream. Στην επιφάνεια μοιάζει με ασφαλές καταφύγιο, ένας τόπος όπου ο Hunter μπορεί να ξεκουραστεί, να βελτιωθεί, να ετοιμαστεί για τη συνέχεια. Ωστόσο, από την πρώτη στιγμή ο χώρος αυτός έχει κάτι το αφύσικο. Ο χρόνος δεν κυλά φυσιολογικά, η ατμόσφαιρα είναι παγωμένη, και η αίσθηση είναι πως δεν βρίσκεσαι σε πραγματικότητα αλλά σε έναν ενδιάμεσο κόσμο.

Σύμφωνα με τη θεωρία, το Hunter’s Dream είναι ένα μέρος  όπου ο Κυνηγός αναγκάζεται να ξαναζεί τις ίδιες μάχες και να κυνηγά ασταμάτητα τέρατα που γεννιούνται από την ίδια του την ύπαρξη. Το Moon Presence, μια κοσμική οντότητα που παραμονεύει πίσω από τα γεγονότα, είναι αυτό που τον κρατάει δεμένο. Το όνειρο είναι στην πραγματικότητα φυλακή.

Ο κύκλος που δεν σπάει

Η αίσθηση του κύκλου είναι παντού στο Bloodborne. Η νύχτα ξεκινά και τελειώνει ξανά και ξανά, σαν ένας φαύλος κύκλος που δεν οδηγεί πουθενά.

Ο Hunter μπορεί να νικήσει bosses, να αποκαλύψει μυστικά, να πλησιάσει την αλήθεια, αλλά ποτέ δεν φτάνει σε πραγματική ελευθερία. Ακόμη και τα φινάλε του παιχνιδιού υποστηρίζουν αυτήν την ιδέα. Στο ένα, ο Hunter ξυπνά το επόμενο πρωί, σαν να μην έγινε τίποτα, έτοιμος να ξαναρχίσει.

Στο άλλο, αντικαθιστά τον Gehrman και γίνεται ο νέος φύλακας του ονείρου. Και στο πιο αινιγματικό, μεταμορφώνεται σε βρέφος Μεγάλου Όντος, δεμένος για πάντα με τον κύκλο του Moon Presence. Όλα τα τέλη οδηγούν στην ίδια αλήθεια: η φυλακή δεν ανοίγει ποτέ.

Το Moon Presence ως δεσμοφύλακας

Το Moon Presence είναι η κοσμική δύναμη που ελέγχει το όνειρο, ένας παρασιτικός θεός που παγιδεύει τον Hunter με την ψευδαίσθηση ότι κυνηγά για λύτρωση.

Στην πραγματικότητα, κάθε νίκη, κάθε βήμα, κάθε ανακάλυψη είναι μέρος του σχεδίου του. Ο Hunter δεν πολεμά για να ελευθερωθεί, πολεμά για να συντηρήσει τον ίδιο τον μηχανισμό του ονείρου. Το Moon Presence τρέφεται από τον κύκλο, κι ο Hunter είναι το πιόνι της.

Η εικόνα αυτή κάνει το παιχνίδι ακόμη πιο ζοφερό. Δεν υπάρχει αληθινός σκοπός, δεν υπάρχει πραγματική έξοδος. Ο Hunter είναι αιώνια δεμένος με το αίμα, καταδικασμένος να κυνηγά μέχρι να σβήσει κάθε κομμάτι της ανθρωπιάς του. Και κάθε φορά που νομίζει ότι αγγίζει την αλήθεια, το Moon Presence τραβά τα νήματα και ξεκινά ξανά το όνειρο.

Η φρίκη της αιώνιας επιστροφής

Η θεωρία της φυλακής στο Bloodborne συνδέεται με μια φιλοσοφική έννοια που υπάρχει σε πολλές θρησκείες και παραδόσεις: την αιώνια επιστροφή.

Ο ήρωας ζει ξανά και ξανά τα ίδια γεγονότα, καταδικασμένος να τα επαναλαμβάνει χωρίς ποτέ να αλλάζει πραγματικά η μοίρα του. Το Bloodborne μετατρέπει αυτή την ιδέα σε βιντεοπαιχνίδι. Ο παίκτης επαναλαμβάνει μάχες, επανέρχεται μετά από θανάτους, επιστρέφει πάντα στο ίδιο όνειρο. Η αίσθηση ότι δεν υπάρχει πραγματική πρόοδος είναι αυτή που κάνει το παιχνίδι τόσο ασφυκτικό.

Σε αυτό το πλαίσιο, η νίκη επί των τεράτων δεν είναι θρίαμβος. Είναι απλώς ακόμη ένα βήμα στον ατελείωτο κύκλο. Ο Κυνηγός δεν απελευθερώνεται ποτέ από το αίμα, από την τρέλα, από το όνειρο. Παραμένει κολλημένος στη φυλακή που δημιούργησε το Moon Presence. Και αυτή η συνειδητοποίηση είναι πιο τρομακτική από οποιοδήποτε τέρας.

Το Bloodborne άφησε το στίγμα του γιατί τόλμησε να πάει τον τρόμο πιο πέρα από τα κλασικά όρια. Δεν τρόμαξε μόνο με τα πλάσματα που σχεδίασε η FromSoftware, αλλά με την αίσθηση ότι ο παίκτης είναι παγιδευμένος σε έναν μηχανισμό χωρίς έξοδο. Το Moon Presence είναι η ίδια η ουσία του παιχνιδιού. Ένας αόρατος δεσμοφύλακας που υπενθυμίζει ότι καμία νίκη δεν είναι οριστική και καμία μάχη δεν φέρνει πραγματική ελευθερία.