Hell Let Loose: Vietnam Review

Η θεματολογία του Πολέμου του Βιετνάμ, αν και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για αρκετά first-person shooters στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όπως τα Vietcong και Men of Valor, έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τα σύγχρονα παιχνίδια.

Μετά από σύντομες επισκέψεις στο Black Ops και σε DLC του Battlefield, το Rising Storm 2 ήταν ουσιαστικά ο μοναδικός αξιοσημείωτος εκπρόσωπος του είδους τα τελευταία χρόνια. Το Hell Let Loose: Vietnam έρχεται να καλύψει αυτό το κενό, αφήνοντας πίσω τα γνώριμα μέτωπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μεταφέροντας τη σκληροπυρηνική multiplayer συνταγή της σειράς στις ζούγκλες της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Σε αντίθεση με τη σαφή διάκριση καλού και κακού στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η σύγκρουση στο Βιετνάμ ήταν πολύ πιο σύνθετη ιστορικά, κάτι που αποτυπώνεται και στον σχεδιασμό του παιχνιδιού. Οι παίκτες μπορούν να πολεμήσουν και από τις δύο πλευρές, επιλέγοντας ανάμεσα στις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ και τον Στρατό του Βορείου Βιετνάμ (NVA).

Οι δύο παρατάξεις εκτός από την εμφάνιση τους, έχουν διαφορετικό εξοπλισμό, οχήματα και τρόπους προσέγγισης της μάχης.

Οι αμερικανικές δυνάμεις βασίζονται στα ελικόπτερα, τα περιπολικά σκάφη και τις επιδρομές με ναπάλμ για να επιβάλουν την υπεροχή τους με ωμή δύναμη. Από την άλλη, ο NVA μπορεί να κατασκευάζει δίκτυα σηράγγων, δημιουργώντας διαδρομές που επιτρέπουν στους στρατιώτες να εμφανίζονται από απρόσμενα σημεία και να αιφνιδιάζουν τον αντίπαλο.

Τα τανκς υπάρχουν και στις δύο πλευρές, αλλά δεν είναι παντοδύναμα. Χρειάζονται την υποστήριξη του πεζικού, καθώς μπορούν εύκολα να καταστραφούν όταν ο αντίπαλος καταφέρει να τα πλησιάσει και να χτυπήσει τα ευάλωτα σημεία τους.

Το παιχνίδι διαθέτει 19 ρόλους, καθένας με διαφορετικές ικανότητες και εξοπλισμό. Οι επιλογές καλύπτουν όλη την ιεραρχία, από τον διοικητή που συντονίζει τον στρατό των 50 παικτών, μέχρι τυφεκιοφόρους, νοσοκόμους, ελεύθερους σκοπευτές και χειριστές ελικοπτέρων.

Παράλληλα, το πιο αναλυτικό σύστημα loadout επιτρέπει να προσαρμόσετε τον οπλισμό σας και να μεταφέρετε περισσότερους γεμιστήρες. Αυτό όμως έχει κόστος, καθώς το σύστημα βάρους επηρεάζει την κίνησή σας και απαιτεί λίγη σκέψη πριν μπείτε στη μάχη.

Η σημασία της ομαδικότητας

Η εμπειρία του Hell Let Loose: Vietnam εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από το πόσο καλά συνεργάζεται η ομάδα σας. Όταν δεν υπάρχει συντονισμός και κανείς δεν φροντίζει να τοποθετήσει Garrisons και Outposts για σημεία respawn, το παιχνίδι μπορεί να γίνει πραγματικά κουραστικό. Είναι εύκολο να περάσετε αρκετά λεπτά διασχίζοντας τη ζούγκλα για να φτάσετε στο μέτωπο και να πεθάνετε σχεδόν αμέσως μόλις εμφανιστείτε.

Το ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις που επιτίθεστε μόνοι σας χωρίς υποστήριξη,  αφού συνήθως καταλήγουν σε έναν γρήγορο θάνατο.

Όταν όμως βρεθείτε σε οργανωμένη ομάδα με σωστή επικοινωνία, η εμπειρία αλλάζει εντελώς. Το να κάνετε respawn κοντά στη γραμμή του μετώπου, να ακολουθείτε το σχέδιο του squad leader, να εντοπίζετε εχθρικές θέσεις και να συμμετέχετε σε συντονισμένες επιθέσεις δημιουργεί μια πολύ πιο ικανοποιητική αίσθηση.

Όλα αυτά ενώ, το σύστημα μάχης παραμένει αμείλικτο. Ένα headshot ή μερικά bodyshots αρκούν για να πέσετε νεκροί. Οι συμπλοκές έχουν ένταση, με σφαίρες να περνούν ξυστά από τον χαρακτήρα σας και εκρήξεις να γεμίζουν το πεδίο μάχης.

Ο τακτικός ρεαλισμός φαίνεται και στην κίνηση. Μετά από ένα σπριντ χρειάζεται λίγος χρόνος μέχρι ο στρατιώτης να σηκώσει σωστά το όπλο του για να πυροβολήσει, οπότε το να τρέξετε κατευθείαν πάνω σε εχθρική θέση είναι συνήθως κακή ιδέα.

Οι Snipers, για παράδειγμα, πρέπει να απομακρύνουν το μάτι από τη διόπτρα για να οπλίσουν το κλείστρο ή να γεμίσουν, ενώ η κίνηση για να σκύψετε είναι αρκετά αργή και μετρημένη. Δεν υπάρχει η arcade αίσθηση του Call of Duty. Ακόμη και η υπερπήδηση εμποδίων είναι σχετικά αργή και περιορίζεται κυρίως σε χαμηλές κατασκευές. Αν πέσετε από ύψος, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε άμεσα επίδεσμο για να αντιμετωπίσετε τη ζημιά.

Ρεαλιστικά περιβάλλοντα, χωρίς την πινελιά του πολέμου

Οι έξι χάρτες του Hell Let Loose: Vietnam αντλούν έμπνευση από πραγματικές τοποθεσίες και περιλαμβάνουν πυκνή βλάστηση, ποτάμια, αγροτικούς οικισμούς και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Για πρώτη φορά στη σειρά υπάρχει και η δυνατότητα κολύμβησης, η οποία προσθέτει ακόμη έναν τρόπο προσέγγισης των περιοχών.

Ωστόσο, εδώ εμφανίζεται και μία από τις αδυναμίες του παιχνιδιού. Ορισμένα περιβάλλοντα δείχνουν υπερβολικά καθαρά και ανέγγιχτα από τον πόλεμο. Το τοπίο επίσης αλλάζει ελάχιστα κατά τη διάρκεια μιας μάχης, καθώς το επίπεδο καταστροφής δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με αυτό που έχουμε δει σε άλλα παιχνίδια του είδους.

Οι έξι χάρτες αποτελούν μια καλή βάση, αλλά η ποσότητα περιεχομένου είναι περιορισμένη σε σχέση με το αρχικό Hell Let Loose, το οποίο πλέον διαθέτει 20 χάρτες.

Ήχος και μουσική

Τη μουσική επένδυση υπογράφει ο συνθέτης Ian Livingstone, γνωστός από τη δουλειά του στα Battlefield 1943, Battlefield Heroes και Napoleon: Total War.

Σε σχέση με το πιο έντονο ύφος του πρώτου παιχνιδιού, το soundtrack εδώ ακολουθεί μια πιο γήινη κατεύθυνση. Οι μελαγχολικές συνθέσεις ταιριάζουν ιδιαίτερα με την ατμόσφαιρα των μενού και την προετοιμασία πριν από τη μάχη, χωρίς να προσπαθούν να κλέψουν την παράσταση από το ίδιο το πεδίο μάχης.

Φιλικότερο στους νέους παίκτες

Ένας τομέας στον οποίο το Hell Let Loose: Vietnam κάνει σημαντικό βήμα μπροστά είναι η προσβασιμότητα για νέους παίκτες.

Πέρα από το βασικό εισαγωγικό στάδιο, υπάρχει αναλυτική εκπαίδευση με tutorials για κάθε ρόλο, μονάδα και όχημα. Προστίθενται επίσης το Training Ground, όπου μπορείτε να δοκιμάσετε τον εξοπλισμό σας, και το Field Manual, που λειτουργεί ως αναλυτικός οδηγός για τους μηχανισμούς του παιχνιδιού.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ένα παιχνίδι αυτού του τύπου. Οι πρώτες ώρες του Hell Let Loose μπορούσαν εύκολα να αφήσουν έναν νέο παίκτη να αναρωτιέται τι ακριβώς πρέπει να κάνει, ενώ εδώ υπάρχει πολύ περισσότερη καθοδήγηση.

Τελικά, το Hell Let Loose: Vietnam αποτελεί ένα απαιτητικό, αλλά ιδιαίτερα ικανοποιητικό παιχνίδι – ειδικά αν υπάρχει σωστή καθοδήγηση και ομαδικό πνεύμα με τους συμπαίχτες σας. Διατηρεί τη συνταγή του Hell Let Loose, την «ντύνει» με ένα σχετικά σύγχρονο πεδίο μαχών και προσφέρει μια αμείλικτη και αυθεντική εμπειρία πολέμου.