H ακύρωση του The Getaway 3 μας στέρησε ένα ψηφιακό Λονδίνο στο PS3
Υπάρχουν projects που ανακοινώθηκαν, συζητήθηκαν, δημιούργησαν προσδοκίες και τελικά δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Το Vault 404 είναι η σειρά άρθρων που επιστρέφει σε αυτά τα χαμένα παιχνίδια, τις ακυρωμένες ταινίες και τις τεχνολογίες-φαντάσματα που έμειναν πίσω σαν απραγματοποίητες υποσχέσεις.
Στους ομιχλώδεις δρόμους της ψηφιακής ιστορίας, λίγες σειρές κατάφεραν να αποτυπώσουν την βρετανική υπόκοσμη κουλτούρα με τον ωμό ρεαλισμό του The Getaway.
Όταν το PlayStation 3 έκανε την εμφάνισή του, υποσχόμενο υπολογιστική ισχύ που άγγιζε τα όρια της επιστημονικής φαντασίας, η επιστροφή στο γκρίζο, βροχερό Λονδίνο φάνταζε αναπόφευκτη.
Το The Getaway 3 ήταν το μεγάλο στοίχημα της Sony Europe και του London Studio να δημιουργήσουν το απόλυτο διαδραστικό γκανγκστερικό δράμα, μια εμπειρία που θα έκανε τις ταινίες του Guy Ritchie να μοιάζουν ξεπερασμένες.
Δυστυχώς, αυτή η φιλόδοξη επιστροφή έμελλε να χαθεί στα σοκάκια των εταιρικών ανακατατάξεων, αφήνοντας πίσω της μόνο σκιές και υποσχέσεις.
Μια ψηφιακή μητρόπολη
Η φιλοδοξία της δημιουργικής ομάδας ήταν η πλήρης, κλίμακας 1:1, αναπαράσταση κεντρικών περιοχών του Λονδίνου, με μια εμμονή στη λεπτομέρεια που δεν είχαμε ξαναδεί. Ενώ τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς στο PS2 είχαν καταφέρει να χαρτογραφήσουν την πόλη με εντυπωσιακή ακρίβεια για την εποχή τους, το The Getaway 3 θα πήγαινε το εγχείρημα σε άλλο επίπεδο.
Η ομάδα ανάπτυξης φωτογράφιζε κάθε γωνιά, κάθε μπαρ και κάθε βιτρίνα του Σόχο και του Πικαντίλι, θέλοντας να μεταφέρει όχι μόνο την αρχιτεκτονική, αλλά και την ατμόσφαιρα της βρετανικής πρωτεύουσας.
Οι πληροφορίες που διέρρευσαν μιλούσαν για έναν κόσμο που είχε ζωή. Η κίνηση στους δρόμους δεν θα ακολουθούσε απλώς προκαθορισμένα μοτίβα, αλλά θα αντιδρούσε δυναμικά στο χάος που προκαλούσε ο παίκτης. Η μηχανή γραφικών ήταν σχεδιασμένη να διαχειρίζεται δεκάδες οχήματα και πεζούς ταυτόχρονα, δημιουργώντας την αίσθηση του κυκλοφοριακού κομφούζιο που χαρακτηρίζει το Λονδίνο.
Το φως των φαναριών που αντανακλούσε στη βρεγμένη άσφαλτο και ο καπνός από τους υπονόμους θα συνέθεταν ένα σκηνικό «ψηφιακού νουάρ», όπου η πόλη θα ήταν ο τρίτος πρωταγωνιστής της ιστορίας.
Η τέχνη της σιωπηλής αφήγησης
Το σήμα κατατεθέν της σειράς ήταν πάντα η κινηματογραφική της προσέγγιση και η έλλειψη των συμβατικών ενδείξεων στην οθόνη (HUD). Το τρίτο μέρος θα εμβάθυνε ακόμη περισσότερο σε αυτή τη φιλοσοφία.
Τα τεχνικά demo που παρουσιάστηκαν, ιδιαίτερα εκείνο το αξέχαστο βίντεο στο Piccadilly Circus, έδειχναν μια γυναίκα να περπατάει βιαστικά και να μπαίνει σε ένα καφέ, ενώ έξω η ζωή συνεχιζόταν. Οι εκφράσεις του προσώπου και η γλώσσα του σώματος θα ήταν τα εργαλεία με τα οποία ο παίκτης θα κατανοούσε την ψυχολογία των χαρακτήρων. Δεν θα υπήρχαν μπάρες υγείας. O ήρωας θα μάτωνε, θα ίδρωνε και θα κουραζόταν ορατά.
Σεναριακά, το παιχνίδι θα ακολουθούσε πολλαπλές αφηγηματικές γραμμές που θα διασταυρώνονταν, θυμίζοντας τη δομή του πρώτου τίτλου. Θα βλέπαμε την ιστορία τόσο από την πλευρά των εγκληματιών όσο και από την πλευρά της αστυνομίας, εξερευνώντας τη θολή ηθική γραμμή που χωρίζει τους δύο κόσμους.
Το σενάριο γραφόταν με τη λογική τηλεοπτικής σειράς υψηλού προϋπολογισμού, με σκοπό να προκαλέσει συναισθηματική εμπλοκή και όχι απλώς να προσφέρει αφορμές για ανταλλαγή πυροβολισμών.
Η ξαφνική σιωπή του 2008
Η μοίρα του The Getaway 3 συνδέθηκε άρρηκτα με εκείνη του Eight Days. Τον Ιούνιο του 2008, η Sony έριξε τη βόμβα: και τα δύο projects ακυρώνονταν με άμεση ισχύ. Η αιτιολογία ήταν ψυχρή και στρατηγική.
Η εταιρεία αποφάσισε να ανακατευθύνει τους πόρους της London Studio προς τίτλους που απευθύνονταν σε ευρύτερο κοινό και αξιοποιούσαν τα νέα περιφερειακά, όπως το EyeToy και αργότερα το PlayStation Move. Το “SingStar” και το “EyePet” κρίθηκαν πιο κερδοφόρα και σημαντικά για την πορεία του PS3 εκείνη τη στιγμή, από δύο ακριβές, σκοτεινές περιπέτειες για ενήλικες.
Ήταν μια απόφαση που σόκαρε τη βιομηχανία και εξόργισε τους οπαδούς. Το στούντιο είχε επενδύσει χρόνια έρευνας και ανάπτυξης σε τεχνολογίες που τελικά δεν βγήκαν ποτέ στην αγορά με τη μορφή που προορίζονταν.
Η ακύρωση ήταν θύμα της αλλαγής πλεύσης της Sony, η οποία προσπαθούσε να ανταγωνιστεί την επιτυχία της Nintendo με το Wii, θυσιάζοντας τους πιο σκληροπυρηνικούς τίτλους της στον βωμό του «social gaming».
Τι απέμεινε από το The Getaway 3; Τεχνολογικά, η δουλειά δεν πήγε εντελώς χαμένη.
Η τεχνογνωσία που απέκτησε το στούντιο στη δημιουργία ρεαλιστικών περιβαλλόντων και προσώπων αξιοποιήθηκε χρόνια αργότερα στο PlayStation VR Worlds και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο «The London Heist». Εκεί, οι παίκτες πήραν μια μικρή, πικρή γεύση του τι θα μπορούσε να ήταν το τρίτο μέρος της σειράς: μια έντονη, βίαιη εμπειρία στο λονδρέζικο υπόκοσμο, αυτή τη φορά σε εικονική πραγματικότητα.
Ωστόσο, το πλήρες όραμα, η ανοιχτή πόλη, η ελευθερία να οδηγήσεις στους δρόμους του Λονδίνου υπό τους ήχους μιας σκοτεινής ιστορίας εκδίκησης, παραμένει ανεκπλήρωτο. Το The Getaway 3 είναι ένα από τα πιο διάσημα «φαντάσματα» της γενιάς του PS3.
Έλα στην παρέα μας στο Discord
Νέα, κυκλοφορίες και συζήτηση για gaming, ταινίες, σειρές και τεχνολογία!
