Μάθημα ιστορίας σήμερα. Ώρα για να δούμε μαζί, το πρώτο video game που δημιουργήθηκε ποτέ!
Υπάρχουν διάφορες απόψεις για το ποιο πραγματικά θα πρέπει να θεωρείται το πρώτο video game στην ιστορία, καθώς και οι παράμετροι που χρειάζεται να προσμετρηθούν, ώστε να θεωρηθεί κάποιο παλαιότερο δημιούργημα video game, πάντα με βάση την τεχνολογία της εποχής.
Άρα η απάντηση μόνο εύκολη δεν είναι. Οι περισσότεροι πάντως, όταν ερωτηθούν για το όνομα του πρώτου video game, συνήθως λένε το πρώτο γνωστό arcade game, το Pong. Από εκεί και πέρα στην ίδια κλίμακα εντάσσονται τα Pac Man και Asteroids, επίσης γνωστά παιχνίδια και με κοντινές ημερομηνίες δημιουργίας: εκεί γύρω δηλαδή στην δεκαετία του 1970 και του 1980.
Πριν απ όλα αυτά όμως, υπήρξε ένα ακόμη -άγνωστο στους περισσότερους- video game.
Ας γυρίσουμε πίσω στο 1958 και να γνωρίσουμε αυτό που δημιουργήθηκε στο Brookhaven National Laboratory του Long Island της Νέας Υόρκης.
Στο συγκεκριμένο εργαστήριο είχε δημιουργηθεί και τεθεί σε λειτουργία ένας μικρό πυρηνικός αντιδραστήρας, αφιερωμένος στην προσπάθεια να βρεθούν ειρηνικές χρήσεις της ατομικής ενέργειας. Όπως είναι λογικό, οι κάτοικοι της περιοχής ήταν ανήσυχοι, φοβούμενοι για την ασφάλεια τους. Για αυτό, οι υπεύθυνοι της εγκατάστασης, μια φορά το χρόνο διοργάνωναν την “Ημέρα του Επισκέπτη”, ώστε τα μέλη της κοινωνίας να δουν και μάθουν σε τι είδους έρευνες εργάζονταν οι επιστήμονες. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης υπήρχαν διάφορες παρουσιάσεις, μετρητές Geiger, ηλεκτρονικά κυκλώματα , και δεκάδες ασπρόμαυρες φωτογραφίες.
Το 1958 ένας φυσικός, ο William Higinbotham βλέποντας το ενδιαφέρον του κοινού να μειώνεται, αποφάσισε να κάνει κάτι για αυτό. Μερικά χρόνια πριν ο ίδιος, είχε σχεδιάσει τη συσκευή χρονομέτρησης που χρησιμοποιούταν για την πυροδότηση της ατομικής βόμβας. Τώρα, έπρεπε να σκεφτεί κάτι για να κάνει πιο ενδιαφέρουσα την “Ημέρα του Επισκέπτη”.”Ήξερα από από τις προηγούμενες “Ημέρες του Επισκέπτη” ότι οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονταν τόσο πολύ από τα στατικά εκθέματα” δηλώνει ο ίδιος. “Έτσι, τον επόμενο χρόνο, είχα μια ιδέα για μια hands-on παρουσίαση”.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της ιδέας του; Η δημιουργία του Tennis of Two.
Τι ήταν το Tennis of Two;
Δύο άνθρωποι έπαιζαν ο ένας εναντίον του άλλου χρησιμοποιώντας κουτιά χειρισμού, όπου υπήρχε ένα κουμπί για σερβίς, που χτυπούσε την μπάλα πάνω από το δίχτυ, και ένας κόμβο χειρισμού, που προσάρμοζε το πόσο ψηλά η μπάλα θα χτυπιόταν.Και όπως και στο πραγματικό τένις, αν η μπάλα χτυπούσε στο δίχτυ θα επέστρεφε ξανά στον παίχτη.Τα -ας πούμε- χειριστήρια συνδέονταν με έναν αναλογικό υπολογιστή (οι σύγχρονοι υπολογιστές είναι ψηφιακοί) ο οποίος για οθόνη χρησιμοποιούσε έναν παλμογράφο.
Ο Higinbotham χρειάστηκε δύο ώρες για να σχεδιάσει το σχηματικό διάγραμμα του παιχνιδιού και δύο εβδομάδες μαστορέματος για να το κάνει να δουλέψει. Όταν η “Ημέρα του Επισκέπτη” ήρθε, ο Higinbotham έβαλε σε ένα τραπέζι αρκετές ηλεκτρικές συσκευές, μαζί με το Tennis of Two. Περίπου πέντε λεπτά μετά, οι επισκέπτες είχαν βρει την συσκευή και έπαιζαν μαζί της!
Σύντομα, εκατοντάδες άνθρωποι συνωστίζονταν γύρω της, ενώ κάποιοι περίμεναν στην σειρά και παραπάνω από μια ώρα για να παίξουν ένα με δύο λεπτά. Μπορεί να μην έμαθαν πολλά εκείνη την ημέρα για τις ειρηνικές χρήσεις της ατομικής ενέργειας, αλλά τουλάχιστον διασκέδασαν!
Την επόμενη χρονιά μάλιστα, ο Higinbotham βελτίωσε και άλλο το παιχνίδι, επιτρέποντας στους επισκέπτες να παίξουν το Tennis of Two με την βαρύτητα της Γης αλλά και χωρίς βαρύτητα όπως στην Σελήνη ή σε συνθήκες πολύ υψηλής βαρύτητας όπως αυτή του πλανήτη Δία.
Όταν η “Μέρα των Επισκέπτη” πέρασε, ο Higinbotham πήρε το παιχνίδι και το διαμέλισε.Δεν το εμφάνισε ποτέ ξανά, δεν έφτιαξε κανένα άλλο παιχνίδι, ούτε κατοχύρωσε την ιδέα του.
Όπως δήλωσε και ο ίδιος δεν έδωσε την παραμικρή σημασία για το τι είχε κάνει. “Δεν συνειδητοποίησα ποτέ ότι έκανα κάτι τόσο ασυνήθιστο. Αυτή η μεγάλη ουρά ανθρώπων σκέφτηκα ότι δεν είχε δημιουργηθεί επειδή έκανα εγώ κάτι σπουδαίο, αλλά γιατί τα υπόλοιπα εκθέματα ήταν τόσο βαρετά”.
Ο Willy Higinbotham πιθανότατα θα είχε τελείως ξεχαστεί σήμερα αν δεν υπήρχε μια δικαστική διαμάχη. Όταν τα video games ξεκίνησαν να “απογειώνονται” η Magnavox και κάποιοι άλλοι πρώιμοι κατασκευαστές ξεκίνησαν να “παλεύουν” στα δικαστήρια για το ποιος εφηύρε τα παιχνίδια. Ο δικηγόρος ενός ανταγωνιστή της Magnavox τελικά έμαθε για την ιστορία του Higinbotham και τον έφερε στο Δικαστήριο, για να ξεκαθαρίσει ότι εκείνος ήταν ο πραγματικός εφευρέτης του παιχνιδιού.
Πλέον με τόσα δισεκατομμύρια να υπάρχουν στην αγορά του gaming, είναι πραγματικά άξιο απορίας, πως ο Higinbotham δεν πατεντάρισε την εφεύρεση του και τελικά να μην καταφέρει να κερδίσει λεφτά από αυτήν. Ο επιστήμονας, που απεβίωσε το 1994 είχε δηλώσει αστειευόμενος: “Τα παιδιά μου παραπονιούνται για αυτό. Και συνεχίζω να λέω. Παιδιά, οτιδήποτε και να γινόταν, δεν θα είχα βγάλει καθόλου λεφτά!”.
Δείτε το βίντεο που παρουσιάζει την ιστορία του πρώτου video game:
