Tropico 7 Preview
Ο El Presidente επιστρέφει και η καρέκλα του προέδρου τον περιμένει.
Στο Tropico 7, η διακυβέρνηση ενός τροπικού κράτους εξακολουθεί να περιλαμβάνει οικονομικές συμφωνίες, πολιτικούς συμβιβασμούς, απαιτητικούς πολίτες και αρκετές ευκαιρίες για προσωπικό πλουτισμό. Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία να διαμορφώσουμε το νησί μας.
Με μια ματιά
- Η ελεύθερη κατασκευή δρόμων και το terraforming επιτρέπουν πιο φυσικό σχεδιασμό των νησιών.
- Οι παραγωγικές αλυσίδες έχουν βελτιωθεί, αλλά η οικονομία του demo είναι υπερβολικά εύκολη.
- Το νέο κυβερνητικό σύστημα δίνει μεγαλύτερη σημασία στις πολιτικές αποφάσεις.
- Τα γραφικά και η μουσική ξεχωρίζουν, ενώ οι καθυστερήσεις των εργαζομένων και το δύσχρηστο UI χρειάζονται βελτίωση.
Το demo του Tropico 7 παρουσιάζει μια σειρά από αλλαγές στη γνωστή συνταγή της σειράς. Οι δρόμοι αποκτούν μεγαλύτερη ευελιξία, οι παραγωγικές εγκαταστάσεις συνεργάζονται αποτελεσματικότερα και η πολιτική διαχείριση αποκτά ανανεωμένους μηχανισμούς.
Παράλληλα, το παιχνίδι διατηρεί την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα των προηγούμενων τίτλων, με τη μουσική και το σατιρικό χιούμορ να έχουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η μεγαλύτερη αλλαγή, ωστόσο, δεν βρίσκεται απαραίτητα σε κάποιον μεμονωμένο μηχανισμό. Το Tropico 7 δίνει την εντύπωση ενός πιο ευέλικτου city builder, στο οποίο ο σχεδιασμός της πόλης εξαρτάται περισσότερο από τις επιλογές μας και λιγότερο από τους περιορισμούς του συστήματος κατασκευής.
Αυτή η εξέλιξη είναι ευπρόσδεκτη, παρότι το demo παρουσιάζει αρκετές αδυναμίες που χρειάζονται δουλειά πριν από την κυκλοφορία.
Οι ελεύθεροι δρόμοι αλλάζουν τον σχεδιασμό των πόλεων
Η δυνατότητα ελεύθερης κατασκευής δρόμων είναι από τα χαρακτηριστικά που κάνουν αμέσως αισθητή τη διαφορά σε σχέση με το Tropico 6. Οι δρόμοι μπορούν να ακολουθούν καμπύλες, να προσαρμόζονται στη γεωγραφία του νησιού και να συνδέουν τις εγκαταστάσεις χωρίς την αυστηρή γεωμετρία που χαρακτήριζε τα προηγούμενα παιχνίδια.
Με αυτόν τον τρόπο, οι οικισμοί αποκτούν πιο φυσική διάταξη, οι αγροτικές περιοχές δεν χρειάζεται να ακολουθούν συγκεκριμένα τετράγωνα και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις μπορούν να οργανωθούν γύρω από το υπάρχον οδικό δίκτυο. Το νησί καταλήγει να θυμίζει περισσότερο έναν πραγματικό τόπο και λιγότερο μια συλλογή κτιρίων τοποθετημένων πάνω σε πλέγμα.
Ο χειρισμός των δρόμων χρειάζεται πάντως βελτίωση. Η δημιουργία μιας συγκεκριμένης καμπύλης δεν είναι πάντοτε εύκολη, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις όπου η τοποθέτηση κτιρίων κοντά σε υπάρχουσες κατασκευές γίνεται χωρίς λόγο περίπλοκη. Η ελεύθερη περιστροφή προσφέρει περισσότερες επιλογές, αλλά η εναλλαγή ανάμεσα σε αυτή και την παραδοσιακή τοποθέτηση στο πλέγμα θα μπορούσε να είναι πιο πρακτική.
Σημαντική προσθήκη είναι και το terraforming, που επιτρέπει την παρέμβαση στη μορφολογία του εδάφους. Η δυνατότητα αλλαγής του τοπίου ανοίγει νέες επιλογές για την επέκταση των πόλεων, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η γεωγραφία περιορίζει την ανάπτυξη. Το πρόβλημα είναι ότι η προεπισκόπηση των αλλαγών δεν είναι αρκετά σαφής. Όταν μια παρέμβαση μπορεί να κοστίσει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, χρειάζεται να γνωρίζουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια πώς θα διαμορφωθεί το έδαφος πριν εγκρίνουμε την κατασκευή.
Οι αλλαγές στον σχεδιασμό συνοδεύονται από μια ενδιαφέρουσα βελτίωση στις παραγωγικές αλυσίδες. Γειτονικές εγκαταστάσεις μπορούν πλέον να μεταφέρουν αγαθά απευθείας μεταξύ τους. Ένα υλοτομείο, για παράδειγμα, μπορεί να τροφοδοτεί το κοντινό πριονιστήριο χωρίς να απαιτείται κάθε φορά η συνηθισμένη μεταφορά μέσω του οδικού δικτύου.
Οι μεταφορείς μπορούν επίσης να συγκεντρώνουν μεγαλύτερες ποσότητες αγαθών πριν ξεκινήσουν τη διαδρομή τους, με το όριο των 1.500 μονάδων να περιορίζει την ανάγκη για συνεχείς μετακινήσεις. Πρόκειται για μια πρακτική αλλαγή που μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα στην κυκλοφοριακή συμφόρηση των μεγαλύτερων πόλεων.
Στη γεωργία, η απουσία ορισμένων παλαιότερων μπόνους παραγωγής περιορίζει την ανάγκη να συγκεντρώνουμε φυτείες και κτηνοτροφικές μονάδες σε συγκεκριμένους σχηματισμούς. Αυτό επιτρέπει πιο φυσική ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών, χωρίς να χρειάζεται να θυσιάσουμε την αισθητική του νησιού για να εκμεταλλευτούμε έναν οικονομικό μηχανισμό.
Η οικονομία χρειάζεται περισσότερη πρόκληση
Η διαχείριση της παραγωγής παραμένει βασικό μέρος του gameplay. Ξεκινώντας από απλές εγκαταστάσεις εξόρυξης και καλλιέργειας, ο στόχος είναι να αναπτύξουμε μια οικονομία που μπορεί να στηρίξει τις ανάγκες των κατοίκων και τις φιλοδοξίες του El Presidente. Η διαδικασία παραμένει ευχάριστη, με τις νέες δυνατότητες μεταφοράς αγαθών να διευκολύνουν την οργάνωση των βιομηχανικών περιοχών.
Εκεί που το demo προβληματίζει είναι στην οικονομική ισορροπία. Τα έσοδα από τις παραγωγικές εγκαταστάσεις μπορούν να αυξηθούν πολύ γρήγορα, ενώ τα λειτουργικά έξοδα παραμένουν σχετικά χαμηλά. Ακόμη και οι αλιευτικές εγκαταστάσεις είναι ικανές να προσφέρουν εντυπωσιακά κέρδη χωρίς ιδιαίτερα απαιτητική διαχείριση.
Αυτό έχει συνέπειες στον τρόπο που λαμβάνουμε αποφάσεις. Στο Tropico, η επιλογή ανάμεσα στην επέκταση της βιομηχανίας, τη βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών και την κατασκευή νέων υποδομών πρέπει να απαιτεί οικονομικό σχεδιασμό. Όταν το κρατικό ταμείο γεμίζει τόσο εύκολα, η ανάγκη για συμβιβασμούς περιορίζεται και η ανάπτυξη γίνεται περισσότερο μια διαδικασία συνεχών κατασκευών.
Η προσιτή δυσκολία βοηθά όσους έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τη σειρά. Το tutorial εξηγεί τους βασικούς μηχανισμούς και επιτρέπει τη σταδιακή εξοικείωση με τη διαχείριση του νησιού. Για τους παλαιότερους παίκτες, όμως, η οικονομία χρειάζεται μεγαλύτερες απαιτήσεις ώστε οι επιτυχημένες αποφάσεις να έχουν περισσότερο βάρος.
Η ευκολία στην παραγωγή χρημάτων δημιουργεί και μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με τον ρυθμό του campaign. Οι αποστολές, οι πολιτικές απαιτήσεις και η ανάγκη παράτασης της προεδρικής θητείας μπορούν να κρατούν τον παίκτη διαρκώς απασχολημένο. Υπάρχουν στιγμές όπου αυτή η πίεση περιορίζει την ευκαιρία να παρατηρήσουμε την πόλη μας, να ασχοληθούμε με μικρές λεπτομέρειες ή απλώς να απολαύσουμε την καθημερινότητα των κατοίκων.
Το ανανεωμένο κυβερνητικό σύστημα παρουσιάζει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή επιχειρεί να δώσει μεγαλύτερη σημασία στην πολιτική πλευρά του παιχνιδιού. Οι αποφάσεις για τη διαχείριση του κράτους συνδέονται πιο άμεσα με τις πολιτικές ισορροπίες, ενώ το νέο σύστημα αποστολών προσθέτει επιπλέον στόχους στη διάρκεια της διακυβέρνησης.
Στα προηγούμενα παιχνίδια, η πολιτική μπορούσε συχνά να αντιμετωπιστεί με μερικές περιστασιακές παρεμβάσεις. Το Tropico 7 επιχειρεί να κρατήσει αυτή τη διαδικασία πιο ενεργή. Η κατεύθυνση είναι ενδιαφέρουσα, αν και το βάθος του συστήματος θα κριθεί από την ποικιλία των αποφάσεων και τον τρόπο με τον οποίο θα επηρεάζουν τη χώρα σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Πολύ όμορφα γραφικά, αλλά προβλήματα με τους κατοίκους
Η οπτική αναβάθμιση σε σχέση με το Tropico 6 είναι εμφανής. Τα κτίρια έχουν περισσότερες λεπτομέρειες, οι διακοσμήσεις δίνουν χαρακτήρα στις γειτονιές και το περιβάλλον παρουσιάζεται με μεγαλύτερη φροντίδα. Η διαφορά φαίνεται ιδιαίτερα όταν πλησιάζουμε την κάμερα στους δρόμους και παρατηρούμε τις μικρές λεπτομέρειες των εγκαταστάσεων.
Οι κάτοικοι διαθέτουν μεγαλύτερη ποικιλία στην εμφάνιση και στους σωματότυπους, ενώ εκτελούν περισσότερες καθημερινές κινήσεις. Μπορούμε, για παράδειγμα, να τους παρατηρήσουμε να ασχολούνται με διαφορετικές δραστηριότητες όσο περιμένουν σε μια στάση λεωφορείου. Αυτές οι μικρές προσθήκες βοηθούν το νησί να μοιάζει περισσότερο κατοικημένο.
Υπάρχουν, ωστόσο, ασυνέπειες στην παρουσίαση. Ορισμένα ρούχα και μέσα μεταφοράς δείχνουν παράταιρα για την ιστορική περίοδο στην οποία τοποθετείται η δράση, ενώ η ομοιότητα ανάμεσα σε συγκεκριμένα κτίρια δυσκολεύει μερικές φορές τον άμεσο εντοπισμό τους.
Πολύ πιο προβληματικά είναι τα animated portraits που χρησιμοποιούνται στις εμφανίσεις των χαρακτήρων. Οι κινήσεις του προσώπου και οι εκφράσεις τους μοιάζουν άκαμπτες, με αποτέλεσμα να μην ταιριάζουν με την ποιότητα του υπόλοιπου παιχνιδιού. Τα παλαιότερα δισδιάστατα πορτρέτα είχαν περισσότερο χαρακτήρα και απέδιδαν καλύτερα την καρικατουρίστικη αισθητική της σειράς.
Ευτυχώς, η μουσική παραμένει ένα από τα πιο απολαυστικά στοιχεία της εμπειρίας. Τα κομμάτια του soundtrack συνοδεύουν ιδανικά την κατασκευή της πόλης, ενώ το γνωστό χιούμορ εμφανίζεται στις περιγραφές των κτιρίων και στους διαλόγους. Η αναφορά στο ιδιαίτερο κόκκινο χρώμα του τροπικανικού ξύλου, για παράδειγμα, είναι από τα μικρά αστεία που θυμίζουν το ύφος των προηγούμενων παιχνιδιών.
Πίσω από την όμορφη παρουσίαση, όμως, η συμπεριφορά των εργαζομένων εξακολουθεί να είναι προβληματική. Οι κατασκευαστές και οι μεταφορείς πολλές φορές καθυστερούν να αναλάβουν τις εργασίες τους, με αποτέλεσμα να περιμένουμε περισσότερο από όσο θα έπρεπε για την ολοκλήρωση κτιρίων ή τη μεταφορά απαραίτητων υλικών.
Η βελτιωμένη συνεργασία μεταξύ γειτονικών παραγωγικών εγκαταστάσεων μειώνει μέρος του προβλήματος, αλλά οι καθυστερήσεις παραμένουν αισθητές. Η απουσία μιας πιο άμεσης επιλογής για επείγουσες εργασίες κάνει ορισμένες καταστάσεις δυσκολότερες στη διαχείριση. Θα χρειαστεί καλύτερη ισορροπία στην κατανομή και στην ανταπόκριση των εργαζομένων, ιδιαίτερα όταν οι πόλεις μεγαλώνουν.
Το περιβάλλον χρήσης χρειάζεται ακόμη δουλειά
Οι καθυστερήσεις στην παραγωγή γίνονται περισσότερο ενοχλητικές όταν συνδυάζονται με τις αδυναμίες του περιβάλλοντος χρήσης. Αρκετές λειτουργίες βρίσκονται πίσω από περισσότερες οθόνες από όσες χρειάζονται, ενώ οι αναβαθμίσεις των κτιρίων θα ήταν προτιμότερο να εμφανίζονται απευθείας στην πρώτη καρτέλα τους.
Το Almanac εξακολουθεί να προσφέρει τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για τη διαχείριση του κράτους, αλλά ορισμένα στοιχεία καταλαμβάνουν υπερβολικά μεγάλο χώρο. Ακόμη και η παρακολούθηση πληροφοριών για τον πληθυσμό μπορεί να απαιτεί περιττή κύλιση, ενώ βασικοί δείκτες, όπως η ευτυχία των κατοίκων, θα μπορούσαν να βρίσκονται σε πιο εμφανές σημείο της κύριας οθόνης.
Αντίστοιχα, η απουσία ορισμένων γνώριμων συντομεύσεων πληκτρολογίου κάνει την πρόσβαση σε συχνά χρησιμοποιούμενες λειτουργίες λιγότερο πρακτική. Η διαχείριση ενός μεγάλου κράτους απαιτεί συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα σε κτίρια, στατιστικά και παραγωγικές εγκαταστάσεις, οπότε η ταχύτητα του χειρισμού έχει ιδιαίτερη σημασία.
Στην τεχνική πλευρά, το demo παρουσιάζει σχετικά ικανοποιητική απόδοση, με σημαντικές όμως διαφορές ανάλογα με το hardware και τις ρυθμίσεις γραφικών.
Το Tropico 7 αφήνει θετικές εντυπώσεις, κυρίως χάρη στην ελευθερία που προσφέρει στον σχεδιασμό του νησιού και στις βελτιώσεις της παραγωγικής διαδικασίας. Η σειρά διατηρεί την προσωπικότητά της και εξακολουθεί να προσφέρει την ικανοποίηση της σταδιακής δημιουργίας ενός κράτους, με τον El Presidente να ισορροπεί ανάμεσα στην ανάπτυξη και στη διατήρηση της εξουσίας του.
Η οικονομική ισορροπία, η συμπεριφορά των εργαζομένων και ο χειρισμός ορισμένων λειτουργιών χρειάζονται περισσότερη προσοχή. Αν αυτά τα προβλήματα αντιμετωπιστούν, οι νέοι μηχανισμοί μπορούν να κάνουν το παιχνίδι αρκετά πιο ευχάριστο από τους προκατόχους του. Στη σημερινή του μορφή, πάντως το demo προσφέρει μια καλή βάση.
Η δοκιμαστική έκδοση περιορίζεται σε μία ιστορική περίοδο και δεν περιλαμβάνει το σύνολο των διαθέσιμων κατασκευών και επιλογών. Επομένως, η πλήρης έκδοση θα χρειαστεί να αξιολογηθεί και ως προς την εξέλιξη της οικονομίας στις επόμενες εποχές, τις αναβαθμίσεις των εργαζομένων και την ποικιλία των κτιρίων που θα είναι διαθέσιμα.
