Την ώρα που η Sony βλέπει μόνο ψηφιακό μέλλον, το disc-to-digital του Xbox ανοίγει τον δρόμο για μια νέα αγορά μεταχειρισμένων παιχνιδιών
Η νέα πρωτοβουλία disc-to-digital του Xbox δημιουργεί ένα ενδιαφέρον προηγούμενο για το ζήτημα της ψηφιακής ιδιοκτησίας.
Με μια ματιά
- Το νέο σύστημα του Xbox επιτρέπει σε ένα φυσικό παιχνίδι να συνδέεται με ψηφιακή άδεια χρήσης στον λογαριασμό του παίκτη.
- Αν ο δίσκος δοθεί ή πουληθεί σε άλλον χρήστη, η ψηφιακή άδεια μπορεί να μεταφερθεί μαζί του και να αφαιρεθεί από τον προηγούμενο λογαριασμό.
- Η ίδια λογική θα μπορούσε θεωρητικά να επεκταθεί σε πλήρως ψηφιακές μεταπωλήσεις, αν και η Microsoft δεν έχει ανακοινώσει τέτοιο σχέδιο.
- Ένα τέτοιο marketplace θα μπορούσε να επιτρέπει σε Microsoft και publishers να λαμβάνουν ποσοστό από κάθε μεταπώληση.
Με το σημερινό σύστημα, η τοποθέτηση ενός δίσκου στην κονσόλα μπορεί να δώσει στον χρήστη ψηφιακή άδεια για το συγκεκριμένο παιχνίδι, ώστε να το παίζει και σε άλλες συμβατές πλατφόρμες όπου έχει συνδεθεί με τον ίδιο λογαριασμό.
Η δυνατότητα αυτή καλύπτει ακόμη και παιχνίδια που έχουν αφαιρεθεί από την ψηφιακή αγορά, όπως το Deadpool. Το σημαντικότερο στοιχείο, όμως, είναι τι συμβαίνει όταν αλλάζει κάτοχο ο φυσικός δίσκος. Αν ο παίκτης τον πουλήσει ή τον παραχωρήσει σε κάποιον άλλο, ο νέος κάτοχος μπορεί να διεκδικήσει την αντίστοιχη ψηφιακή άδεια, η οποία αφαιρείται από τον προηγούμενο λογαριασμό. Με αυτόν τον τρόπο, η άδεια ουσιαστικά ακολουθεί τη φυσική κόπια.
Αυτό σημαίνει ότι μια άδεια χρήσης δεν χρειάζεται να παραμένει μόνιμα συνδεδεμένη με τον αρχικό αγοραστή. Παρότι το Xbox δεν έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει ψηφιακή αγορά μεταχειρισμένων παιχνιδιών και δεν υπάρχει ένδειξη ότι εργάζεται πάνω σε κάτι τέτοιο, η υποδομή του disc-to-digital δείχνει πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει ένα αντίστοιχο σύστημα χωρίς δίσκους.
Πώς θα μπορούσε να λειτουργεί μια ψηφιακή αγορά μεταχειρισμένων
Η επόμενη θεωρητική εξέλιξη θα ήταν η κατάργηση της απαίτησης για φυσικό μέσο και η μετατροπή των ψηφιακών αδειών σε αντικείμενα που μπορούν να μεταβιβάζονται μεταξύ χρηστών. Η λογική θα θύμιζε το Steam Community Market, μόνο που αντί για αντικείμενα παιχνιδιών, οι χρήστες θα μπορούσαν να διαθέτουν προς πώληση ολόκληρα παιχνίδια από τη βιβλιοθήκη τους.
Σε ένα τέτοιο μοντέλο, ένα παιχνίδι που αγοράστηκε πριν από χρόνια και δεν μπορεί πλέον να επιστραφεί θα μπορούσε να προσφερθεί σε χαμηλότερη τιμή σε άλλον παίκτη. Η βιβλιοθήκη του χρήστη θα λειτουργούσε περισσότερο σαν προσωπικό απόθεμα αδειών που μπορούν, υπό συγκεκριμένους όρους, να αλλάξουν κάτοχο.
Το βασικό εμπόδιο δεν θα ήταν απαραίτητα τεχνικό. Μια ψηφιακή αγορά μεταχειρισμένων τίτλων σε χαμηλότερες τιμές θα μπορούσε να στρέψει μέρος των καταναλωτών μακριά από την κανονική ψηφιακή βιτρίνα, κάτι που θα επηρέαζε άμεσα τους publishers.
Από την άλλη πλευρά, οι αγορές μεταχειρισμένων παιχνιδιών υπάρχουν ήδη μέσω φυσικών καταστημάτων, πλατφορμών όπως το eBay και άλλων καναλιών μεταπώλησης. Η μεταφορά αυτού του μοντέλου στις ψηφιακές άδειες θα μπορούσε να επιτρέψει τόσο στον κάτοχο της πλατφόρμας, όπως το Xbox, όσο και στον publisher να κρατούν ένα μικρό ποσοστό από κάθε συναλλαγή, αποκτώντας έσοδα από μια αγορά που παραδοσιακά λειτουργεί χωρίς τη συμμετοχή τους.
Υπάρχουν πάντως και προβλήματα που θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν. Σε αντίθεση με τους φυσικούς δίσκους, τα ψηφιακά αγαθά δεν περιορίζονται από φυσική σπανιότητα, επομένως ένα σύστημα μεταπώλησης θα χρειαζόταν κανόνες και μηχανισμούς προστασίας ώστε να μην αναπαράγει προβλήματα που μπορούν να προκύψουν από την απεριόριστη φύση των ψηφιακών αντιγράφων.
Η μεταφορά αδειών αλλάζει τη συζήτηση για την ψηφιακή ιδιοκτησία
Το disc-to-digital δείχνει ήδη ότι μια άδεια μπορεί να συνδέεται με έναν λογαριασμό, να ανακαλείται και στη συνέχεια να αποδίδεται σε διαφορετικό χρήστη. Αυτό δημιουργεί ένα μοντέλο στο οποίο η ψηφιακή πρόσβαση δεν είναι απαραίτητα αμετάβλητα δεμένη με τον αρχικό αγοραστή, ακόμη και όταν το ίδιο το παιχνίδι χρησιμοποιείται χωρίς τον φυσικό δίσκο.
Μια πλήρως ψηφιακή εκδοχή αυτής της λογικής θα μπορούσε να επιτρέπει στους παίκτες να μεταπωλούν παιχνίδια που δεν χρησιμοποιούν πλέον, να διαθέτουν παλιότερους τίτλους σε άλλους χρήστες ή ακόμη και να δανείζουν άδειες σε φίλους, εφόσον το σύστημα σχεδιαζόταν ώστε η άδεια να βρίσκεται κάθε φορά σε έναν συγκεκριμένο λογαριασμό.
Το σημερινό σύστημα του Xbox δεν προσφέρει ακόμη αυτές τις δυνατότητες σε καθαρά ψηφιακές αγορές. Δείχνει όμως ότι η τεχνική διαδικασία αφαίρεσης μιας άδειας από έναν λογαριασμό και μεταφοράς της σε άλλον χρησιμοποιείται ήδη όταν αλλάζει κάτοχο ο αντίστοιχος φυσικός δίσκος.
Έλα στην παρέα μας στο Discord
Νέα, κυκλοφορίες και συζήτηση για gaming, ταινίες, σειρές και τεχνολογία!
