Μπορεί να το θεωρούμε δεδομένο και να μην του δίνουμε την σημασία που του πρέπει. Το ποντίκι είναι πλέον ένα απαραίτητο κομμάτι hardware για κάθε υπολογιστή.
Πώς όμως οδηγηθήκαμε στην χρήση του και γιατί πήρε το όνομα του συμπαθούς τρωκτικού;
Ξεχωρίζοντας το ποντίκι από το trackball -παρότι χρησιμοποιεί κομμάτι από την τεχνολογία της συγκεκριμένης συσκευής- το πρωτότυπο δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1960. Ο Douglas Engelbart του Ερευνητικού Ινστιτούτου του Stanford με την βοήθεια του μηχανικού Bill English δημιούργησαν το πρώτο ποντίκι. Το ονόμασαν μάλιστα έτσι, επειδή τα πρώιμα μοντέλα είχαν ένα καλώδιο στο πίσω μέρος της συσκευής που έμοιαζε σαν ουρά.
Όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Engelbart δεν κέρδισε κάτι από την εφεύρεση του, καθώς το Ινστιτούτο κράτησε τη πατέντα, η οποία πάντως έληξε πριν την παγκόσμια επιτυχία της συσκευής.
Παράλληλα με τον Engelbart, η γερμανική εταιρία Telefunken κυκλοφορούσε την δικιά της συσκευή, που ονομαζόταν Rollkugel. Βασιζόταν σε μια πρώιμη συσκευή που χρησιμοποιούσε trackball και χρησιμοποιούνταν στα ραντάρ των πύργων ελέγχων.
Τα συγκεκριμένα μοντέλα, λίγο θυμίζουν τα σημερινά, όμως δεν χρειάστηκαν παρά λίγα χρόνια για να φτάσουμε σε μια πιο βολική μορφή της συσκευής.
Ο πρώτος υπολογιστής που υποστήριζε ποντίκι ήταν ο Xerox Alto. Η τρίτη εμπορική έκδοση, η οποία πωλούνταν μαζί με υπολογιστή, ήρθε το 1981, με το Xerox 8010 Star Information System. Η εξέλιξη της συσκευής ήταν ραγδαία, και το 1982 η Microsoft πήρε την απόφαση να κάνει το Microsoft Word, συμβατό με το ποντίκι, και στη συνέχεια ανέπτυξε το πρώτο ποντίκι που προοριζόταν αποκλειστικά για χρήση με PC. Αυτό κυκλοφόρησε το 1983, αν και δεν γνώρισε την επιτυχία που περίμενε η εταιρία.
Και κάπου εκεί ήρθε ο Steve Jobs και η Apple. Τα Macintosh όχι μόνο πωλούνταν πακέτο με ποντίκι, αλλά είχαν και το κατάλληλο λειτουργικό ώστε να το υποστηρίξουν πλήρως. Κατά την αποκάλυψη του Apple II, o Jobs παρουσίασε το interface που χρησιμοποιούσε παράθυρα και εικονίδια, τα οποία αντιπροσώπευαν λειτουργίες ή προγράμματα και το ποντίκι επέτρεπε στους χρήστες “να μετακινήσουν τον κέρσορα στο εικονίδια και πατώντας το κουμπί του ποντικιού να εκτελέσουν την λειτουργία ή το πρόγραμμα“.
Την απόφαση αυτή της Apple ακολούθησε η IBM, που πουλούσε επιλεγμένα μοντέλα υπολογιστών με ποντίκια. Η τιμή πάντως της συσκευής παρέμενε υψηλή, και αν κάποιος ήθελε να αγοράσει ξεχωριστά μια, θα έπρεπε να πληρώσει από 50 έως 100 δολάρια.
Η απόλυτη επικράτηση του ποντικιού που έφερε και την πτώση της τιμής του, έγινε στα μέσα του 1990, με τους υπολογιστές να έχουν πλέον και ειδική θύρα για αυτό.
Αυτό ήταν. Το ποντίκι μπήκε για τα καλά στις ζωές μας. Πλέον υπάρχει μια πληθώρα σχεδίων, με παραλλαγές κουμπιών, κάνοντας τη συσκευή να μοιάζει λιγότερο με “ποντίκι”, αλλά το όνομα και η ουσία του παραμένουν ίδια.
