Τα πραγματικά γεγονότα που η σειρά The Tudors άλλαξε εντελώς

Το The Tudors δεν είναι η σειρά που πρέπει να χρησιμοποιήσει κανείς ως οδηγό για να μάθει με ακρίβεια την ιστορία του Ερρίκου Η’.

Αν και πολλά από τα κεντρικά πρόσωπα, τις πολιτικές συγκρούσεις και τις βασικές εξελίξεις προέρχονται από πραγματικά γεγονότα, η παραγωγή πήρε μεγάλες ελευθερίες με τη χρονολογία, τις συγγενικές σχέσεις και ακόμη και την ύπαρξη ορισμένων χαρακτήρων. Η ιστορικός Tracy Borman έχει περιγράψει τη σειρά ως ιστορικά ανακριβή, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι κατάφερε να μεταφέρει αποτελεσματικά τις ίντριγκες, τα σκάνδαλα και τις προδοσίες της αυλής του Ερρίκου.

Η σειρά του Michael Hirst προβλήθηκε από το 2007 έως το 2010, με τον Jonathan Rhys Meyers στον ρόλο του Ερρίκου Η΄ και τέσσερις σεζόν αφιερωμένες κυρίως στις σχέσεις του βασιλιά, στους γάμους του και στην πολιτική και θρησκευτική αναστάτωση της εποχής.

Η βασική ιστορική πορεία είναι αναγνωρίσιμη, όμως οι λεπτομέρειες συχνά προσαρμόζονται στις ανάγκες μιας τηλεοπτικής αφήγησης.

Η μεγαλύτερη αλλαγή αφορά τις αδελφές του Ερρίκου

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα εμφανίζεται ήδη στην πρώτη σεζόν. Ο πραγματικός Ερρίκος Η΄ είχε δύο αδελφές που επέζησαν μέχρι την ενηλικίωση, τη Margaret Tudor και τη Mary Tudor. Η Margaret παντρεύτηκε τον James IV της Σκωτίας, ενώ η Mary έγινε σύζυγος του Louis XII της Γαλλίας και, μετά τον θάνατό του, παντρεύτηκε κρυφά τον Charles Brandon, δούκα του Suffolk.

Στο The Tudors, οι δύο γυναίκες ουσιαστικά συγχωνεύονται σε έναν χαρακτήρα με το όνομα Margaret. Η τηλεοπτική Margaret δανείζεται κυρίως στοιχεία από τη ζωή της Mary, αλλά η σειρά αλλάζει ακόμη και τον πρώτο της γάμο: αντί για τον βασιλιά της Γαλλίας, παντρεύεται τον βασιλιά της Πορτογαλίας.

Η μυθοπλασία προχωρά ακόμη περισσότερο, παρουσιάζοντας τη Margaret να σκοτώνει τον ηλικιωμένο σύζυγό της. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Ο Louis XII πέθανε από φυσικά αίτια το 1515, λίγους μήνες μετά τον γάμο του με τη Mary Tudor. Η Mary στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Charles Brandon στη Γαλλία χωρίς την προηγούμενη άδεια του αδελφού της, δημιουργώντας πραγματική πολιτική κρίση, αλλά χωρίς κανένα από τα εγκληματικά στοιχεία που προσθέτει η σειρά.

Η συγκεκριμένη αλλαγή έχει μεγαλύτερες συνέπειες από μια απλή τηλεοπτική συντόμευση. Η πραγματική Margaret Tudor έγινε βασίλισσα της Σκωτίας και από τη γραμμή των απογόνων της προήλθαν η Mary, Queen of Scots και αργότερα ο James VI της Σκωτίας, ο οποίος έγινε James I της Αγγλίας μετά τον θάνατο της Elizabeth I.

Με τη συγχώνευση των δύο αδελφών, η σειρά ουσιαστικά εξαφανίζει έναν ολόκληρο κλάδο της δυναστικής ιστορίας.

Άνθρωποι που πεθαίνουν νωρίς και γεγονότα που δεν έγιναν ποτέ

Παρόμοια ελευθερία υπάρχει στην περίπτωση του Henry FitzRoy, του αναγνωρισμένου νόθου γιου του Ερρίκου Η΄ και της Elizabeth Blount. Στη σειρά πεθαίνει όταν είναι ακόμη μικρό παιδί. Στην πραγματικότητα, ο FitzRoy έζησε μέχρι τα 17 του χρόνια και πέθανε το 1536, έχοντας ήδη λάβει σημαντικούς τίτλους και θέση στην αυλή.

Ακόμη και η αρχή της σειράς προειδοποιεί για το πόσο χαλαρή θα είναι η σχέση της με τα γεγονότα. Η δολοφονία ενός υποτιθέμενου θείου του Ερρίκου στη Ρώμη, η οποία χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει διπλωματική ένταση στην πρεμιέρα, δεν αντιστοιχεί σε πραγματικό ιστορικό περιστατικό. Ο συγκεκριμένος συγγενής, όπως παρουσιάζεται στην ιστορία, δεν υπήρξε.

Η παραγωγή μετακινεί επίσης πρόσωπα μέσα στον χρόνο. Ο αυτοκρατορικός πρεσβευτής Eustace Chapuys εμφανίζεται στην αγγλική αυλή νωρίτερα από την πραγματική άφιξή του, ενώ αρκετές προσωπικές σχέσεις παρουσιάζονται ως δεδομένες χωρίς να υπάρχουν ασφαλείς ιστορικές αποδείξεις. Αντίστοιχα, γεγονότα που εξελίχθηκαν σε βάθος ετών συμπιέζονται ώστε οι βασικοί χαρακτήρες να παραμένουν ταυτόχρονα ενεργοί στην πλοκή.

Οι αποκλίσεις δεν περιορίζονται στο σενάριο. Η σειρά έχει δεχθεί κριτική και για τα κοστούμια της, καθώς αρκετά στοιχεία παραπέμπουν σε μεταγενέστερες περιόδους, αλλά και για αντικείμενα και άμαξες που δεν αντιστοιχούν στην Αγγλία των αρχών του 16ου αιώνα. Πρόκειται για επιλογές που εξυπηρετούν περισσότερο τη χαρακτηριστική οπτική ταυτότητα της παραγωγής παρά την αυστηρή αναπαράσταση της εποχής.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το The Tudors απομακρύνεται από την ιστορία σε κάθε επίπεδο. Οι βασικές συγκρούσεις γύρω από την Αικατερίνη της Αραγονίας, την Άννα Μπολέιν, τον Thomas Wolsey, τον Thomas More και τον Thomas Cromwell πατούν σε πραγματικές πολιτικές και προσωπικές αντιπαραθέσεις. Η διάλυση του πρώτου γάμου του Ερρίκου, η ρήξη με τη Ρώμη και η διαδοχή των συζύγων του αποτελούν τον πραγματικό ιστορικό κορμό πάνω στον οποίο χτίζεται η σειρά.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζεται και η διάκριση που έκανε η Tracy Borman. Παρότι επισήμανε ότι οι σεναριογράφοι πήραν σημαντικές ελευθερίες με τα γεγονότα, αναγνώρισε ότι η σειρά κατάφερε να αποδώσει το δράμα και την ατμόσφαιρα της αυλής του Ερρίκου Η΄, με τις συμμαχίες, τις προδοσίες και τον συνεχή φόβο της πολιτικής πτώσης. Η ίδια είχε επίσης παρατηρήσει ότι η παραγωγή συνέβαλε στην αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος του κοινού για την ιστορία των Τυδώρ.

Το The Tudors λειτουργεί επομένως πολύ καλύτερα ως ιστορικό δράμα παρά ως πιστή αναπαράσταση. Οι μεγαλύτερες ανατροπές της εποχής και αρκετά από τα κεντρικά πρόσωπα είναι πραγματικά, αλλά οι συγγενικές σχέσεις, η χρονολογία και πολλές επιμέρους ιστορίες έχουν αλλάξει σημαντικά για τις ανάγκες της τηλεοπτικής αφήγησης.