Η χρονιά που κατέρρευσε η gaming βιομηχανία

1983. 32 χρόνια πίσω. Οι gaming κονσόλες έχουν κάνει την εμφάνιση τους δυναμικά. Όλο και περισσότεροι χρήστες έχουν επενδύσει σε αυτές και οι εταιρίες ηλεκτρονικών βλέποντας την ζήτηση και το πιθανό κέρδος αρχίζουν και επενδύουν όλο και περισσότερο στο συγκεκριμένο κομμάτι.

Η πληθώρα των gaming κονσολών που προσφέρονται εκείνη την περίοδο στους καταναλωτές είναι τεράστια, όμως υπάρχει ένα ξεκάθαρο φαβορί. Είναι η Atari, με το Atari 2600 που είχε απίστευτες πωλήσεις για την εποχή, με 8 εκατομμύρια κονσόλες να έχουν βρει αγοραστή.

Ο άμεσος ανταγωνιστής του, ήταν το Colecovision που όχι μόνο είχε επιτυχημένα ports από παιχνίδια του 2600, αλλά ταυτόχρονα υπήρχε στην αγορά ένα expansion του, που επέτρεπε στους χρήστες να παίξουν παιχνίδια του Atari 2600 στο Colecovision! Σαν δηλαδή να υπάρχει τώρα μια συσκευή, που να επιτρέπει στο Playstation 4 να παίζει τα παιχνίδια του Xbox One και το αντίστροφο…

Όπως πάντως είναι φυσιολογικό, η πληθώρα των παιχνιδιών δεν σήμαινε απαραίτητα ότι υπήρχε και ποιότητα καθώς τα περισσότερα παιχνίδια ήταν προχειροφτιαγμένα, ανέμπνευστα και κακές κόπιες άλλων παιχνιδιών. Και κάπου εδώ έρχεται και το E.T.: The Extra-Terrestrial.

Θα έχετε ακούσει αρκετές φορές την ιστορία για το E.T.: The Extra-Terrestrial, που θεωρείται το χειρότερο παιχνίδι που δημιουργήθηκε ποτέ. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι το χειρότερο, αλλά βρίσκεται σε αυτή τη θέση γιατί τελικά με τους χειρισμούς της Atari κατάφερε να μην εκπληρώσει τις πολλές και μεγάλες προσδοκίες που υπήρχαν για ένα παιχνίδι που μόνο οι άδειες για την ανάπτυξη του κόστισαν μερικά εκατομμύρια δολάρια.

Η Atari προκειμένου να προλάβει τις γιορτές των Χριστουγέννων εκείνου του έτους, έδωσε στην ομάδα ανάπτυξης του μόλις πέντε εβδομάδες για να το ολοκληρώσει. Η κατάληξη ήταν προδιαγεγραμμένη: Το παιχνίδι πούλησε μόλις 500 χιλιάδες κόπιες ενώ είχαν διατεθεί περίπου 4 εκατομμύρια αντίτυπα και οι επιστροφές από τα καταστήματα ήταν συνεχείς. Αν σκεφτείτε ότι τότε, το κόστος των απούλητων παιχνιδιών το αναλάμβανε η εταιρία παραγωγής τους, μπορείτε να καταλάβετε για την μεγάλη οικονομική ζημιά που υπέστη εκείνη την περίοδο η Atari.

Η εταιρία πάντως έδειξε να μην πτοείται. Σε μια ακόμη επίδειξη αυτοπεποίθησης, προχώρησε στην παραγωγή 12 εκατομμυρίων αντιτύπων του Pac-Man. Το παιχνίδι ήταν ήδη επιτυχημένο και ευρέως γνωστό στο κοινό που το περίμενε ανυπόμονα. Με απλούς υπολογισμούς λοιπόν, η Atari παρήγαγε 3 εκατομμύρια περισσότερα παιχνίδια Pac-Man από τις κονσόλες που είχε ήδη πουλήσει, πιστεύοντας ότι οι καταναλωτές, θα αγόραζαν την κονσόλα της απλά και μόνο για να παίξουν Pac-Man. Κάτι που φυσικά δεν έγινε, φέρνοντας νέο “χτύπημα” στην εταιρία.

Τα κακά νέα για την gaming βιομηχανία πάντως δε σταμάτησαν εδώ. Οι προγραμματιστές βλέποντας ότι η δουλειά τους δεν αμείβεται όπως θα έπρεπε και με τα ονόματα τους να μην υπάρχουν πουθενά στα παιχνίδια, αποφάσισαν να ανεξαρτητοποιηθούν και να δημιουργήσουν το πρώτο third-party studio, που πιθανώς θα το ξέρετε: Ήταν η Activision! Τι σήμαινε πρακτικά αυτό; Ότι τα κόστη ανέβαιναν, αφού μέχρι τότε είχαν συνηθίσει να παράγουν οι ίδιες τα παιχνίδια τους, αποκομίζοντας το 100% του κέρδους.

Η πληθώρα κονσολών, τα πολλά και κακοφτιαγμένα παιχνίδια και οι αστοχίες της Atari είχαν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό κλίμα στην βιομηχανία. Ακόμα χειρότερα οι καταναλωτές είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους και στρέφονταν στα PC, που ήταν προηγμένα τεχνολογικά αλλά είχαν και ανταγωνιστικές τιμές.

Σε εκείνο το διάστημα πολλές εταιρίες έκλεισαν, ενώ οι τιμές των παιχνιδιών και των κονσολών κατρακύλησαν σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Επρόκειτο για την πιο “μαύρη εποχή” της βιομηχανίας, αφού οι αναλυτές προέβλεπαν ότι σύντομα θα μπει “λουκέτο” αφού δεν είχε καμία προοπτική.

Όμως όπου υπάρχει κρίση, υπάρχουν και ευκαιρίες. Την συγκεκριμένη, εκμεταλλεύτηκε η Nintendo, λανσάροντας το NES για πρώτη φορά στην Βόρειο Αμερική. Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία…