God of War

Το God of War του 2018 και το God of War Ragnarök λειτουργούν ως δύο μέρη της ίδιας σκανδιναβικής αφήγησης: η πρώτη πράξη είναι ένα ταξίδι πένθους, ανατροφής και αποκάλυψης – η δεύτερη είναι η σύγκρουση με τις συνέπειες όσων ξύπνησαν στην πορεία.

Η αφετηρία είναι απλή και αυστηρά προσωπική. Η Faye έχει πεθάνει, ο Kratos κόβει τα δέντρα που είχε σημαδέψει, και ο Atreus ετοιμάζεται για ένα ταξίδι που δεν καταλαβαίνει ακόμη. Η τελευταία επιθυμία της μητέρας του είναι να σκορπιστούν οι στάχτες της στην υψηλότερη κορυφή όλων των realms. Για τον Kratos, η αποστολή μοιάζει με χρέος προς τη νεκρή σύζυγο. Για τον Atreus, είναι η πρώτη πραγματική έξοδος από την προστατευμένη ζωή του. Για τη Faye, όπως αποκαλύπτεται αργότερα, είναι ένας τρόπος να οδηγήσει πατέρα και γιο στην αλήθεια που απέφευγαν, αγνοούσαν ή φοβούνταν να αντικρίσουν.

Το ταξίδι ξεκινά στο Midgard, αλλά η πραγματική του διαδρομή περνά μέσα από την αμηχανία ενός πατέρα που γνωρίζει τον πόλεμο καλύτερα από την τρυφερότητα. Ο Kratos διδάσκει στον Atreus να κυνηγά, να συγκρατείται, να μην αφήνει τον πανικό και τον φόβο να τον κυβερνούν. Κρύβει όμως από το παιδί του ότι είναι θεός. Αυτή η απόκρυψη πληγώνει τον Atreus στο σώμα και στον χαρακτήρα. Όταν η άγνοια της θεϊκής φύσης του τον αρρωσταίνει, ο Kratos αναγκάζεται να επιστρέψει στο σπίτι και να πάρει τα Blades of Chaos, τα όπλα που τον συνδέουν με την υποδούλωση στον Άρη, με την Ελλάδα και με τη σφαγή της παλιάς του ζωής. Τα κουβαλά ξανά, αυτή τη φορά για να σώσει τον γιο του.

Η αποκάλυψη της θεϊκής φύσης δεν φέρνει αμέσως σοφία. Ο Atreus γίνεται αλαζονικός, σκληρός, γρήγορος στην κρίση. Σκοτώνει τον Modi παρά την εντολή του Kratos και δοκιμάζει πάνω του μια μικρή εκδοχή του ίδιου κύκλου που κατέστρεψε τον πατέρα του. Ο Kratos βλέπει ότι η αλήθεια χωρίς καθοδήγηση μπορεί να γίνει δηλητήριο. Η ιστορία του 2018 κλιμακώνεται μέσα από αυτή τη διπλή μαθητεία: ο γιος μαθαίνει ότι η δύναμη δεν τον κάνει ανώτερο, ο πατέρας μαθαίνει ότι η σιωπή δεν προστατεύει πάντα.

Στο Jötunheim, η αποστολή αποκτά το πλήρες της νόημα. Η Faye ήταν Giant, η Laufey the Just, και είχε αφήσει στους τοίχους του ναού την πορεία που οι δυο τους μόλις έζησαν. Ο Atreus μαθαίνει ότι η μητέρα του του είχε δώσει άλλο όνομα: Loki. Η αποκάλυψη αλλάζει το βάρος κάθε προηγούμενης σκηνής. Ο γιος του Kratos ανήκει σε τρεις κληρονομιές: θνητός, θεός και Giant. Η ταυτότητά του είναι η κεντρική ρωγμή μέσα από την οποία οι προφητείες των Giants, ο φόβος του Odin και οι επιλογές του Kratos θα συγκρουστούν.

Στο Ragnarök, αυτή η σχέση μεγαλώνει μηχανικά και δραματουργικά, με περισσότερες ικανότητες, περισσότερα βασίλεια και μεγαλύτερη έμφαση στη συνεργασία ή στην απόσταση ανάμεσα στους χαρακτήρες.

Ο θάνατος του Baldur φέρνει τον Fimbulwinter. Η Freya, που είχε βοηθήσει τον Kratos και τον Atreus, μένει με το σώμα του γιου της και ορκίζεται εκδίκηση. Το God of War Ragnarök ξεκινά σε έναν κόσμο που έχει ήδη παγώσει από την πράξη τους.

Ο Atreus αναζητά τον Týr, ψάχνει απαντήσεις για τον Loki και θέλει να καταλάβει τον ρόλο του στην προφητεία. Ο Kratos φοβάται ότι κάθε βήμα προς τη μοίρα θα οδηγήσει στον θάνατο που είδε στο mural. Η σχέση τους τεντώνεται, επειδή ο Atreus χρειάζεται ελευθερία και ο Kratos ξέρει μόνο να προστατεύει σφίγγοντας περισσότερο.

Η συνέχεια επενδύει περισσότερο στην εσωτερικότητα του πρώτου μέρους. Ο Atreus γίνεται πιο αυτόνομος, η Freya αποκτά νέα θέση στην ιστορία και ο Mimir λειτουργεί ως ζωντανή μνήμη των βασιλείων και όχι ως απλή πηγή πληροφοριών.

Ο Odin μπαίνει στην ιστορία ως χειριστής της γνώσης. Παρουσιάζεται ήρεμος, σχεδόν λογικός, ενώ κινεί θεούς, παιδιά, ψέματα και φόβους γύρω από την ανάγκη του να νικήσει την προφητεία. Ο Thor στέκεται δίπλα του ως όπλο με ανθρώπινα ρήγματα: γιος, πατέρας, σύζυγος, πολεμιστής που έχει μάθει να υπακούει στη βία που τον καταστρέφει. Η απάτη με τον Týr αποκαλύπτει το βάθος του ελέγχου του Odin. Εκεί όπου ο Atreus ψάχνει έναν θεό πολέμου που θα ξέρει πώς να σταματήσει τον πόλεμο, βρίσκει για καιρό τον ίδιο τον εχθρό μεταμφιεσμένο σε ελπίδα.

Το Ragnarök δεν λύνεται επειδή η προφητεία εκπληρώνεται μηχανικά. Λύνεται επειδή οι χαρακτήρες αλλάζουν στάση απέναντί της. Η Freya επιλέγει να μη μείνει δεμένη στην εκδίκηση. Ο Atreus επιλέγει να εμπιστευτεί και να φύγει για να αναζητήσει τους Giants. Ο Thor, έστω για μια στιγμή, αρνείται να σκοτώσει επειδή του το ζητά ο Odin. Ο Kratos λέει στον γιο του να ανοίξει την καρδιά του στον πόνο των άλλων και οδηγεί στρατό χωρίς να τον θυσιάζει στην ίδια λογική που κάποτε υπηρέτησε.

Στο τέλος, ο Atreus φεύγει ως Loki για τη δική του αποστολή. Ο Kratos μένει πίσω και βλέπει ένα τελευταίο shrine, κρυμμένο από τη Faye: μια εικόνα του εαυτού του όχι ως τέρατος ή καταστροφέα, αλλά ως μορφής που μπορεί να αγαπηθεί και να τιμηθεί.

Η σκανδιναβική αυτή διλογία είναι η πιο καθαρή μετατόπιση της σειράς από τον μύθο της τιμωρίας στον μύθο της ευθύνης.

Το παρελθόν δεν είναι διακοσμητική αναφορά, αλλά ως βάρος που επηρεάζει την πατρότητα, τη βία, την εμπιστοσύνη και την αυτοσυγκράτηση. Χωρίς να εγκαταλείπει τις μεγάλες αναμετρήσεις, τα τέρατα και τη μυθολογική υπερβολή, το God of War της Σκανδιναβικής εποχής του Kratos έχει νέο κέντρο βάρους: έναν πατέρα και έναν γιο που προσπαθούν να καταλάβουν αν η μοίρα είναι γραμμή χαραγμένη στην πέτρα ή επιλογή που μπορεί να αλλάξει με κόστος.