Onimusha: Way of the Sword Review

Το Onimusha: Way of the Sword επιστρέφει έπειτα από περίπου δύο δεκαετίες και χτίζει σχεδόν ολόκληρη την ταυτότητά του γύρω από την κατάκτηση της τέχνης του σπαθιού.

Ο Miyamoto Musashi δηλώνει από νωρίς ότι θέλει να ακολουθήσει τον «δρόμο του σπαθιού» και το ίδιο το gameplay ζητά από τον παίκτη να κάνει ακριβώς αυτό, μαθαίνοντας σταδιακά τις λεπτομέρειες ενός απαιτητικού αλλά εξαιρετικά ανταποδοτικού συστήματος μάχης.

Η Capcom έχει δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες τα τελευταία χρόνια μέσα από την αναβίωση σειρών όπως τα Resident Evil και Devil May Cry, αλλά και μέσα από νέα IP όπως το Pragmata. Στην περίπτωση του Onimusha: Way of the Sword, η επιστροφή όχι μόνο σέβεται την ταυτότητα της σειράς, αλλά σε αρκετούς τομείς τη φέρνει με επιτυχία στη σύγχρονη εποχή.

ΔιαφήμισηGaming, ταινιες,
σειρες & τεχνολογιαΑκολούθησέ μας στο Instagram

Μια ιστορία για την δύναμη, την πειθαρχία και την αυτοβελτίωση

Η περιπέτεια διαδραματίζεται σε μια σκοτεινή fantasy εκδοχή του Kyoto κατά την περίοδο Edo. Ο θρυλικός ξιφομάχος Miyamoto Musashi πέφτει στη μάχη απέναντι στους Genma, αλλά ανασταίνεται χάρη στο μυστηριώδες Oni Gauntlet, το οποίο του προσφέρει τη δύναμη να αντιμετωπίσει τα δαιμονικά πλάσματα. Η πορεία του τον οδηγεί βαθύτερα σε μια σύγκρουση αιώνων ανάμεσα στον ανθρώπινο κόσμο και την κόλαση, με την ίδια την πραγματικότητα να βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η αφήγηση μπορεί να γίνει αστεία, σοβαρή, συναισθηματική ή εντελώς υπερβολική, όμως παραμένει ιδιαίτερα ανθρώπινη. Οι Musashi, Ganryu και ο βασικός ανταγωνιστής αναζητούν όλοι περισσότερη δύναμη, ακολουθώντας όμως εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Η έννοια του «way of the sword» λειτουργεί έτσι ως κεντρικός θεματικός άξονας, με την πειθαρχία, τη στρατηγική και την προσωπική βελτίωση να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο κάθε χαρακτήρας αντιλαμβάνεται τη δύναμη.

Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Musashi. Ο Takamura αντιπροσωπεύει την πειθαρχία που του λείπει και του προσφέρει συμβουλές ακόμη και μέσα στη μάχη. Η Shuzika ενσαρκώνει τη στρατηγική πλευρά της πορείας του, ενώ η νεότερη Okuni υπενθυμίζει ότι η αυτοβελτίωση δεν σταματά ποτέ. Μαζί βοηθούν τον Musashi να εξελιχθεί από έναν υπερόπτη ξιφομάχο σε έναν ήρωα που αντιλαμβάνεται καλύτερα τόσο τον εαυτό του όσο και την ευθύνη που κουβαλά.

Οι ανταγωνιστές λειτουργούν από την αντίθετη πλευρά, δείχνοντας τι θα μπορούσε να γίνει ο Musashi αν εγκατέλειπε αυτή την πορεία. Είναι χαρισματικοί, υπερβολικοί και ανοιχτά μοχθηροί, με τη γραφή, τις ερμηνείες και την παρουσίασή τους να δημιουργούν μερικές από τις πιο απολαυστικές και αξιομνημόνευτες αναμετρήσεις του παιχνιδιού.

Οι γραμμικές αποστολές λάμπουν, το Kyoto κουράζει

Σε επίπεδο δομής, το Onimusha: Way of the Sword παραμένει κοντά στους προκατόχους του, προσθέτοντας όμως ορισμένες πιο σύγχρονες επιλογές. Η καλύτερη περιγραφή είναι «wide linear», αφού οι κύριες αποστολές ακολουθούν γραμμική πρόοδο, αλλά ανάμεσά τους υπάρχει ένα πιο ανοιχτό hub στο Kyoto. Ανάλογα με τον τρόπο παιχνιδιού, η ολοκλήρωση μπορεί να χρειαστεί περίπου 15 έως 30 ώρες.

Οι περιοχές έξω από το κεντρικό hub είναι αυστηρά σχεδιασμένες και κυρίως γραμμικές, με ορισμένες διακλαδώσεις και επιπλέον περάσματα που γίνονται διαθέσιμα όταν αποκτηθούν νέες αναβαθμίσεις. Εκεί το παιχνίδι βρίσκεται στην καλύτερή του μορφή. Ο ρυθμός παραμένει σταθερός, η αφήγηση προχωρά χωρίς καθυστερήσεις και οι περιοχές προσφέρουν αρκετούς λόγους για επιστροφή χωρίς να χάνουν τη συνοχή τους. Πρόκειται για τα πιο ατμοσφαιρικά, κινηματογραφικά και προσεκτικά σχεδιασμένα κομμάτια της εμπειρίας.

ΔιαφήμισηGaming, ταινιες,
σειρες & τεχνολογιαΑκολούθησέ μας στο TikTok

Το ανοιχτό Kyoto, αντίθετα, κουβαλά αρκετά από τα πιο κουραστικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου open-world σχεδιασμού. Συλλεκτικά αντικείμενα, καταστροφή συγκεκριμένων στόχων για το άνοιγμα νέων περιοχών του χάρτη και φήμες που οδηγούν σε side missions δεν φτάνουν το επίπεδο των κύριων αποστολών.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι το παιχνίδι διακόπτει συχνά τον καλό ρυθμό του για να επιστρέψει στο ίδιο loop δραστηριοτήτων. Το κλείσιμο rifts, η εκκαθάριση περιοχών από Malice και οι επαναλαμβανόμενες μάχες απέναντι στα ίδια bosses γίνονται κουραστικές, ειδικά όταν οι ίδιοι αντίπαλοι εμφανίζονται ξανά και στις κύριες αποστολές. Όταν το Onimusha: Way of the Sword ακολουθεί τη γραμμική φιλοσοφία των παλιότερων παιχνιδιών, λειτουργεί εξαιρετικά. Όταν προσπαθεί περισσότερο να μοιάσει με σύγχρονο open-world τίτλο, χάνει μέρος από τον ρυθμό και την ατμόσφαιρά του.

Ένα από τα καλύτερα συστήματα ξιφομαχίας του είδους

Ακόμη και όταν η δομή παρουσιάζει αδυναμίες, το gameplay παραμένει σταθερά διασκεδαστικό. Η βασική ιδέα είναι η εξοικείωση με διαφορετικές τεχνικές ξιφομαχίας και η σωστή αξιοποίησή τους για τον έλεγχο των αντιπάλων.

Ο Musashi διαθέτει ελαφριές και βαριές επιθέσεις, parry και δυνατότητα απόκρουσης projectiles. Το σύστημα όμως αποκτά πολύ μεγαλύτερο βάθος καθώς ο παίκτης μαθαίνει να κατευθύνει τα parries ώστε να μετακινεί τους εχθρούς, να επιτίθεται ακριβώς πριν από ένα χτύπημα για να εκτελεί Issen και να αποφεύγει επιθέσεις την κατάλληλη στιγμή ώστε να απαντά με counter-hits.

Όλες αυτές οι μηχανικές συνδυάζονται σε ένα σύστημα που ανταμείβει πραγματικά την εξάσκηση. Η μάχη δεν βασίζεται μόνο σε γρήγορες αντιδράσεις, αλλά και στην αναγνώριση μοτίβων, στην επιλογή σωστών κινήσεων και στην προθυμία του παίκτη να αναλαμβάνει ρίσκα.

Κάθε μάχη στηρίζεται στις μπάρες health και stamina. Οι βασικές επιθέσεις, τα parries και τα Issen καταναλώνουν stamina. Όταν η stamina ενός αντιπάλου αδειάσει πλήρως, ο Musashi μπορεί να εκτελέσει Break Issen, σκοτώνοντας άμεσα τους απλούς εχθρούς ή προκαλώντας πολύ μεγάλη ζημιά στους bosses, οι οποίοι μπορούν επίσης να ρίξουν μεγάλη ποσότητα souls. Αντίστοιχα, όταν εξαντληθεί η stamina του ίδιου του Musashi, χάνει σημαντικό μέρος της υγείας του.

Τα souls καθορίζουν μεγάλο μέρος του progression. Τα κόκκινα orbs χρησιμοποιούνται για upgrades, τα κίτρινα souls αναπληρώνουν health και τα μπλε απαιτούνται για τα Oni Armaments, ισχυρά όπλα που προκαλούν κανονική και elemental ζημιά.

Το Onimusha: Way of the Sword δεν είναι Soulslike, αλλά δεν είναι και εύκολο παιχνίδι. Δοκιμάζει συστηματικά την ικανότητα του παίκτη στο σπαθί, την κατανόηση των επιθετικών μοτίβων και την ακρίβεια στις αποφάσεις του. Για όσους ενδιαφέρονται περισσότερο για την ιστορία, υπάρχει story-focused mode που μειώνει τη δυσκολία και προσθέτει prompts στην οθόνη για περισσότερη καθοδήγηση.

Η RE Engine δίνει ένα πανέμορφο και σταθερό αποτέλεσμα

Η οπτική παρουσίαση είναι ακόμη ένα από τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού. Η RE Engine αποδίδει μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή και ταυτόχρονα σκοτεινή εκδοχή της Ιαπωνίας της περιόδου Edo, συνδυάζοντας τεχνική ποιότητα και ισχυρή καλλιτεχνική κατεύθυνση.

Οι περιοχές, και ιδιαίτερα οι γραμμικές αποστολές, διαθέτουν μεγάλη πυκνότητα λεπτομερειών. Τα μοντέλα χαρακτήρων, οι υφές και τα particle effects λειτουργούν εξαιρετικά, ενώ οι ερμηνείες και το audio direction ενισχύουν ακόμη περισσότερο την κινηματογραφική αίσθηση.

Η τεχνική απόδοση είναι αντίστοιχα δυνατή, προσφέροντας καθαρή εικόνα και σταθερό frame rate. Το παιχνίδι παρουσιάζει επίσης ελάχιστα έως καθόλου αισθητά bugs και glitches, χωρίς σοβαρά προβλήματα που να επηρεάζουν την εμπειρία.

Τελικά, έπειτα από 20 χρόνια αναμονής, το Onimusha: Way of the Sword αποτελεί μια ιδιαίτερα επιτυχημένη επιστροφή.