Duskfade Review

- Κυκλοφορία
- 13 Αυγούστου 2026
- ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
- Weird Beluga
- ΕΚΔΟΤΗΣ
- Fireshine Games
- ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ
- PC, PS5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2
- ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΔΟΚΙΜΗΣ
- PS5
Το Duskfade κάνει από την αρχή σαφές τι είδους παιχνίδια το έχουν επηρεάσει, όμως δεν χρειάζεται πολύ χρόνο για να δείξει ότι έχει περισσότερα να προσφέρει από μια απλή επιστροφή στη λογική των action platformers της εποχής του PS2.
Με μια ματιά
- Η εξερεύνηση και το platforming είναι τα δυνατότερα στοιχεία του Duskfade.
- Η ιστορία είναι προβλέψιμη, αλλά χειρίζεται με ειλικρίνεια την απώλεια, το πένθος και τις οικογενειακές σχέσεις.
Όσο προχωρά η περιπέτεια, η αρχική οικειότητα δίνει τη θέση της σε έναν κόσμο με δικό του χαρακτήρα, σε μια ιστορία που αντιμετωπίζει με ειλικρίνεια την απώλεια και σε μια εξερεύνηση που αποτελεί τελικά τον βασικό λόγο για να συνεχίσεις.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Zirian, ο οποίος προσπαθεί να σώσει την αδελφή του, Allira. Μετά τον θάνατο του παππού τους, εκείνη απομονώνεται και αφοσιώνεται σε ένα project που συνδέεται με την εμφάνιση ενός μυστηριώδους πύργου στο Tick Town. Ο Zirian ξεκινά να την αναζητήσει έχοντας μαζί του τον Cuckoo και το Minutero, ένα σπαθί με σχεδιασμό εμπνευσμένο από δείκτη ρολογιού.
Η πλοκή δεν βασίζεται στις εκπλήξεις. Η βασική ανατροπή γίνεται εύκολα αντιληπτή από νωρίς και η εξέλιξη του Zirian ακολουθεί μια αρκετά γνώριμη διαδρομή. Αυτό, όμως, δεν ακυρώνει τη συναισθηματική της δύναμη, επειδή το παιχνίδι επενδύει περισσότερο στους χαρακτήρες και στις σχέσεις τους παρά στο να αιφνιδιάσει. Η διαδρομή του Zirian προς την ωριμότητα λειτουργεί, όπως και η σχέση του με τον Cuckoo, όμως η Allira είναι εκείνη που δίνει στην ιστορία το μεγαλύτερο βάρος.
Το πένθος, ο θυμός και η απόγνωσή της βρίσκονται στο κέντρο της αφήγησης. Το Duskfade επιστρέφει συστηματικά στην απώλεια και στους δεσμούς μεταξύ των χαρακτήρων, με τις μάχες απέναντι σε ορισμένα bosses να συνδέονται άμεσα με αυτές τις θεματικές.

Η εξερεύνηση και η εικόνα του κόσμου είναι το δυνατό του χαρτί
Η βασική αποστολή του Zirian είναι απλή: πρέπει να καταστρέψει τις αλυσίδες που κρατούν κλειστό τον πύργο και να ανοίξει τον δρόμο προς την Allira. Η δομή αυτή λειτουργεί επειδή οι περιοχές που επισκέπτεται είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους και δίνουν συνεχώς λόγους για εξερεύνηση. Παρότι οι τοποθεσίες δεν είναι πολλές, καθεμία έχει σαφή οπτική ταυτότητα και αξιοποιεί με διαφορετικό τρόπο το θέμα του χρόνου και των ρολογιών.
Εδώ το Duskfade είναι και οπτικά πιο εντυπωσιακό. Η υποβρύχια ακαδημία ωρολογοποιίας και οι ψηλές, σχεδόν ουράνιες κορυφές είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, με τη σχεδίαση των περιοχών να συνδυάζει έντονα χρώματα, φανταστικά τοπία και στοιχεία που υπηρετούν σταθερά τη θεματική του παιχνιδιού.
Η εξερεύνηση ενισχύεται από τα συλλεκτικά αντικείμενα και από τις νέες δυνατότητες που αποκτά σταδιακά ο Zirian. Ο γάντζος, η βαριά επίθεση που ανοίγει περάσματα και η δυνατότητα να κινείται πάνω σε ράγες δημιουργούν νέες διαδρομές και κάνουν την επιστροφή σε προηγούμενα σημεία να έχει ουσιαστικό νόημα. Ακόμη και οι μικρές κινήσεις και τα animations του Zirian και του Cuckoo όταν βρίσκουν συγκεκριμένα αντικείμενα δίνουν περισσότερο χαρακτήρα στην περιήγηση.
Το platforming είναι επίσης ικανοποιητικό. Η κίνηση του Zirian είναι κάπως αιωρούμενη και το σύνολο των βασικών κινήσεων δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, όμως ο χειρισμός παραμένει ευχάριστος. Το μεγάλο άλμα, οι κυλίσεις και η δυνατότητα να παρατείνει την παραμονή του στον αέρα μέσω επιθέσεων αφήνουν αρκετό χώρο για εξοικείωση και καλύτερη εκτέλεση, ιδιαίτερα στα πιο απαιτητικά σημεία.

Η μάχη έχει αδυναμίες
Οι μάχες αποτελούν το αδύναμο σημείο ττου παιχνιδιού. Ο Zirian ξεκινά με ένα περιορισμένο σύνολο επιθέσεων και μια κύλιση αποφυγής, ενώ αργότερα αποκτά το Pendulum για βαρύτερα χτυπήματα και combos, ειδικές κινήσεις και αναβαθμίσεις για τον Cuckoo και το Minutero. Το σύστημα βελτιώνεται αισθητά όσο διευρύνεται το οπλοστάσιο και οι επιθέσεις αποκτούν περισσότερο βάρος, αλλά τα προβλήματα εμφανίζονται κυρίως στον σχεδιασμό των αναμετρήσεων.
Όταν στην ίδια μάχη συγκεντρώνονται πολλοί ανθεκτικοί εχθροί, ο ρυθμός γίνεται «άτσαλος». Αντί ο παίκτης να αξιοποιεί μεθοδικά τις επιθέσεις και τα εργαλεία του, συχνά αναγκάζεται να αποφεύγει διαρκώς μέχρι να βρει ένα μικρό παράθυρο για να επιτεθεί.
Η απουσία μιας ξεχωριστής δυνατότητας μπλοκαρίσματος κάνει το πρόβλημα πιο αισθητό, ενώ προς το τέλος της περιπέτειας η περιορισμένη διαθεσιμότητα health potions μπορεί να προσθέσει επιπλέον στρώμα δυσκολίας.
Ένα ευχάριστο action platformer
Το Duskfade δεν είναι άψογο και δεν χρειάζεται να είναι. Τα αδύναμα σημεία του δεν καταφέρνουν να επισκιάσουν όσα κάνει σωστά. Η προσεγμένη εξερεύνηση, το σταθερά ευχάριστο platforming, οι ξεχωριστοί κόσμοι και κυρίως ο τρόπος που προσεγγίζει την απώλεια το κάνουν μια ευχάριστη, νοσταλγική εμπειρία.
Έλα στην παρέα μας στο Discord
Νέα, κυκλοφορίες και συζήτηση για gaming, ταινίες, σειρές και τεχνολογία!





