Το σύμπαν του Robert Kirkman είναι φτιαγμένο για συγκρούσεις υπερηρώων που αφήνουν πίσω τους αίμα, συντρίμμια και μόνιμη ζημιά.
Το Invincible VS όμως δεν στηρίζεται απλώς στο όνομα του franchise για να σταθεί. Η Quarter Up στήνει ένα fighting game με νεύρο, σαφή ταυτότητα και αρκετό βάθος ώστε να μη ζει αποκλειστικά από το όνομα του Invincible.
Ένα σύστημα που σε βάζει γρήγορα σε ρυθμό
Το μεγάλο προτέρημα του Invincible VS είναι ότι καταλαβαίνει κάτι που αρκετά fighting games είτε φοβούνται είτε μπερδεύουν: η προσβασιμότητα δεν σημαίνει απαραίτητα απλοποίηση μέχρι αηδίας. Το σύστημα μάχης είναι χτισμένο έτσι ώστε να δίνει έμφαση στις αποφάσεις και στη ροή του αγώνα, όχι στην εξάντληση του παίκτη μέσα από περίπλοκες εντολές.
Αυτό αλλάζει άμεσα τη σχέση σου με το παιχνίδι. Δεν περνάς τις πρώτες ώρες παλεύοντας με το χειριστήριο, αλλά μαθαίνοντας πότε να πιέσεις, πότε να κόψεις ένα combo, πότε να κάνεις tag και πώς να στήσεις ομάδα που να καλύπτει αδυναμίες.
Ακόμη και για παίκτες που έρχονται από πιο παραδοσιακές σχολές, το παιχνίδι βρίσκει τρόπο να σε ικανοποιήσει. Το tutorial φαίνεται να κάνει σωστά τη δουλειά του, γιατί οι μηχανισμοί του δεν μένουν θεωρία. Heroic Strikes, Active Tags, Arena Shifts και τα υπόλοιπα εργαλεία δίνουν σε κάθε αγώνα ένα συνεχές πέρασμα από έλεγχο σε χάος και πάλι πίσω. Κάθε επιτυχημένη αλληλουχία σε βάζει στη νοοτροπία του tag fighter, ώστε να σκέφτεσαι σε επίπεδο ομάδας, όχι μονάδας.
Η επιλογή να υποστηρίζεται και auto-combo μέσω light attack βοηθά ακόμη περισσότερο. Το παιχνίδι σου επιτρέπει να μπεις στη λογική του ρυθμού του αγώνα νωρίς, και από εκεί και πέρα η ουσία μετατοπίζεται στη στρατηγική.
Τρεις χαρακτήρες, μία ομάδα, πολλές μικρές αποφάσεις
Το 3v3 format δίνει στο παιχνίδι τον πραγματικό του χαρακτήρα. Το Invincible VS σε καλεί να σκεφτείς συνθέσεις, αντιστοιχίσεις και εναλλαγές. Εκεί βγαίνει και η επιτυχία του ρόστερ. Παρότι αρκετοί χαρακτήρες, ειδικά οι Viltrumites, μοιράζονται μια κοινή λογική υπερδυνάμεων, το παιχνίδι τούς διαφοροποιεί αρκετά ώστε να μην καταλήγουν παραλλαγές του ίδιου template.
Άλλοι δουλεύουν καλύτερα ως επιθετικοί rushdown χαρακτήρες που πνίγουν τον αντίπαλο, άλλοι ελέγχουν τον χώρο σε mid-range αποστάσεις, και άλλοι υπάρχουν για να επιβάλουν καθαρό bullying με όγκο και δύναμη. Το σημαντικό είναι ότι αυτές οι διαφορές δεν είναι διακοσμητικές αλλά πηρεάζουν τον τρόπο που διαβάζεις έναν αγώνα κάνοντας τις νίκες πιο ικανοποιητικές.
Το παιχνίδι σε σπρώχνει διακριτικά προς μια πιο ώριμη ανάγνωση του match-up, χωρίς να απαιτεί να είσαι ήδη βετεράνος των anime fighters ή των versus games για να περάσεις καλά.
Η σχέση του με το franchise
Το Invincible VS πιάνει τη βαρβαρότητα και την υπερβολή του σύμπαντος του Invincible και τις μετατρέπει σε ενεργό κομμάτι της εμπειρίας του αγώνα. Οι αναμετρήσεις λερώνουν την οθόνη με αίμα, τα ultimates κυνηγούν το κινηματογραφικό σοκ, και οι χαρακτήρες μπαίνουν στις μάχες σαν να έχουν προσωπικό προηγούμενο ο ένας με τον άλλον.
Τα ειδικά interactions ανάμεσα στους χαρακτήρες κάνουν τους αγώνες να μοιάζουν με προέκταση του κόσμου του Invincible αντί για ουδέτερες μονομαχίες με αναγνωρίσιμα skins. Αυτό έχει σημασία ειδικά σε ένα παιχνίδι που θέλει να πουλήσει ένταση και προσωπικότητα, όχι μόνο frame data.
Οι φωνές από τη σειρά, με κορυφαία φυσικά την παρουσία του J.K. Simmons ως Omni-Man, προσθέτουν αμέσως βάρος σε αναμετρήσεις που αλλιώς θα έμεναν σε καθαρά μηχανικό επίπεδο. Το soundtrack των The Glitch Mob δίνει επιπλέον ώθηση στις μάχες και κρατά την ενέργεια εκεί που πρέπει.
Υπάρχουν όμως και σημεία όπου η παραγωγή δεν φτάνει στο ίδιο επίπεδο. Μερικοί Viltrumites, όπως η Thula, η Anissa και ο Lucan, δεν έχουν την οπτική διαφοροποίηση που θα ήθελες από ένα fighting roster. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για ορισμένες πίστες. Υπάρχουν αρένες με χαρακτήρα, όπως η Νέα Υόρκη ή το ρετιρέ του Titan, αλλά άλλες μένουν οπτικά επίπεδες και δύσκολα χαράζονται στη μνήμη.
Οι αδυναμίες του φαίνονται περισσότερο όταν ανεβαίνει η πίεση
Το γεγονός ότι ο βασικός σχεδιασμός είναι γερός δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν άψογα. Υπάρχουν σημεία όπου το Invincible VS αφήνει μια αίσθηση μικρής αστάθειας. Το Counter Tag, για παράδειγμα, δείχνει να μην έχει πάντα την ίδια αξιοπιστία, κάτι που γίνεται πολύ πιο εκνευριστικό όταν ο αντίπαλος είναι AI και φαίνεται να εκμεταλλεύεται το σύστημα με μεγαλύτερη συνέπεια.
Υπάρχουν και στιγμές όπου συγκεκριμένοι χαρακτήρες χάνουν χτυπήματα μέσα σε combos, προκαλώντας μικρά αλλά υπαρκτά σπασίματα στη ροή. Αυτά δεν καταστρέφουν την εμπειρία, όμως είναι ακριβώς το είδος ατέλειας που βαραίνει περισσότερο σε ένα fighter από ό,τι σε άλλα είδη. Όταν ο αγώνας κρίνεται σε λεπτομέρειες, κάθε μη αναμενόμενη αποτυχία μοιάζει πιο μεγάλη από όσο είναι στα χαρτιά.
Ένα story mode χωρίς βάθος
Το πιο αμφίθυμο κομμάτι του πακέτου είναι το story mode. Από τη μία, η παραγωγή φαίνεται εξαιρετικά φροντισμένη. Τα cutscenes έχουν εχουν ενδιαφέρον, οι σκηνές αξιοποιούν ολόκληρο το ρόστερ και η σύνδεση με το σύμπαν του Invincible βγάζει τον αέρα ενός επεισοδίου-δώρου για τους φίλους της σειράς. Σε καθαρό επίπεδο θεάματος, το mode παραδίδει εικόνες που μένουν.
Από την άλλη, το σενάριο δεν καταφέρνει να στηρίξει αυτό το θέαμα με ανάλογο δραματικό βάρος. Όπως συμβαίνει συχνά στο είδος, η ιστορία μοιάζει περισσότερο με πρόσχημα για να στηθούν οι επόμενες μάχες παρά με περιπέτεια που θες πραγματικά να ακολουθήσεις. Η περιέργεια μετατοπίζεται γρήγορα από το «τι θα γίνει μετά;» στο «ποιο cutscene θα δω τώρα;», και αυτή η μετατόπιση λέει πολλά.
Παρόλα αυτά, το story mode δεν είναι απαραίτητα κακό. Απλώς δεν στέκεται στο ίδιο ύψος με το σύστημα μάχης. Υπάρχει για να σε ταΐσει εικόνες, αναγνωρίσιμους χαρακτήρες και μεγάλα χτυπήματα, και σε αυτό πετυχαίνει.
Σε επίπεδο περιεχομένου, το παιχνίδι φαίνεται να προσφέρει αρκετές αφορμές για να επιστρέφεις. Τα arcade ladders σε βάζουν να δοκιμάζεις διαφορετικές ομάδες και δυσκολίες, λειτουργώντας περισσότερο ως χώρος εξάσκησης και πειραματισμού παρά ως mode με δραματικό payoff.
Αντίθετα, το online ξεκινά με γερή βάση. Το lobby system, όπου πολλοί παίκτες μπαίνουν σε room, παίζουν, βγαίνουν και παρακολουθούν άλλες μάχες, είναι ακριβώς το είδος κοινωνικής δομής που βοηθά ένα fighting game να αποκτήσει καθημερινό κοινό.
Τέλικα, το Invincible VS πετυχαίνει να είναι ένα fighting game που θέλεις να συνεχίσεις να παίζεις και όχι απλώς ένα προϊόν για όσους αγαπούν το brand. Η μάχη του έχει βάθος χωρίς να γίνεται αφιλόξενη, το ρόστερ στηρίζει πραγματικές στρατηγικές επιλογές και η παρουσίαση δίνει στις αναμετρήσεις το βάρος που χρειάζονται.
*Για το review του παιχνιδιού μας προσφέρθηκε PS5 review code από τη CD Media, επίσημο διανομέα του παιχνιδιού στην Ελλάδα.
