Η πανούκλα είναι θεϊκή τιμωρία στο A Plague Tale

To Dark mode του xplaygr.com είναι μια συλλογή άρθρων που αφορούν σκοτεινές θεωρίες για τα αγαπημένα μας παιχνίδια. Εδώ βλέπουμε τις ιστορίες, κάπως διαφορετικά. Καλώς ήρθατε, στην σκοτεινή πλευρά του gaming!

Το A Plague Tale και η συνέχειά του αφηγούνται μια ιστορία που ξεκινά μέσα από τη σκληρή πραγματικότητα της μεσαιωνικής Ευρώπης και μετατρέπεται σε εφιάλτη υπερφυσικών διαστάσεων.

Η Amicia και ο Hugo βρίσκονται στο επίκεντρο μιας μάχης που ξεπερνά την ανθρώπινη κατανόηση, παλεύοντας όχι μόνο με στρατιώτες και θρησκευτικά δόγματα, αλλά και με την ίδια τη φύση που φαίνεται να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Στο κέντρο όλων βρίσκεται η πανούκλα όχι απλώς ως ιστορική ασθένεια, αλλά ως μεταφυσική δύναμη που παίρνει μορφή μέσα από τα σμήνη των αρουραίων. Και εδώ ακριβώς γεννιέται η πιο σκοτεινή θεωρία: ότι η πανούκλα δεν είναι τυχαία επιδημία, αλλά θεϊκή ή εξωθεϊκή τιμωρία.

Η Macula ως κατάρα

Η πηγή του εφιάλτη βρίσκεται στο αίμα του Hugo, που κουβαλά τη λεγόμενη Macula. Αυτή η δύναμη είναι μια αρχαία κατάρα που περνάει μέσα στους αιώνες, ξυπνώντας όταν ο κόσμος βυθίζεται στο χάος. Η Macula συνδέεται με τα σμήνη των αρουραίων που κατακλύζουν τις πόλεις και τα χωριά, μετατρέποντας την πανούκλα από ιστορική επιδημία σε υπερφυσική φρίκη. Αντί να είναι ασθένεια, είναι πνευματικό βάρος· η ίδια η φύση που εξεγείρεται ενάντια στον άνθρωπο.

Η θεωρία υποστηρίζει ότι η Macula είναι θεϊκή τιμωρία. Είναι ο τρόπος του κόσμου να εξισορροπεί την αλαζονεία της ανθρωπότητας, μια ασταμάτητη υπενθύμιση ότι η ζωή είναι εύθραυστη και ότι η αμαρτία δεν μένει ατιμώρητη. Κάθε σμήνος, κάθε κραυγή αρουραίου, κάθε φρικτό κύμα που καταπίνει ολόκληρα χωριά, δεν είναι τυχαίο φαινόμενο, αλλά η φωνή μιας δύναμης που ζητά εκδίκηση.

Η πίστη, η δεισιδαιμονία και η αλήθεια

Στον μεσαιωνικό κόσμο όπου εκτυλίσσεται το A Plague Tale, οι άνθρωποι ήταν έτοιμοι να πιστέψουν ότι η πανούκλα ήταν θεϊκή τιμωρία. Για τους χωρικούς, ήταν το χέρι του Θεού που τιμωρούσε την αμαρτία. Για την Εκκλησία, ήταν ευκαιρία για έλεγχο μέσα από φόβο και εξαγνισμό. Όμως, η ιστορία δείχνει ότι ίσως όλοι είχαν δίκιο σε ένα επίπεδο: η πανούκλα ήταν κάτι που ξεπερνούσε την κατανόηση του ανθρώπου. Και αυτό είναι που δίνει βαρύτητα στη θεωρία: ότι ο τρόμος του παιχνιδιού δεν είναι μόνο ιστορικός, αλλά υπερφυσικός.

Η Amicia και ο Hugo βρίσκονται στη μέση αυτής της διαμάχης, θύματα ενός κόσμου που τους βλέπει είτε ως καταραμένους είτε ως όργανα μιας ανώτερης δύναμης. Η ίδια η παρουσία του Hugo είναι απόδειξη ότι η πανούκλα δεν είναι τυχαία: είναι προσωποποιημένη, είναι σάρκα και αίμα, και κουβαλάει μέσα της την υπόσχεση καταστροφής.

Η πανούκλα ως όπλο

Η φρίκη γίνεται πιο έντονη αν δούμε την πανούκλα όχι μόνο σαν τιμωρία, αλλά και σαν όπλο. Μια δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όσους την κατανοούν. Η Εκκλησία, οι αλχημιστές, οι μυστικές οργανώσεις, όλοι προσπαθούν να χειραγωγήσουν τη Macula για να αποκτήσουν δύναμη.

Κι εδώ είναι που η θεωρία σκοτεινιάζει ακόμη περισσότερο: γιατί αν η πανούκλα είναι θεϊκή, τότε ο άνθρωπος που την ελέγχει γίνεται κάτι περισσότερο από άνθρωπος. Γίνεται προφήτης ή τύραννος, φέρνοντας μαζί του τη βεβαιότητα ότι η καταστροφή είναι αναπόφευκτη.

Η τραγωδία της Amicia και του Hugo

Η ιστορία του A Plague Tale είναι βαθιά προσωπική. Αφορά μια οικογένεια που διαλύεται από το βάρος της κατάρας. Η Amicia προσπαθεί απεγνωσμένα να προστατεύσει τον Hugo, όμως κάθε της βήμα μοιάζει να φέρνει περισσότερη φρίκη. Αν η θεωρία είναι σωστή, τότε η ίδια δεν πολεμά για να σώσει τον αδερφό της· πολεμά ενάντια σε μια κοσμική δύναμη που τον έχει ήδη επιλέξει.

Η πανούκλα δεν είναι εχθρός που μπορείς να σκοτώσεις με ξίφος ή φωτιά. Είναι μια αλήθεια που σε καταπίνει, ένα κύμα που δεν μπορείς να αναχαιτίσεις. Και αυτό είναι που κάνει την ιστορία τόσο τραγική: η μάχη της Amicia δεν είναι ποτέ δίκαιη. Είναι καταδικασμένη από την αρχή, γιατί πολεμά κάτι που δεν είναι απλώς αρρώστια, αλλά μεταφυσική τιμωρία.

Η κληρονομιά της κατάρας

Η δύναμη του A Plague Tale έγκειται στο πώς μετατρέπει ένα ιστορικό γεγονός σε αλληγορία. Η Μαύρη Πανούκλα σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη, και η μνήμη της παραμένει μέχρι σήμερα συνώνυμη με την καταστροφή. Το παιχνίδι παίρνει αυτήν την ιστορική φρίκη και την πλέκει με τον μύθο, προσφέροντας μια αφήγηση όπου η επιδημία είναι αναπόφευκτη. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το σύμπαν ισορροπεί τον άνθρωπο που υπερέβη τα όρια.

Αν δούμε την πανούκλα ως θεϊκή τιμωρία, τότε η ιστορία αποκτά μια υπαρξιακή διάσταση. Δεν μιλά μόνο για τη μεσαιωνική Ευρώπη – μιλά για κάθε εποχή όπου ο άνθρωπος πίστεψε ότι μπορούσε να δαμάσει τη φύση και τις συνέπειες που τον διέψευσαν.

Η Amicia και ο Hugo είναι σύμβολα ενός κόσμου που δεν μπορεί να ξεφύγει από το σκοτάδι.