Τα zombies είναι τα μάτια της Umbrella στο Resident Evil

Η σειρά Resident Evil είναι συνώνυμη με τον τρόμο, με εικόνες από ερείπια, μεταλλαγμένα πλάσματα και ατελείωτες ορδές από zombies. Πίσω από την αιματοχυσία και την καταστροφή, όμως, υπάρχει μια θεωρία που ανατρέπει την κλασική εικόνα της Umbrella ως απλής εταιρείας-τέρατος που δημιούργησε ιούς για κέρδος.

Σύμφωνα με αυτήν την ερμηνεία, τα zombies δεν είναι απλώς προϊόντα ενός αποτυχημένου πειράματος. Είναι εργαλεία παρακολούθησης, πιόνια σε ένα παγκόσμιο σχέδιο ελέγχου που δεν σταμάτησε ποτέ να λειτουργεί.

Η Umbrella ως παντογνώστης οργανισμός

Από τα πρώτα κιόλας παιχνίδια, η Umbrella παρουσιάζεται σαν μια εταιρεία-γίγαντας με σκοτεινά μυστικά. Οι εγκαταστάσεις της εκτείνονται σε ολόκληρο τον κόσμο, τα πειράματά της ξεπερνούν τα όρια της επιστήμης, και η παρουσία της μοιάζει να απλώνεται σαν σκιά που καλύπτει τα πάντα. Στα μάτια των παικτών, είναι απλώς ο εχθρός. Στην πραγματικότητα, όμως, μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο ανησυχητικό: ένας οργανισμός που χρησιμοποιεί τον ίδιο τον φόβο και το χάος σαν τρόπο να παρακολουθεί, να ελέγχει και να χειραγωγεί την ανθρωπότητα.

Η θεωρία βασίζεται στην ιδέα ότι τα zombies δεν είναι τελικά «νεκροζώντανα» που κινούνται τυφλά, αλλά παραλλαγμένα όντα που διατηρούν ένα κομμάτι συνείδησης. Σαν κεραίες, σαν μικροί δέκτες, κουβαλούν μέσα τους τον ιό που δεν καταστρέφει απλώς τον οργανισμό, αλλά δημιουργεί έναν μηχανισμό επιτήρησης. Ο T-Virus δεν είναι μόνο όπλο· είναι δίκτυο. Και κάθε μολυσμένος αποτελεί κόμβο που στέλνει πληροφορίες στην Umbrella.

Τα μάτια των νεκρών

Οι σκηνές όπου τα zombies στέκονται ακίνητα, σαν να παρακολουθούν τον παίκτη, αποκτούν με αυτήν τη θεωρία νέα διάσταση.Είναι αισθητήρες, σιωπηλοί παρατηρητές που σαρώνουν τον κόσμο γύρω τους. Κάθε κραυγή, κάθε αργή κίνηση, κάθε συντονισμένη επίθεση θα μπορούσε να ερμηνευτεί όχι σαν τυχαία αντίδραση, αλλά σαν δεδομένα που συλλέγονται και επιστρέφουν στον δημιουργό τους.

Αν δεχτούμε αυτή την ανάγνωση, τότε η Umbrella δεν χρειάζεται κάμερες, κατασκόπους ή δίκτυα υποκλοπών. Έχει ήδη στείλει δισεκατομμύρια αισθητήρες να περιφέρονται στον κόσμο. Έχει μετατρέψει την ίδια την ανθρωπότητα σε παρατηρητές και θύματα ταυτόχρονα. Τα zombies είναι τα μάτια της Umbrella. Κι εκείνη βλέπει τα πάντα.

Η παγκόσμια διάσταση του τρόμου

Η θεωρία αυτή αποκτά ακόμα μεγαλύτερη ισχύ όταν δούμε πώς η σειρά επεκτείνει τον κόσμο της πέρα από τη Raccoon City. Η εξάπλωση του ιού δεν σταματά ποτέ: νέες παραλλαγές, νέες εστίες, νέα πειράματα. Αν η Umbrella ή οι διάδοχοί της ήθελαν απλώς κέρδος, θα είχαν αρκεστεί σε βιολογικά όπλα. Αν όμως ο στόχος ήταν ο έλεγχος της ανθρωπότητας, τότε η ατέρμονη διάδοση του ιού αποκτά άλλο νόημα: όσο περισσότεροι μολύνονται, τόσο μεγαλώνει το «δίκτυο» επιτήρησης.

Η Raccoon City ήταν ένα πείραμα μεγάλης κλίμακας για να δοκιμαστεί η αντοχή της κοινωνίας απέναντι στον απόλυτο πανικό. Και κάθε θύμα, κάθε zombie, κάθε φρικτή παραλλαγή που ξεπήδησε από τα εργαστήρια, ήταν μια ακόμα κεραία που τροφοδοτούσε δεδομένα σε έναν αόρατο εγκέφαλο.

Ο άνθρωπος ως πείραμα

Αν όλα αυτά ισχύουν, τότε το Resident Evil δεν είναι μια σειρά για το πώς μια εταιρεία έχασε τον έλεγχο των δημιουργημάτων της. Είναι μια σειρά για το πώς ο άνθρωπος έγινε το ίδιο το δημιούργημα. Η Umbrella δεν έπαιξε απλώς με τα όρια της επιστήμης αλλά δημιούργησε μια νέα πραγματικότητα όπου κάθε ζωή, κάθε θάνατος και κάθε ανάσταση είναι μέρος μιας αλυσίδας παρακολούθησης.

Ο κόσμος του Resident Evil είναι ένας κόσμος όπου η ελευθερία είναι ψευδαίσθηση.

Κι εκεί βρίσκεται η πραγματική φρίκη αυτής της θεωρίας. Όχι στο αίμα που χύνεται, ούτε στις μεταλλάξεις που παραμονεύουν σε κάθε γωνιά, αλλά στην ιδέα ότι κανείς δεν είναι ποτέ μόνος. Ότι κάθε βήμα, κάθε ανάσα, κάθε αγώνας για επιβίωση καταγράφεται, αναλύεται και χρησιμοποιείται.

Τα zombies δεν είναι τα τέρατα που μας κυνηγούν. Είμαστε εμείς που γίναμε το πείραμα. Και η Umbrella παρακολουθεί.